Gwiazdozbiór Muchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mucha
Mucha
Nazwa łacińska Musca
Dopełniacz łaciński Muscae
Skrót nazwy łacińskiej Mus
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 12 h
Deklinacja -70°
Charakterystyka
Powierzchnia 138 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 1
Najjaśniejsza gwiazda α Muscae (2,69m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 90° S a 20° N.

Mucha (łac. Musca, dop. Muscae, skrót Mus) – mały gwiazdozbiór nieba południowego, położony w pobliżu bieguna południowego. Ten skromny gwiazdozbiór można znaleźć w Drodze Mlecznej, na południe od Centaura i Krzyża Południa. Z tym ostatnim konstelacja połączona jest ciemną mgławicą Worek Węgla. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.

Konstelacja ta została wprowadzona przez nawigatorów holenderskich Pietra Dirksza Keysera oraz Frederick de Houtman[1] pod koniec XVI w., a po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku, pierwotnie pod nazwą Pszczoła (łac. Apis), później Mucha Południowa.

Wybrane obiekty[edytuj | edytuj kod]

Teta (θ) Muscae jest gwiazdą podwójną ze składnikami szóstej i ósmej wielkości, łatwe do rozdzielenia małym teleskopem. Słabszy składnik jest przykładem gwiazdy Wolfa-Rayeta – gorącej gwiazdy, która odrzuciła zewnętrzne warstwy. Mucha ma też gromadę kulistą NGC 4833. Tę gromadę można dostrzec przez lornetkę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 397. ISBN 978-83-01-14848-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice astronomiczne, Wydawnictwo „PARK”, Bielsko-Biała 2002, ISBN 83-7266-156-1