Ununtrium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ununtrium
kopernik ← ununtrium → flerow
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. ununtrium, Uut, 113
Grupa, okres, blok 13, 7, p
Właściwości metaliczne metal
Masa atomowa 284 u (najbardziej stabilny izotop)
Wikisłownik Hasło ununtrium w Wikisłowniku

Ununtrium (Uut) – syntetyczny pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 113. W układzie okresowym znajduje się w bloku p bezpośrednio pod talem, dlatego bywa nazywany nieoficjalnie eka-talem. Nazwa ununtrium wywodzi się z liczby atomowej tego pierwiastka zgodnie z systematyczną terminologią IUPAC dla transuranowców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1 lutego 2004 roku zespół złożony z rosyjskich naukowców z Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej oraz amerykańskich naukowców z Lawrence Livermore National Laboratory doniósł o wytworzeniu czterech atomów ununpentium, które po rozpadzie utworzyły atomy ununtrium. Izotop tego pierwiastka o najdłuższym czasie życia, 286113Uut, zaobserwowano w łańcuchu rozpadów jądra ununseptium, również wytworzonego w Dubnej, w 2009 roku[1].

28 września 2004 roku zespół japońskich naukowców z instytutu Riken doniósł, że również odniósł sukces w syntetyzowaniu ununtrium, uzyskując pojedynczy atom lżejszego izotopu tego pierwiastka, 278113Uut[2]. W 2012 roku japońskiemu zespołowi udało się uzyskać kolejny atom tego izotopu, który rozpadł się przez szereg sześciu kolejnych rozpadów alfa, prowadzący do znanych izotopów. Jądro potomne 262105Db nie rozpadło się przez spontaniczne rozszczepienie, jak poprzednim razem, ale przez emisję cząstki alfa, zgodnie z wcześniejszymi obserwacjami tego izotopu. To potwierdziło, że zsyntetyzowane jądro atomowe istotnie było jądrem pierwiastka 113[3].

20983Bi + 7030Zn279113Uut*278113Uut + 10n

Przypisy

  1. Yu. Ts. Oganessian et al.. Synthesis of a New Element with Atomic Number Z=117. „Physical Review Letters”. 104, 2010-04-09. 
  2. Informacja o tym wydarzeniu z http://news.xinhuanet.com
  3. Search for Element 113 Concluded at Last (ang.). ScienceDaily, 2012-09-26. [dostęp 2014-01-18].