Gwiazdozbiór Węgielnicy
| Węgielnica | |
| Nazwa łacińska | Norma |
| Dopełniacz łaciński | Normae |
| Skrót nazwy łacińskiej | Nor |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 16 h |
| Deklinacja | -50° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 165 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | γ2 Normae (4,01m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Roje meteorów | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 40° N. |
|
Węgielnica (łac. Norma, dop. Normae, skrót Nor) – gwiazdozbiór nieba południowego, jeden z kilkunastu jakie w latach 1752-1763 wprowadził francuski astronom, kartograf i duchowny, badacz nieba południowego Nicolasa Louisa de Lacaille, jako jeden z grupy gwiazdozbiorów "mierniczych" (obok Kompasu i Trójkąta Południowego). Pierwotna nazwa to Węgielnica z Poziomicą - (Norma et Regula). Wyobraża jedno z podstawowych narzędzi ciesielskich służące do wyznaczania kąta prostego lub kwadrant używany przez nawigatorów. Jest niewyróżniającym się gwiazdozbiorem leżącym w Drodze Mlecznej między Wilkiem a zodiakalnym Skorpionem. Gwiazdy, które Lacaille oznaczył jako alfa (α) i beta (β), zostały później włączone do Skorpiona[1]. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 20. W Polsce jest niewidoczny.
Spis treści |
Wybrane obiekty [edytuj]
Najbardziej wyróżnia się w Węgielnicy układ trzech słabych gwiazd, tworzących kąt prosty. Trudno jednak do odnalezienia wśród gęstych pól gwiazdowych Drogi Mlecznej.
Gwiazda gamma-2 (γ2) Normae czwartej wielkości z gamma-1 (γ1) Normae tworzą parę optyczną widoczną nieuzbrojonym okiem. Gwiazdy te leżą w różnych odległościach i nie są ze sobą związane.
NGC 6087 to wielka gromada otwarta zajmująca obszar szerokości połowy średnicy Księżyca w pełni. Gwiazda S Normae leży niedaleko środka gromady i jest jej najjaśniejszą gwiazdą. Jest to cefeida, o okresie 9,754 dnia, zmieniająca jasność między 6,12 a 6,77m.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006, s. 398. ISBN 978-83-01-14848-5.
Bibliografia [edytuj]
J. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice astronomiczne z przewodnikiem po gwiazdach, Wydawnictwo Park, Bielsko-Biała 2002 ISBN 83-7266-156-1
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||