Gwiazdozbiór Muchy
| Mucha | |
 |
|
| Nazwa łacińska | Musca |
| Dopełniacz łaciński | Muscae |
| Skrót nazwy łacińskiej | Mus |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 12 h |
| Deklinacja | -70° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 138 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 1 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Muscae (2,69m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 20° N. |
|
Mucha (łac. Musca, dop. Muscae, skrót Mus) – mały gwiazdozbiór nieba południowego, położony w pobliżu bieguna południowego. Ten skromny gwiazdozbiór można znaleźć w Drodze Mlecznej, na południe od Centaura i Krzyża Południa. Z tym ostatnim konstelacja połączona jest ciemną mgławicą Worek Węgla. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.
Konstelacja ta została wprowadzona przez nawigatorów holenderskich Pietra Dirksza Keysera oraz Frederick de Houtman[1] pod koniec XVI w., a po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku, pierwotnie pod nazwą Pszczoła (łac. Apis), później Mucha Południowa.
Spis treści |
Wybrane obiekty [edytuj]
Teta (θ) Muscae jest gwiazdą podwójną ze składnikami szóstej i ósmej wielkości, łatwe do rozdzielenia małym teleskopem. Słabszy składnik jest przykładem gwiazdy Wolfa-Rayeta - gorącej gwiazdy, która odrzuciła zewnętrzne warstwy. Mucha ma też gromadę kulistą NGC 4833. Tę gromadę można dostrzec przez lornetkę.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 397. ISBN 978-83-01-14848-5.
Bibliografia [edytuj]
J. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice astronomiczne, Wydawnictwo "PARK" Bielsko-Biała 2002 ISBN 83-7266-156-1
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||
