Szczawno-Zdrój
| Szczawno-Zdrój | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | dolnośląskie | ||||
| Powiat | wałbrzyski | ||||
| Gmina | gmina miejska | ||||
| Aglomeracja | wałbrzyska | ||||
| Prawa miejskie | 1945 | ||||
| Burmistrz | Tadeusz Wlaźlak | ||||
| Powierzchnia | 14,74 km² | ||||
| Wysokość | 400–430 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2011) • liczba • gęstość |
5 926 377 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 74 | ||||
| Kod pocztowy | 58-310 | ||||
| Tablice rejestracyjne | DBA | ||||
| TERC (TERYT) |
5020121031 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Kościuszki 1758-310 Szczawno-Zdrój |
|||||
| Strona internetowa | |||||
| BIP | |||||
Szczawno-Zdrój (niem. Bad Salzbrunn) – miasto i gmina uzdrowiskowa w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, położone w Górach Wałbrzyskich (Sudety Środkowe), leżące na Dolnym Śląsku.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego. Według danych z 31 marca 2011 r. miasto miało 5.926 mieszkańców.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 14,74 km²[2]. Miasto stanowi 2,89% powierzchni powiatu.
Miasto jest położone na wysokościach od 400 do 430 m n.p.m.[potrzebne źródło]
Według danych z 2002 Szczawno-Zdrój ma obszar 14,87 km², w tym: użytki rolne (grunty orne i trwałe użytki zielone) 36%, nieużytki i obszary leśne 64%[3].
Szczawno-Zdrój graniczy z dwoma miastami: Wałbrzych i Boguszów-Gorce oraz z gminą Stare Bogaczowice.
Toponimia [edytuj]
Do stycznia 1935 obowiązywała nazwa Ober Salzbrunn[4]. W 1946 roku wprowadzono urzędowo nazwę Szczawno Zdrój, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Bad Salzbrunn[5], choć przez krótki czas po wojnie funkcjonowały także nazwy Słońsk[6] i Solice Zdrój[7].
Nazwa miejscowości Szczawno-Zdrój pisana z łącznikiem (dywizem) jest formą zatwierdzoną urzędowo. Forma nazwy pisana bez łącznika, tzn. Szczawno Zdrój, jest formą potoczną. Do niedawna forma Szczawno Zdrój była jednak podawana jako poprawna przez słowniki języka polskiego (np. przez "Nowy słownik ortograficzny PWN"). Powstawał przez to rozdźwięk pomiędzy formą urzędową nazwy tego miasta a formą słownikową. Jednak te różnice przestały istnieć w 2004. Wtedy to Rada Języka Polskiego uchwaliła, że dwuczłonowe nazwy wszystkich miejscowości z członem "Zdrój" występującym na drugim miejscu, należy pisać z łącznikiem, co znaczy, że również z językowego punktu widzenia obecnie jedyną poprawną formą jest Szczawno-Zdrój.
Historia [edytuj]
| Ta sekcja od 2011-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Jest jednym z najstarszych uzdrowisk na Dolnym Śląsku. Bogate jest w wody lecznicze, szczawy wodorowęglanowo-sodowo-wapniowo-magnezowe. Po raz pierwszy właściwości lecznicze wód zbadał i potwierdził nadworny lekarz Hochbergów – Caspar Schwenckfeldt w 1598.
Skład chemiczny wód, medyczne ich zastosowanie oraz wyniki przeprowadzonych analiz, zostały opisane w wydanej we Wrocławiu w 1777 r. broszurze pt. "Publiczne Uwiadomienie Zdroiów Zdrowych lub wód mineralnych leczących na Śląsku w Kodowie, Reynercu, Altwasser, Szarlotenbrun, Salcbrun i Flinsbergu się znaydujących". Był to dokonany przez Dawida Vogla przekład opublikowanej w 1774 r. książeczki Johanna Gotfrieda Morgenbessera, wrocławskiego lekarza i chemika[8].
Pierwsza wzmianka o wtedy jeszcze wsi książęcej została zawarta w "Księdze Henrykowskiej" (dokument Henryka I Brodatego) w 1221. Pod koniec XIII włączono ją do dóbr zamku Książ. Losy wsi zmieniały się wraz z dziejami zamku. Początkowo wieś należała do księstwa wrocławskiego.
W 1392, po śmierci ks. Agnieszki, żony Bolka II, "Szczawno" przeszło w ręce króla czeskiego Wacława. W 1410 wykupił je Janko z Chociemic z rąk braci Conrada i Albrechta Salzbornów. Od 1464 "Szczawno" wraz z Książem ponownie przechodzi w ręce króla czeskiego. W 1509 posiadłość nabył Conrad von Hochberg, którego potomkowie dziedziczyli Szczawno do 1931.
W 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski. W okresie od 1945 do 1946 funkcjonowała nazwa Solice Zdrój, ostatecznie przyjęto jednak obecną formę.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[9]:
- historyczne założenie urbanistyczne, z XIII-XIX w./XX w.
- zespół zabudowań zdrojowych, z l. 1822-1894:
- pawilon handlowy
- teatr zdrojowy
- klub kuracjusza
- „Biała Sala”
- pijalnia wód
- hala spacerowa
- muszla koncertowa
- altana nad źródłem
- park „Szwedzki”, ul. Spacerowa-Nizinna, z pierwszej ćw. XX w.
- wieża widokowa na Wzgórzu Gedymina, z 1822 r.
- willa, ul. Kolejowa 8, z 1901 r.
- hotel zdrojowy „Grand Hotel”, obecnie Sanatorium Uzdrowiskowe nr 1 - „Dom Zdrojowy im. dr J. Górskiego", z l. 1908-11: ogród, ogrodzenie metalowe,wybudowany przez Jana Henryka XV Hochberga, księcia von Pless jako "Grand Hotel", duży wkład do aranżacji wystroju wnętrz obiektu wniosła była jego żona, Maria Teresa Oliwia Hochberg von Pless, zwana księżną Daisy; w kilka lat później został przemianowany na na Dwór Śląski - Kurhotel Schlesische Hof (1935-1945); był inspiracją dla architektów sopockiego Grand Hotelu, m.in. gościł Winstona Churchilla, ul. Kolejowa 14
- pawilon usługowo-handlowy, drewniany, ul. Kościuszki 50, z 1935 r.
- dawny pensjonat „Preussischer Zepter” obecnie dom mieszkalno-handlowy, ul. Kościuszki 14, z drugiej poł. XIX w.
- dawny pensjonat „Dom Nauczycielek”, obecnie szkoła sanatoryjna, ul. Ogrodowa 5, z XIX w./XX w.
- dawny pensjonat „Posthof”, obecnie biura, ul. Ratuszowa 1-2, z poł. XIX w.
- zakład kąpielowy „Łazienki Luizy”, ul. Sienkiewicza 1, z l. 1901-02, 1938 r.
- dawny pensjonat „Kynast”, obecnie sanatorium „Zuch”, ul. Sienkiewicza 10, z drugiej poł. XIX w.
- dom, ul. Sienkiewicza 44, z XVIII w.
- willa, obecnie sanatorium „Dąbrówka”, ul. Wojska Polskiego 5, z 1904 r.
- dawny pensjonat „Sans Souci”, ul. Wojska Polskiego 6, z 1891 r.
- stajnia straży pożarnej, murowano-szachulcowa, ul. Nizinna, z 1913 r.
inne obiekty:
- park zdrojowy im. H. Wieniawskiego
- wieża Anny (zegarowa), wzniesiona w 1818 r. na skarpie na terenie Parku Zdrojowego, w pobliżu miejsca, gdzie odkopano prehistoryczne ujęcie studzienne sprzed około dwóch tysięcy lat. Poniżej wieży, na skale umieszczona jest tablica upamiętniająca ten fakt
- cmentarz żydowski
- kościół parafialny Wniebowzięcia NMP z l. 1936-1937
- kaplica parafialna M.B Częstochowskiej ul.Baczyńskiego 14, obszar parafii obejmuje Szczawno Zdrój z docelowym zadaniem budowy nowego kościoła na styku Wałbrzycha i Szczawna Zdroju przy cmentarzu komunalnym w Szczawnie Zdroju
- krzyż jubileuszowy usytuowany u zbiegu ulic Wojska Polskiego i Kolejowej.
Edukacja i kultura [edytuj]
- Zdrojowe Centrum Kultury "Młyn"
- Teatr Zdrojowy z 1860 z salą w stylu neorokoko, miejsce wielu koncertów, spektakli operowych i teatralnych.
- Przedszkole Miejskie
- Miejska Szkoła Podstawowa
- Gimnazjum Publiczne
- Zespół Szkół im. Marii Curie-Skłodowskiej
- Biblioteka Miejska
Zieleń miejska [edytuj]
Zalesione zbocza otaczających wzniesień i dość głęboko wcięte dolinki stanowią o atrakcyjności terenów widokowych i wypoczynkowych. Około 60% powierzchni zajmują tereny zielone: lasy, pastwiska i łąki oraz sady.[potrzebne źródło] W uzdrowisku znajdują się dwa parki utrzymane w stylu angielskim (Zdrojowy i Szwedzki – 26,5 ha) z bogatą roślinnością rodzimą i aklimatyzowaną (ok. 180 gatunków) wśród której wiele drzew i krzewów to pomniki przyrody (130). Na uwagę zasługują różaneczniki i azalie – z kwiatami w okresie wiosennym. Parki powstały na przełomie XVIII i XIX. Od 1996 prowadzona jest rewaloryzacja parku Zdrojowego. Celem rewaloryzacji jest odtworzenie charakteru parku z końca XIX, kiedy to miał największą popularność.[potrzebne źródło]
Transport [edytuj]
Łączna długość dróg na terenie miasta wynosi 23,22 km. Z tego 6 km to drogi wojewódzkie[potrzebne źródło], podlegające Dolnośląskiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich we Wrocławiu. Są to ulice: Solicka, Kolejowa, Ułanów Nadwiślańskich, Mickiewicza, Sienkiewicza, Chopina i Łączyńskiego. Pozostałe drogi mają charakter dróg lokalnych a utrzymaniem ich zajmuje się Urząd Miejski.
Ludzie związani ze Szczawnem-Zdrój [edytuj]
- Gerhart Hauptmann - laureat nagrody Nobla z 1912
Najbardziej znamienici kuracjusze uzdrowiska:
- Jan Brzechwa
- Agostino Casaroli
- Hipolit Cegielski
- Winston Churchill
- Konstantyn I Grecki - król Grecji
- Wilhelm II Hohenzollern - cesarz Niemiec
- Jarosław Iwaszkiewicz
- Zygmunt Krasiński
- Mikołaj I Romanow - car Rosji
- Adam Stefan Sapieha - kardynał
- Iwan Turgieniew
- Henryk Wieniawski - który tu koncertował w l. 1855-1857, stąd od 1966 r. doroczne festiwale jego imienia
- Ludwik Zamenhof
Demografia [edytuj]
Dane z 30 czerwca 2004[10]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 5544 | 100 | 2957 | 53,3 | 2587 | 46,7 |
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) |
372,8 | 198,9 | 174 | |||
Szlaki turystyczne [edytuj]
Przez teren Szczawna Zdroju przebiegają następujące szlaki turystyczne:
– Europejski długodystansowy szlak pieszy E3
– Marciszów Górny – Krąglak – Gostków – Trójgarb – Bacówka Pod Trójgarbem – Lubomin – Chełmiec -Boguszów PKP – Dzikowiec Wielki – Unisław Śląski – Sokołowsko-Schronisko Andrzejówka – Rybnica Leśna – Wałbrzych Główny PKP
– Bolków – Półwsie – Nagórnik – Łysica – Nowe Bogaczowice – Trójgarb – Bacówka Pod Trójgarbem – Lubomin – Szczawno Zdrój
– Strzegom PKS – Stawiska – Dobromierz – Pietrzyków – Chwaliszów – Zamek Cisy – Struga – Czerwone Wzgórze – Szczawno Zdrój – Wałbrzych Podzamcze – Siodełko Pod Starym Książem – Zamek Książ – Witosz – Jeziora Zielonego (Jeziorko Daisy) – Witoszów Górny – Świdnica Miasto PKP
Wspólnoty wyznaniowe [edytuj]
- Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szczawnie-Zdroju;
- Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy[11]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ Landkreis Waldenburg
- ↑ Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85)
- ↑ Spis stacyj i przystanków Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych we Wrocławiu, Wrocław 1945, s. 20
- ↑ Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
- ↑ Marek Żukow-Karczewski, Pięknem urzeczeni (trzy zapomniane relacje), "AURA", nr 1/1998 r.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 23.10.2012]. ss. 190,191.
- ↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 31 stycznia 2013.
Bibliografia [edytuj]
- Góry Wałbrzyskie, Podgórze Wałbrzyskie, Pogórze Bolkowskie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 10, pod red. M. Staffy, Wrocław 2005, ss. 446-467
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Deptak w Szczawnie-Zdroju (ul. Kościuszki) – panorama sferyczna 360°
- Hala spacerowa w Szczawnie-Zdroju – panorama sferyczna 360°
- Szczawno-Zdrój – Widok od strony parku zdrojowego na pijalnię wód mineralnych, halę spacerową i teatr zdrojowy – panorama sferyczna 360°
- Szczawno-Zdrój – Przewodnik turystyczny
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||

