Gwiazdozbiór Kameleona
| Kameleon | |
| Nazwa łacińska | Chamaeleon |
| Dopełniacz łaciński | Chamaeleontis |
| Skrót nazwy łacińskiej | Cha |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 11 h |
| Deklinacja | -80° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 132 stopnie kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Chamaeleonis (4,05m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 10° N. |
|
Kameleon (łac. Chamaeleon, dop. Chamaeleontis, skrót Cha) – jedna z mniej wyraźnych konstelacji nieba południowego. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.
Konstelacja ta została wprowadzona przez nawigatorów holenderskich Pietra Dirksza Keysera oraz Fredricka de Houtmana pod koniec XVI w.[1], a po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku.
Spis treści |
Pochodzenie nazwy [edytuj]
Wyobraża afrykańską nadrzewną jaszczurkę, słynącą z umiejętności dostosowywania się barwą do otoczenia.
Wybrane obiekty [edytuj]
Delta (δ) Chamaeleontis to szeroka para gwiazd niezwiązanych ze sobą, o jasności 4,0 i 5m, łatwych do rozdzielenia przez lornetkę.
NGC 3195 to mgławica planetarna o rozmiarze zbliżonym do Jowisza.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006, s. 407. ISBN 978-83-01-14848-5.
Bibliografia [edytuj]
- J. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice astronomiczne, Wydawnictwo Park, Bielsko-Biała 2002, ISBN 83-7266-156-1
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||