Gwiazdozbiór Kompasu
| Kompas | |
 |
|
| Nazwa łacińska | Pyxis |
| Dopełniacz łaciński | Pyxidis |
| Skrót nazwy łacińskiej | Pyx |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 9 h |
| Deklinacja | -30° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 221 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Pyxidis (3,68m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 60° N. |
|
Kompas (łac. Pyxis, dop. Pyxidis, skrót Pyx) – niewielki gwiazdozbiór nieba południowego wyodrębniony z peryferyjnych gwiazd starożytnej wielkiej konstelacji Okrętu Argo (wyobrażających maszt), pod pierwotną nazwą Puszka Okrętowa w 1752 roku przez francuskiego astronoma, kartografa i duchownego Nicolasa Louisa de Lacaille, dla upamiętnienia wynalazku kompasu magnetycznego, jednego z najważniejszych przyrządów ówczesnych nawigatorów. Wyobraża kompas magnetyczny.
Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 25. Nie zawiera gwiazd jaśniejszych niż czwartej wielkości. W Polsce widoczny zimą.
Spis treści |
Najjaśniejsze gwiazdy [edytuj]
- α Pyxidis – jasny olbrzym, typ widmowy B1,5III, jasność 3,68m, odległość 845 lat świetlnych
- β Pyxidis – gwiazda podwójna, odległość 388 lat świetlnych, dominuje gwiazda typu widmowego G5II-III i jasności 3,97m
- γ Pyxidis – olbrzym, typ widmowy K3III, jasność 4,02m, odległość 209 lat świetlnych
Gwiazdy zmienne [edytuj]
T Pyxidis to nowa powrotna, czyli taka, która już kilka razy wybuchła. Od 1890 roku zarejestrowano pięć eksplozji, ostatnią w 1996 roku. W czasie wybuchu jasność gwiazdy wzrasta do 6,0-7,0m
Gromady gwiazd [edytuj]
NGC 2658, typ otwarta, jasność 9,0m, odległość 230 lat świetlnych,[1]
Przypisy
- ↑ Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: PARK, s. 102. ISBN 83-7266-156-1.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||
