Głuszyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Głuszyca
Panorama miasta
Panorama miasta
Herb
Herb Głuszycy
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Gmina Głuszyca
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1962[1]
Burmistrz Alicja Ogorzelec
Powierzchnia 16,21 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

6872[2]
423,9 os./km²
Strefa numeracyjna
74
Kod pocztowy 58-340
Tablice rejestracyjne DBA albo DB
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Głuszyca
Głuszyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Głuszyca
Głuszyca
Ziemia 50°41′11″N 16°22′17″E/50,686389 16,371389
TERC
(TERYT)
0221054
SIMC 0984002
Urząd miejski
ul. Grunwaldzka 55
58-340 Głuszyca
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Głuszyca w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP

Głuszyca (niem. Nieder Wüstegiersdorf) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie miejsko-wiejskiej Głuszyca, której jest siedzibą, nad rzeką Bystrzycą, w Kotlinie pomiędzy Górami Sowimi a Kamiennymi (Górami Suchymi) w Sudetach Środkowych. Historycznie leży na Dolnym Śląsku.

Wedle badań z 31 marca 2011 r. w Głuszycy mieszkają 6872 osoby.

Miejscowość stanowi ośrodek przemysłu włókienniczego, odzieżowego oraz drzewnego.

Przez Głuszycę kursują autobusy komunikacji miejskiej z Wałbrzycha[3][4]. Przez miasto biegnie również czynna w ruchu pasażerskim linia kolejowa Kłodzko - Wałbrzych, obsługiwana szynobusami przez samorządowe Koleje Dolnośląskie.

Administracja[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miasto należało administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

W obrębie miasta wyróżniona jest 1 jego część – Zimna (niem. Kaltwasser), której polską nazwę nadano 1 października 1948 roku[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie II wojny światowej Głuszyca znajdowała się w rejonie budowy ogromnych podziemnych budowli kompleksu Riese, których przeznaczenia nie ustalono do dziś. Na terenie wsi znajdowały się filie obozu Groß-Rosen dla więźniów i robotników przymusowych zatrudnionych w kompleksie[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wedle rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7]:

  • willa, tzw. pałac fabrykanta powstał w 1894 roku. Pierwotnie otaczało go rozległe założenie ogrodowo – parkowe. Obecnie funkcjonuje jako ogródek jordanowski. Pałac jest budowlą piętrową z narożną okrągłą wieżą i kolumnowym portykiem. Okna budowli zamknięte są półkoliście i prostokątnie w dekoracyjnych opaskach. Silnie zaznaczone są gzymsy piętrowe. Wewnątrz zachowały się resztki wyposażenia m.in. schody, boazerie, lustra i żyrandole. Budowla mieściła zakładowy dom kultury ZPB „Piast”, pałac ślubów i inne instytucje, ul. Grunwaldzka 21
  • pałac, obecnie służy jako budynek mieszkalny, późnobarokowy, z k. XVIII w., zbudowany na planie prostokąta, piętrowy, siedmio osiowy, nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Naroża boniowane, okna w bogatych opaskach o charakterze dekoracji. Architektoniczny portal z otworem zamkniętym łukiem koszowym, wyżej kartusz herbowy i wygięty gzyms naczółkowy. Najokazalszy budynek w mieście, ul. Grunwaldzka 41, w Głuszycy Górnej
  • zajazd "Pod Jeleniem", drewniano-murowany z 1784 r., przebudowany w poł. XIX w., ul. Grunwaldzka 44, w Głuszycy Górnej

inne zabytki:

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • zespół sztolni z czasów II wojny światowej
    • Podziemne Miasto Głuszyca
    • Kompleks Osówka
  • węzeł szlaków pieszych do Walimia, Jugowic, ruin zamku Rogowiec i uzdrowiskowej Jedliny-Zdroju
  • tereny i wyciągi narciarskie w pobliskiej Łomnicy.
  • najwyższe wzniesienia to Włodarz, Waligóra, Soboń, Jedlińska Kopa i Rogowiec.
  • zachodnim skrajem Głuszycy przebiega linia kolejowa WałbrzychKłodzko z najdłuższymi w Polsce tunelami zbudowana w połowie XIX w.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajdują się kluby piłkarskie M.K.S. Włókniarz oraz K.S Berit, które są obecnie w klasie B.

Od 2005 r. Głuszyca jest miastem etapowym międzynarodowego wyścigu na rowerach górskich Bike Challenge[8].

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z Głuszycą[edytuj | edytuj kod]

  • Martin Websky (ur. 17 lipca 1824 w Głuszycy, zm. 27 listopada 1886 w Berlinie) – niemiecki mineralog. W Tarnowskich Górach odkrył i opisał minerał, odmianę aragonitu, któremu nadał nazwę tarnowicyt, przez co zdobył sobie pewien rozgłos w świecie nauki.
  • Zygmunt Duczyński (ur. 2 czerwca 1951 w Głuszycy, zm. 15 marca 2006 w Szczecinie) – polski reżyser teatru alternatywnego, animator kultury, twórca i dyrektor artystyczny szczecińskiego Teatru Kana.
  • Marek Mendyk (ur. 18 marca 1961 w Głuszycy) – polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy diecezji legnickiej.
  • Dorota Świeniewicz (ur. 27 lipca 1972 w Głuszycy) – polska siatkarka, grająca na pozycji przyjmującej.

Przypisy

  1. Dz. U. z 1962 r. Nr 41, poz. 188
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
  3. walbrzych24.com Autobusy do Głuszycy i Walimia, dostęp: 29.09.2014
  4. ZDKiUM Wabrzych: Rozkład jazdy i mapa komunikacyjna ZDKiUM Wałbrzych, dostęp: 29.09.2014
  5. Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1948 r. Nr 78, poz. 692).
  6. M. Staffa, pod red.: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. 1995, s. 131.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20.10.2012]. s. 187.
  8. Strona internetowa MTB Challenge
  9. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, pod red. M. Staffy, Wrocław, 1995, ss. 129–135

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]