Niemiecki Związek Celny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Niemiecki Związek Celny (niem. Deutscher Zollverein) – utworzony 1 stycznia 1834 związek zrzeszający w unii celnej 18 państw niemieckich pod przewodnictwem pruskim. Ujednolicono systemy praw handlowych, wekslowych oraz systemy monetarne krajów członkowskich, aczkolwiek nie wprowadzono jednolitej waluty.

Był to kolejny krok do utworzenia niemieckiego państwa narodowego („Rzeszy”) pod przywództwem Prus, których gospodarka, wspólnie z innymi gospodarkami regionu, zaczęła stawać się jednym z fundamentów potęgi przyszłego Cesarstwa Niemieckiego (tzw. „II Rzeszy”). W 1842 poszerzono liczbę członków do 24, następnie związek poddano reorganizacji w 1867 (utworzenie Związkowej Rady Celnej i Parlamentu Celnego mających ograniczone kompetencje) oraz przyjęto państwa południowoniemieckie. W 1888 dołączyły do niego wolne miasta Brema oraz Hamburg. Związek przestał istnieć w 1919.