Ił-12
| Ił-12 | |
 Ił-12 na lotnisku Paryż-Orly |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Producent | Iljuszyn |
| Typ | samolot pasażerski i transportowy |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 3 |
| Historia | |
| Data oblotu | 15 sierpnia 1945 |
| Lata produkcji | 1946-1950 |
| Egzemplarze | 663 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x silniki gwiazdowe Szwecow ASz-82 FN |
| Moc | 2 × 1360 kW (1850 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 31,70 m |
| Długość | 21,31 m |
| Wysokość | 8,07 m |
| Powierzchnia nośna | 103 m² |
| Masa | |
| Własna | 11 500 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 407 km/h |
| Prędkość przelotowa | 300 km/h |
| Pułap praktyczny | 6 500 m |
| Rozbieg | 475 m |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 21 | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR, Bułgaria, Chiny, Czechosłowacja, Polska, Rumunia | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ił-12 (ros. Ил-12, kod NATO: Coach) – radziecki dwusilnikowy samolot pasażerski i transportowy zaprojektowany w połowie lat 40. XX wieku dla Aerofłotu w celu zastąpienia samolotów Li-2 (produkowane na licencji samoloty Douglas DC-3), wykorzystywany zarówno w lotnictwie cywilnym jak i wojskowym.
Z uwagi na małą liczbę miejsc samolot nie był ekonomiczny w eksploatacji. Ponadto zastosowane silniki miały niedopracowania konstrukcyjne w układzie zasilania (awarie tzw. nurników), przez co nie były zbyt lubiane przez załogi. Na bazie doświadczeń z Ił-12 powstała jego znacznie udoskonalona wersja Ił-14, która przez wiele lat służyła w lotnictwie.
[edytuj] Opis konstrukcji
Wolnonośny dwusilnikowy dolnopłat konstrukcji metalowej. Podwozie samolotu z kołem przednim, chowane w locie. Usterzenie klasyczne. Śmigła czterołopatowe.
[edytuj] Wersje
- Ił-12A
- Ił-12B - ulepszona odmiana z płetwą grzbietową. Samolot w odmianach dla 21, 27 lub 32 pasażerów.
- Ił-12T - wersja transportowa do przewozu ładunku do 3500 kg, z drzwiami ładunkowymi z lewej strony.
- Ił-12D - wersja desantowa dla 37 spadochroniarzy lub przewozu 3000 kg ładunku.
[edytuj] Użytkownicy
|
|||||
