Rugiewit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rugewit)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rugiewit lub Rujewit – bóstwo połabskiego plemienia Ranów, znane z relacji Saksa Gramatyka. Pod imieniem Rinvit wzmiankuje go także Knýtlinga saga.

Czczony Gardźcu (niem. Garz) na Rugii, gdzie posiadał własną świątynię, w której stał pokaźnych rozmiarów posąg wyciosany z drewna dębowego, przedstawiający bóstwo o siedmiu twarzach i siedmiu mieczach u pasa, z ósmym przymocowanym do ręki. Pod podbródkiem posągu znajdowało się gniazdo jaskółek – ptaków obdarzonych czcią na Słowiańszczyźnie, uważanych za zwiastuny wiosny i personifikację dusz zmarłych[1][2]. Świątynia wraz z posągiem zostały spalone w 1168 roku z polecenia biskupa Absalona[3].

Sakso Gramatyk wyraźnie potwierdza wojenny charakter Rugiewita, porównując go z rzymskim Marsem. Podaje także informację o związanym ze świątynią bóstwa tabu, zabraniającym odbywania w jej pobliżu stosunków płciowych. Złamanie tego zakazu bóg miał karać waginizmem[1].

Imię bóstwa odczytywane jest jako „pan Rugii”, możliwa jest też etymologia od rdzenia ru-, obecnego w takich słowach jak „ruja” i „ryczeć”, która wskazywałaby na związek Rugiewita z kultem płodności[2].

Przypisy

  1. a b c Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 174-175.
  2. a b c Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 131-132.
  3. a b Słownik starożytności słowiańskich. T. 4. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1972, s. 573.