Gwiazdozbiór Źrebięcia
| Źrebię | |
 |
|
| Nazwa łacińska | Equuleus |
| Dopełniacz łaciński | Equulei |
| Skrót nazwy łacińskiej | Equ |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 21 h |
| Deklinacja | 7° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 72 stopnie kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | Kitalpha (3,92m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 83° S a 90° N. |
|
Źrebię (łac. Equuleus, dop. Equulei, skrót Equ) – mało wyraźny i jednocześnie najmniejszy powierzchniowo gwiazdozbiór nieba północnego. Mniejszy od niego jest tylko Krzyż Południa. Był znany już za czasów Ptolemeusza, który umieścił go wśród swoich 48 konstelacji. Zarys tego gwiazdozbioru tworzą gwiazdy o jasności około 4m i słabsze. Znajduje się obok konstelacji Pegaza, większego konia niebieskiego. W Polsce widoczny od lata do jesieni. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 10.
Spis treści |
Mity i legendy [edytuj]
Z konstelacją wiąże się kilka mitów. Ptolemeusz umieszczając gwiazdozbiór na mapach sugerował się mitem o Hippe i jej córce Melanippe.
Najjaśniejsze gwiazdy [edytuj]
Gwiazda alfa(α) Equulei (Kitalfard) , typ widmowy G0 III, jasność widmowa 3,92, odległość 186 lat świetlnych,
Gwiazda delta (δ) Equulei, typ widmowy F5 V, jasność widmowa 4,47, odległość 60 lat świetlnych.
Wybrane obiekty [edytuj]
Gamma (γ) Equulei to luźna para optycznie nie związanych ze sobą składników piątej i szóstej wielkości.
Gwiazda podwójna piątej wielkości I Equulei - ma towarzysza siódmej wielkości, którego można dostrzec przez mały teleskop, oraz słabszego, prawdziwego towarzysza widocznego przez duży teleskop. Mimo małego rozmiaru konstelacja zawiera ciekawe, ale słabe galaktyki: NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045, NGC 7046.
Układy podwójne [edytuj]
Delta Equulei-jest układem spektroskopowym złożonym z dwóch karłów o typie widmowym F5 i G0 oraz okresie orbitalnym wynoszącym około 5,7 lat. Jej jasność widmowa to około 4,49m.
γ Equulei jest układem podwójnym, w którym składnik wykazuje nieradialne pulsacje, co przejawia się w zmienności obserwowanej jasności od 4,58 do 4,77m z okresem 12,5 minuty. Drugi składnik jest oddalony o około 2 sekundy łuku i jego obserwowalna jasność to tylko 11,6 m.[1]
Przypisy
- ↑ Kosmos. Poznań: Oxford Educational, 2011, s. 23. ISBN 978-83-252-1361-9.
Bibliografia [edytuj]
Encyklopedia Wszechświata, Praca zbiorowa, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14848-5,
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||
