Chocianów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chocianów
Kościół św. Józefa Oblubieńca
Kościół św. Józefa Oblubieńca
Herb Flaga
Herb Chocianowa Flaga Chocianowa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat polkowicki
Gmina Chocianów
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1284
Prawa miejskie 1894
Burmistrz Roman Kowalski
Powierzchnia 7,31 km²
Populacja (31 grudnia 2012)
• liczba ludności
• gęstość

8274 [1]
1131,87 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 76
Kod pocztowy 59-140
Tablice rejestracyjne DPL
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Chocianów
Chocianów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chocianów
Chocianów
Ziemia 51°25′02″N 15°54′05″E/51,417222 15,901389Na mapach: 51°25′02″N 15°54′05″E/51,417222 15,901389
TERC
(TERYT)
5020216014
Hasło promocyjne: Zawitaj, Zobacz, Zostań
Urząd miejski
ul. Ratuszowa 10
59-140 Chocianów
Wikisłownik Hasło Chocianów w Wikisłowniku
Strona internetowa

Chocianów (tuż po wojnie Kaczanów[2], niem. Kotzenau) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie polkowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chocianów. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. legnickiego.

Według danych z 31 grudnia 2012 miasto liczyło 8274 mieszkańców.[1]

Miasto leży we wschodniej części Borów Dolnośląskich na zachód od Lubina i północ od Chojnowa. Na północ od Chocianowa znajdują się Lasy Chocianowskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1297 powstał w Chocianowie zamek strzegący granicy księstwa legnickiego, wybudowany przez księcia Bolka Surowego, wtedy też powstała wokół zamku pierwsza osada. Od 1444 w rękach prywatnych, przy czym żaden z rodów nie władał Chocianowem długo. W pierwszych latach XVIII wieku otrzymał prawa miejskie, które jednak utracił już w 1742.

Gwałtowny rozwój miasta zaczął się w połowie XIX wieku. W dwóch pożarach (maj i wrzesień) 1847 spłonęło prawie całe miasteczko i nastąpiła całkowita odbudowa. Jednoczenie w 1854 Anton Schlittgen i Hasse zbudowali hutę żelaza „Maria”, bazującą początkowo na miejscowych, bardzo ubogich i niedużych złożach rud darniowych, a następnie na importowanych ze Szwecji wysokoprocentowych magnetytowych rudach żelaza. Wkrótce potem, dzięki obecności huty, powstało kilka innych zakładów wytwarzających produkty z żeliwa i otworzono linię kolejową. W 1894 Chocianów odzyskał prawa miejskie i w 1899 zbudowano ratusz miejski. Na początku XX wieku miasto zgazyfikowano (1906) i zelektryfikowano (1924). W okresie międzywojennym w miejskiej hucie pracował chemik Carl Bosch, laureat nagrody Nobla z 1931, który również wynajmował mieszkanie w budynku nr 2 w rynku. Powstał też wtedy duży tor motocyklowy, gdzie odbywały się ogólnoniemieckie wyścigi motocykli.

W czasie wielkiego kryzysu huta została zamknięta w 1931 i nie działała do 1936. W czasie II wojny światowej w Chocianowie Niemcy urządzili obóz pracy, będący filią Groß-Rosen, obsługujący fabrykę silników lotniczych działającą na terenie huty. W 1951 założono w tej fabryce Fabrykę Urządzeń Mechanicznych CHOFUM, działającą do dziś.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • układ urbanistyczny, z pierwszej ćw. XVIII w.
  • kościół pomocniczy pw. św. Józefa Oblubieńca, z 1865 r., 1680 r., klasycystyczny z renesansowymi elementami wystroju, np. chrzcielnica z 1585 r. pochodzącymi ze starszej świątyni
  • cmentarz ewangelicki, obecnie komunalny, z lat 1731-1891
  • zespół pałacowy, z lat 1728-32, XIX/XX w.:

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2012.
  2. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.9.2012]. s. 137.
  4. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.
  5. Site officiel de la mairie de Juvigné en Mayenne 53.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U. Romaniuk, Długa droga do miasta, „Słowo Polskie”, 29.03.2007.
  • artykuł w „Odkrywcy” o tajnej jednostce w Chocianowie.