Korona Południowa
| Korona Południowa | |
 |
|
| Nazwa łacińska | Corona Australis |
| Dopełniacz łaciński | Coronae Austrini |
| Skrót nazwy łacińskiej | CrA |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 19 h |
| Deklinacja | -40° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 128 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Coronae Austrinis (4,10m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 50° N. |
|
Korona Południowa (łac. Corona Australis, dop. Coronae Austrini, skrót CrA) – jeden z 48 gwiazdozbiorów oznaczonych jeszcze przez Ptolemeusza, a znajduje się na południowej półkuli nieba (częściowo widoczny w Polsce). Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 25. Leżąc u stóp Strzelca składa się z gwiazd czwartej wielkości i słabszych. Istnieje także podobny gwiazdozbiór na północnej półkuli – Korona Północna. Wyobraża wieniec laurowy mitologicznego centaura Krotosa lub jego kołczan ze strzałami.
Spis treści |
Najjaśniejsze gwiazdy [edytuj]
- beta (β) Coronae Australis, typ widmowy K0 II-III, jasność 4,10m, odległość 508 lat świetlnych,
- alfa (α) Coronae Australis (Alfekka Meridiana), typ widmowy A0/1 V, jasność 4,11m, odległość 130 lat świetlnych,
- gamma (γ) Coronae Australis to gwiazda podwójna o składnikach piątej wielkości gwiazdowej, obiegających się z okresem 120,4 lat. Obecnie gwiazdy oddalają się, przez co stają się łatwiejsze do obserwacji.
- kappa (κ) Coronae Australis to gwiazda podwójna o niezwiązanych ze sobą składnikach szóstej wielkości.[1]
Gromady gwiazd [edytuj]
NGC 6541, typ - kulista, jasność 6,3m, odległość 18 000 lat świetlnych[2]
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006, s. 399. ISBN 978-83-01-14848-5.
- ↑ Desselberger, Szczepanik: Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: 2002, s. 103. ISBN 837266-156-1.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||
