Szczytna
| Szczytna | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | |||
| Powiat | kłodzki | ||
| Gmina | Szczytna gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1973 | ||
| Burmistrz | Marek Szpanier | ||
| Powierzchnia | 80,38 km² | ||
| Populacja (2011) • liczba ludności • gęstość |
5344 65 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
74 | ||
| Kod pocztowy | 57-330 | ||
| Tablice rejestracyjne | DKL | ||
| TERC (TERYT) |
5020108144 | ||
| SIMC | 0984597 | ||
|
Urząd miejski
ul. Wolności 4257-330 Szczytna |
|||
| Strona internetowa | |||
| BIP | |||
Szczytna (do 1945 niem. Rückers) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szczytna[2]. Położone jest u podnóża Gór Stołowych, nad Bystrzycą Dusznicką.
Ośrodek przemysłowo-usługowy i turystyczno-krajoznawczy. Huta szkła gospodarczego, szlifiernia kryształów; przemysł metalowy i drzewny. Przez miasto przebiega trasa międzynarodowa E67 i linia kolejowa Kudowa-Zdrój – Kłodzko.
Według danych z 31 marca 2011 r. miasto miało 5344 mieszkańców.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 80,38 km²[3].
Przez miejscowość przepływa Bystrzyca Dusznicka, dopływ Nysy Kłodzkiej.
Miejscowość należała do hrabstwa kłodzkiego. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego.
Historia [edytuj]
Pierwsze wzmianki o Szczytnej pochodzą z XIV w., kiedy to osada należała do państewka homolskiego, a jej rozwój związany był z handlem (położenie na szlaku bursztynowym) i rozwijającym się rzemiosłem, a później przemysłem. W XVI w. wraz z okolicznymi włościami zakupił ją znany w Europie lekarz i reformator religijny Jan Crato von Kraffstein i wtedy to została znacznie rozbudowana. Obok istniejącego już folwarku powstał tartak, młyn, browar i wiele zakładów rzemieślniczych. W XVII w. wybudowano pierwszą hutę szkła. W dokumencie z 1347 r. Szczytna występuje pod nazwą Rukers i pod zbliżoną nazwą – Rückers – dotrwała do końca II wojny światowej. Polscy osadnicy początkowo używali spolszczonej formy nazywając dzisiejszą Szczytną Rucewem (stacja kolejowa nosiła krótko nazwę Ruchock). Przeszłość pozostawiła Szczytnej nieco zabytków, które warte są obejrzenia i zapoznania się z ich historią.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:
- kościół par. pw. św. Jana Chrzciciela, barokowy z l. 1721-23, przebudowany w l. 1907-08
- cmentarz przykościelny
- kaplica św. Anny, Batorów, z XVIII w.
- zespół zamkowy, z XIX w.:
- Zamek Leśna neogotycki, obecnie Dom Pomocy Społecznej Dla Dzieci, z l. 1831-37, przebudowany pod koniec XIX w.
Największą atrakcją turystyczną jest zamek na górze Szczytnik. Dawna jego nazwa Waldstein (dosłownie: Leśny Kamień) dobrze oddawała charakter neogotyckiej budowli. Chociaż zamek wiernie odzwierciedla średniowieczną architekturę, to jednak wybudowany został nie aż tak dawno. Powstał w latach 1832-1838, wkomponowany w skały górujące nad Szczytną. Obok zamku jest obecnie urządzony punkt widokowy – stąd roztacza się wspaniała panorama gór i Obniżenia Dusznickiego, w którym leży Szczytna. Zamek otoczony jest suchą fosą, murami obronnymi, ma wspaniałą Salę Rycerską, piękną kaplicę, w której regularnie odprawiane są msze święte. Większa część zamku jest siedzibą Państwowego Domu Pomocy Społecznej „Zamek” i stanowi dom dla ok. 100 niepełnosprawnych. Z tego względu całości budowli nie można zwiedzać. Dostępne jest jednak piękne, zadbane otoczenie i kaplica, będąca, wraz z jednym skrzydłem zamku, własnością ojców Misjonarzy Świętej Rodziny. Warto też przejść Drogę Krzyżową prowadzącą przez tereny leśne przy zamku. Ta kalwaria wyróżnia się oryginalnymi płaskorzeźbami z piaskowca osadzonymi w naturalnych skałach. Inne zabytki Szczytnej znajdują się już w samym mieście. Przede wszystkim odnowiony, barokowy kościół parafii św. Jana Chrzciciela, fragment pręgierza umieszczony przed prowadzącymi do kościoła schodami, a w centrum miasta, nad rzeką Kamienny Potok, figura św. Jana Nepomucena. Wewnątrz kościoła cennymi zabytkami są ambona z 1748 r., figura Jana Chrzciciela w ołtarzu głównym, ołtarze boczne, stalle, konfesjonały. Jednym z artystów, którym kościół zawdzięcza swój wystrój był znany na ziemi kłodzkiej twórca Michael Klahr Starszy. Przed kościołem, wśród zachowanych tablic nagrobnych wyróżnia się grobowiec Hochbergów (budowniczych zamku), a także polonicum – tablica nagrobna z 1850 r. z polskim tekstem.
- park, z pierwszej poł. XIX w.
- dom, ul. Wolności 7, z 1711 r.
- kamienny posąg św. Jana Nepomucena – w centrum miejscowości, przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr. 8 z ul. Sienkiewicza, nieopodal rzeki Kamienny Potok. W dniu 10 marca 1983 roku figura została wpisana do rejestru zabytków pod numerem:883/422 r.
inne zabytki:
- dworzec kolejowy z 1890 r. Do zabytków można już też zaliczyć miejscową stację PKP wybudowaną ok. 1890 r. i całą linię kolejową na trasie Polanica-Zdrój, przez Szczytną, Duszniki-Zdrój do Kudowy-Zdroju, której trasa jest wyjątkowo urozmaicona. Podróżnych oczekują tu wysokie wiadukty, wspaniałe widoki gór rozpościerające się z okien wagonów, przejazd przez tunel.
Sport [edytuj]
W Szczytnej powstało Centrum Sportu Aktywnego Wypoczynku i Rehabilitacji Ruchowej. Przy istniejącej hali sportowej zostały wybudowane boiska ze sztuczną nawierzchnią do gry w piłkę ręczną, piłkę nożną, kort tenisowy, ścianka wspinaczkowa z parkiem linowym, plac zabaw i skateplaza z torem do nauki jazdy na wózkach inwalidzkich.
Struktury wyznaniowe [edytuj]
- Parafia Matki Bożej Królowej Pokoju w Szczytnej
- Parafia św. Jana Chrzciciela w Szczytnej
- Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy Szczytna-Duszniki
Współpraca międzynarodowa [edytuj]
| Ta sekcja od 2011-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ta sekcja w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Miasta i gminy partnerskie:
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
- ↑ Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-7].
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 29 sierpnia 2012]. ss. 83, 84.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||