Radków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Radków
Ratusz w Radkowie
Ratusz w Radkowie
Herb Flaga
Herb Radkowa Flaga Radkowa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Radków
gmina miejsko-wiejska
Data założenia przed 1290
Prawa miejskie ok. 1320
Burmistrz Jan Karol Bednarczyk
Powierzchnia 15,03 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

2 521 [1]
164 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 74
Kod pocztowy 57-420
Tablice rejestracyjne DKL
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Radków
Radków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radków
Radków
Ziemia 50°30′14″N 16°24′12″E/50,503889 16,403333Na mapach: 50°30′14″N 16°24′12″E/50,503889 16,403333
TERC
(TERYT)
5020108124
Urząd miejski
Rynek 1
57-420 Radków
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Radków (tuż po wojnie Hradek[2], niem. Wünschelburg) – miasto i siedziba gminy miejsko-wiejskiej Radków, w powiecie kłodzkim (województwo dolnośląskie), położone u podnóża Szczelińców na ziemi kłodzkiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego. Miasto i gmina wchodzi w skład Aglomeracji Wałbrzyskiej.

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • Powierzchnia: 15,07 km²
  • Według danych z 31 marca 2011 miasto liczyło 2 521 mieszkańców.
Radków – widok na miasto z Ochoty Magdaleńskiej

Ośrodek turystyczny; kamieniołom i zakłady kamieniarskie, drobny przemysł. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 387, na odcinku Radków – Kudowa zwana Szosą Stu Zakrętów. W latach 1903-1999 dochodziła tu linia kolejowa ze Ścinawki Średniej, obecnie tory rozebrane są na całym tym odcinku.

W odległości około 2 km na zachód od miasta, tuż przy granicy z Czechami, u podnóża grzbietu Guzowata, na Potoku Czerwonogórskim (czes. Červenohorský Potok) wybudowano zaporę, tworząc w ten sposób sztuczny zalew (długości niespełna kilometra i około trzystu metrów szerokości), nad którym wybudowane są domki kempingowe i restauracja. Potok Czerwonogórski zaraz po opuszczeniu przepustów zalewu wpada do przepływającego przez Radków potoku Pośna, a ten jest dopływem rzeki Ścinawki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wodospady Pośny koło Radkowa

Radków wzmiankowany był już w 1290 jako Wünschelburg, a prawa miejskie uzyskał ok. 1320. Miasto było ośrodkiem produkcji rzemieślniczej, świadczą o tym występujące tutaj w XIV w. ławy chlebowe, mięsne i obuwnicze. W Radkowie zajmowano się także młynarstwem, piwowarstwem i sukiennictwem. Na przełomie XIV i XV w. ustalił się ostatecznie kształt Radkowa, który niewiele się zmienił do dzisiaj. W tym czasie wybudowano mury obronne wokół miasta, a w latach 1571-1580 kościół św. Doroty. W 1545 w mieście wybuchł groźny pożar, który strawił większą część Radkowa. Wojny w XVII i XVIII w. spowodowały upadek znaczenia miasta.

Ożywienie gospodarcze miasta nastąpiło dopiero pod koniec XIX w., kiedy uruchomiono warsztaty tkactwa lnianego. W 1895 r. uruchomiono pobór kamieni piaskowca, którego wydobycie zwielokrotniono już w 1903 po wybudowaniu linii kolejowej. W roku 1925 zaczęła działalność poczta, oraz niewielkie fabryczki przemysłu drzewnego, spożywczego, włókienniczego i metalowego.

W 1945 miasto zostało włączone do Polski i przyjęło obecną nazwę. Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa, nr rej.: A/2573/514 z 1.12.1958 na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół rzym.-kat. par. pw. św. Doroty, d. ewangelicki, z l. 1570-88, przebudowany w 1740 r.
  • kościół rzym.-kat. pomocniczy pw. św. Andrzeja Boboli, d. ewangelicki, z l. 1905-6
  • mury obronne, z XV w.
  • renesansowy ratusz, Rynek, z 1543 r., przebudowany w XVI-XIX w.
  • dom, ul. Grunwaldzka 1, z 1600, przebudowany w XIX w.
  • dom, ul. Kościelna 3, z XVIII w., przebudowany w XIX w.
  • dom, ul. Krótka 3, z poł. XVI w., przebudowany w XIX w.
  • dom, Rynek 2, z XVIII w., przebudowany w XIX w.
  • domy, Rynek 3-4, z XVIII w., przebudowane w pocz. XIX w.
  • dom, Rynek 5, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 6, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 8, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 9, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 10, z XVIII-XIX w.
  • dom, Rynek 11, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 12, z poł. XVIII-XIX w.
  • dom, Rynek 14, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 15, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 17, z poł. XVII w.
  • hotel, Rynek 18, z XVII w.
  • dom, Rynek 20, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 21, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 22, z XVI w., przebudowany w 1920 r.
  • dom, Rynek 25, z XVI w., przebudowany w 1880 r.
  • dom, Rynek 26, z XVI-XIX w.[3].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny żółty Przeworno - Gromnik - Biały KościółŻelowiceOstra GóraNiemcza - Gilów - Piława Dolna - Góra Parkowa - Bielawa - Kalenica - Nowa Ruda - Przełęcz pod Krępcem - Sarny - Tłumaczów - Gajów - Radków - Skalne Wrota - Pasterka - Przełęcz między Szczelińcami - Karłów - Lisia Przełęcz - Białe Skały - Skalne Grzyby - Batorówek - Batorów - Skała Józefa - Duszniki-Zdrój - Schronisko PTTK „Pod Muflonem” - Szczytna - Zamek Leśna - Polanica-Zdrój - Łomnicka Równia - Huta - Bystrzyca Kłodzka - Igliczna - Międzygórze - Przełęcz Puchacza[4]

szlak turystyczny niebieski Polanica-ZdrójBukowa - Borowina - Niżkowa - BatorówekSkalne GrzybyWambierzyceRadkówStroczy Zakręt

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
  2. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 sierpnia 2012]. s. 81.
  4. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 8.03.2014

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]