Protaktyn
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Protaktyn |
| tor ← protaktyn → uran |
|
|
| Wygląd |
| srebrzystobiały |
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
protaktyn, Pa, 91
(łac. protactinium) |
| Grupa, okres, blok |
–, 7, f |
| Stopień utlenienia |
5 |
| Właściwości metaliczne |
aktynowiec |
| Właściwości tlenków |
słabo zasadowe |
| Masa atomowa |
231,038588 u |
| Stan skupienia |
stały |
| Gęstość |
15370 kg/m³ |
| Temperatura topnienia |
1840 °C |
| Temperatura wrzenia |
4027 °C |
|
| Numer CAS |
7440-13-3 |
| PubChem |
23945[1] |
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| Zagrożenia (GHS) |
|
|
Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji
wg kryteriów systemu GHS są niedostępne. |
| Zagrożenia (UE) |
|
|
Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji
wg europejskich kryteriów są niedostępne. |
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło protaktyn w Wikisłowniku |
Protaktyn (Pa, łac. protactinium) – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców. Nazwa pochodzi od złożenia dwóch słów łacińskich prot i actinium, które to wspólnie oznaczają poprzednika aktynu. Pierwiastek odkryli Kazimierz Fajans i O. H. Göhring w 1913 r. jako krótkotrwały produkt przejściowy między 234Th a 234U. Nadali mu wtedy nazwę brevium. Kilka lat później inni badacze odkryli dłużej żyjący izotop 231Pa i nadali pierwiastkowi jego obecną nazwę.
Protaktyn to ciężki, srebrzystobiały i błyszczący metal. W powietrzu ulega powolnemu utlenieniu. Metal i wszystkie jego związki są trujące. Śladowe ilości protaktynu odnaleźć można w rudach uranu, np. w blendzie smolistej, w stężeniu rzędu 1 ppm. Pierwiastek nie ma żadnych praktycznych zastosowań.
Przypisy