Pe-2
| Pe-2 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Zakłady Lotnicze Irkut Zakłady Lotnicze Rostvertol, Kazańska Fabryka Śmigłowców, Ułan Udejski Zakład Lotniczy |
| Konstruktor | Władimir Petlakow |
| Typ | samolot bombowy |
| Konstrukcja | dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabiny zakryte, podwozie chowane w locie |
| Załoga | trzy osoby |
| Historia | |
| Data oblotu | 15 grudnia 1940 |
| Lata produkcji | styczeń 1941 – 1942 |
| Egzemplarze | 11 427 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 × 12-cylindrowy silnik widlasty Klimow WK-105RA |
| Moc | 820 kW (1100 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 17,13 m |
| Długość | 12,66 m |
| Wysokość | 4,00 m |
| Powierzchnia nośna | 40,5 m² |
| Masa | |
| Własna | 5950 kg |
| Startowa | 7536 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 540 km/h nad ziemią 452 km/h |
| Prędkość wznoszenia | na wysokość 5000 m: 7 min |
| Pułap | 8800 m |
| Zasięg | 1315 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| – 4 × karabin maszynowy SzKAS kal. 7,62 mm lub wielkokalibrowy karabin maszynowy UBT kal. 12,7 mm i wielkokalibrowy karabin maszynowy UBS kal. 12,7 mm i 2 × karabin maszynowy SzKAS kal. 7,62 mm - 1600 kg bomb |
|
| Użytkownicy | |
| ZSRR | |
| Pe-2FT | |
Pe-2FT w muzeum Wojska Polskiego w Warszawie |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Petlakow |
| Typ | wielozadaniowy samolot bombowy |
| Konstrukcja | dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabiny zakryte, podwozie chowane w locie |
| Załoga | 3 (pilot, radiooperator, strzelec pokładowy) |
| Historia | |
| Data oblotu | 1940 |
| Lata produkcji | 1942-? |
| Wycofanie ze służby | 1954 (lotnictwo polskie) |
| Dane techniczne | |
| Napęd | dwa 12-cylindrowy silniki widlaste Klimow WK-105PF |
| Moc | 939,5 kW (1260 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 17,11 m |
| Długość | 12,78 m |
| Wysokość | 3,42 m |
| Masa | |
| Własna | 5950 kg |
| Startowa | 8520 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 580 km/h |
| Prędkość wznoszenia | na wysokość 5000 m: 9 min 18 s |
| Pułap | 8800 m |
| Zasięg | 1350 km z ładunkiem 1000 kg bomb |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| – dwa karabiny maszynowe 7,62 mm lub karabin maszynowy 7,62 mm i 12,7 mm w części dziobowej – ruchomy karabin maszynowy 7,62 mm lub 12,7 mm na górnym stanowisku strzeleckim – ruchomy karabin maszynowy 7,62 mm lub 12,7 mm w stanowisku podkadłubowym – ładunek 1600 kg w komorze bombowej i na podwieszeniach zewnętrznych |
|
| Użytkownicy | |
| ZSRR, Polska | |
Pe-2 (ros. Пе-2, potocznie zw. peszka) – trzymiejscowy nurkujący samolot bombowy produkcji ZSRR z czasów II wojny światowej. Samolot został zaprojektowany przez więźniów w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym 29 pod nadzorem NKWD. Jego głównym konstruktorem był Władimir Petlakow.
Spis treści |
Pe-2 [edytuj]
Pe-2 może być uważany za rosyjski odpowiednik de Havilland Mosquito i Junkersa Ju 88, choć różnił się od swoich brytyjskich i niemieckich odpowiedników tym, że został optymalnie przygotowany do wykonywania zadań taktycznych. Istniała szeroka gama wersji tej maszyny, która powstała aż w 11 427 egzemplarzach. Początki konstrukcji sięgają prototypu myśliwca wysokościowego WI-100, oblatanego 22 grudnia 1939. W czerwcu 1940 r. zapadła decyzja o zbudowaniu na jego bazie szybkiego bombowca nurkującego PB-100. Konstrukcję przebudowano do postaci bombowca nurkującego PB-100 z trzema członkami załogi w miejsce dwóch, z niehermetyzowaną kabiną, z silnikami dostosowanymi do działania na mniejszych wysokościach i ze zróżnicowanym uzbrojeniem i z komorą bombową. Prototyp PB-100 powstał z przebudowy drugiego WI-100 i oblatany został w 15 grudnia 1940 roku. Jeszcze w tym samym miesiącu podjęto decyzję, by PB-100 z niewielkimi zmianami natychmiast skierować do produkcji jako Pe-2. Samolot okazał się doskonałym radzieckim bombowcem taktycznym II wojny światowej. Łącznie w czasie wojny wyprodukowano 11 427 Pe-2, który został w ten sposób najliczniej występującym samolotem radzieckiego lotnictwa bombowego[1]. Konstruktor samolotu Władimir Petlakow, zginął 12 stycznia 1942 roku w wypadku lotniczym, lecąc właśnie Pe-2.
Pe-2FT [edytuj]
Pierwotna wersja Pe-2 została od 1942 roku zastąpiona przez Pe-2FT. Nowa maszyna posiadała lepsze uzbrojenie obronne (pojedyncze karabiny maszynowe 7,62 mm w wieżyczce grzbietowej i po każdej stronie belki ogonowej), usunięto z niej podskrzydłowe hamulce nurkowania, zmniejszono przeszklenie dzioba, w lutym 1942 roku zaś możliwe stało się wyposażenie samolotu w mocniejsze silniki. W wyniku dalszych prac rozwojowych powstały takie wersje jak: samolot rozpoznania fotograficznego dalekiego zasięgu Pe-2R, ze zbiornikami o większej pojemności, samolot szkolny Pe-2UT z przebudowaną kabiną i podwójnymi przyrządami pilotażowymi, wielozadaniowy samolot myśliwski Pe-3 uzbrojony w działka 20 mm i dwa karabiny maszynowe 12,7 mm na dolnym i górnym stanowisku strzeleckim oraz prowadnice dla pocisków rakietowych 132 mm. Istniało także wiele wersji eksperymentalnych.
Pe-2 był także obiektem doświadczeń z zastosowaniem silników rakietowych od października 1943 r. Osiągnięto prędkość większą o 92 km/godz. od pierwotnej.
Wersje [edytuj]
- WI-100 – prototyp myśliwca wysokościowego na bazie którego powstał Pe-2. uzbrojony był w 2 działka, 3 karabiny maszynowe i ewentualnie 2 bomby po 250 lub 500 kg.
- PB-100 – prototyp Pe-2
- Pe-2 – pierwsza wersja samolotu
- Pe-2FT – ulepszona wersja samolotu
- Pe-2R – samolot rozpoznania fotograficznego dalekiego zasięgu
- Pe-2UT – samolot szkolny
- Pe-3 – wielozadaniowy samolot myśliwski, który powstał na bazie Pe-2
W muzeach [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Mark Sołonin "Na uśpionych lotniskach", Rebis Poznań 2009 s. 304
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||