Gwiazdozbiór Mikroskopu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mikroskop
Mikroskop
Nazwa łacińska Microscopium
Dopełniacz łaciński Microscopii
Skrót nazwy łacińskiej Mic
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 21 h
Deklinacja -35°
Charakterystyka
Powierzchnia 210 stopnie kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 0
Najjaśniejsza gwiazda γ Microscopii (4,67m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 90° S a 55° N.

Mikroskop (łac. Microscopium, dop. Microscopii, skrót Mic) – niewielki i mało wyraźny gwiazdozbiór nieba południowego, jeden z kilkunastu, jakie w latach 1752-1763 wprowadził francuski astronom, kartograf i duchowny Nicolas Louis de Lacaille, badacz południowej półkuli nieba. Pierwszy raz pojawił się na mapach nieba w 1756 roku, a następnie w roku 1801 został umieszczony w dziele „Uranographia” Johanna Bodego. Słabo świecące gwiazdy konstelacji, leżącej między Strzelcem i Rybą Południową, wyobrażają wczesny model mikroskopu optycznego[1], doniosły wynalazek przełomu XVI i XVII wieku. W Polsce widoczny częściowo wiosną. Co do wielkości jest zaledwie 66. konstelacją na niebie.[2] Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20.

Mity i legendy[edytuj | edytuj kod]

Konstelacja, podobnie jak Teleskop, powstała z inicjatywy de Lacaille'a i dlatego nie są z nim związane żadne mity czy legendy.

Wybrane obiekty[edytuj | edytuj kod]

W konstelacji znajdują się cztery gwiazdy jaśniejsze niż 5 m.

  • Najjaśniejsza - gamma Microscopii (γ Mic), to czerwony olbrzym w odległości około 223 lat świetlnych.
  • Druga co do jasności to epsilon Microscopii (ε Mic), karzeł o białej barwie.
  • Trzecia to theta1 Microscopii (θ1 Mic).
  • Dopiero na czwartym miejscu znajduje się alfa Microscopii (α Mic), to pomarańczowy olbrzym piątej wielkości gwiazdowej, mający towarzysza dziesiątej wielkości, widocznego przez teleskop.

W Mikroskopie nie ma obiektów katalogu Messiera. Najjaśniejsze obiekty to galaktyki spiralne NGC 6925 (11,3m) oraz NGC 6923 (12,2m).

Z gwiazd słabszych warto zwrócić uwagę na gwiazdę rozbłyskową AX Microscopii. Jej typowa jasność to 6,67m, a jej pojaśnienia są najsilniej obserwowane w ultrafiolecie. Mimo to zdarzają się nie częściej niż raz na dobę, a ich amplituda wynosi nie więcej niż 0,1m. Gwiazda została odkryta przez Nicolasa Louisa de Lacaille'a, stąd jej oznaczenie Lacaille 8760.

Przypisy

  1. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 387. ISBN 978-83-01-14848-5.
  2. Kamil Złoczewski: Kosmos. Tajemnice Wszechświata. T. 93. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2014, s. 22-23. ISBN 978-83-252-2250-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]