Ptak Rajski
| Ptak Rajski | |
 |
|
| Nazwa łacińska | Apus |
| Dopełniacz łaciński | Apodis |
| Skrót nazwy łacińskiej | Aps |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 16 h |
| Deklinacja | -75° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 206 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Apodis (3,83m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 15° N. |
|
Ptak Rajski (łac. Apus, dop. Apodis, skrót Aps) – mało wyraźny gwiazdozbiór znajdujący się w pobliżu południowego bieguna niebieskiego, oznaczony w 1595 roku przez Keysera i de Houtmana. Należy do grupy pięciu sąsiadujących ze sobą gwiazdozbiorów nieba południowego wyobrażających ptaki. Konstelacja ta została po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.
Spis treści |
Pochodzenie nazwy [edytuj]
Wyobraża, odkrytego na Nowej Gwinei, niezwykle strojnego ptaka z rodziny Paradisaeidae (Rajskie), niesłusznie wówczas uważanego za beznogiego, co znalazło wyraz w łacińskiej nazwie gwiazdozbioru. Nazwany dla uczczenia rajskich ptaków – nieznanych w Europie, kolorowo upierzonych ptaków Azji i Ameryki Południowej, których okazy przywiozła po raz pierwszy wyprawa Magellana w 1522 roku.
Wybrane obiekty [edytuj]
Nie zawiera gwiazd jaśniejszych niż trzeciej wielkości. Delta (δ) Apodis to luźna para niezwiązanych ze sobą czerwonych olbrzymów piątej wielkości. Teta (θ) Apodis jest czerwonym olbrzymem, którego jasność zmienia się nieregularnie między piątą a siódmą wielkością z okresem około 4 miesięcy.[1]
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata PWN. Warszawa: 2006, s. 407. ISBN 978-83-01-14848-5.
Bibliografia [edytuj]
J. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice asronomiczne z przewodnikiem po gwiazdach Wydawnictwo Park, Bielsko-Biała 2002 ISBN 83-7266-156-1
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||
