Gwiazdozbiór Erydanu
| Erydan | |
| Nazwa łacińska | Eridanus |
| Dopełniacz łaciński | Eridani |
| Skrót nazwy łacińskiej | Eri |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 3,5 h |
| Deklinacja | -25° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 1138 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 4 |
| Najjaśniejsza gwiazda | Achernar (0,45m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 65° N. |
|
Erydan (łac. Eridanus, dop. Eridani, skrót Eri) – rozległy gwiazdozbiór nieba równikowego, znany starożytnym, którzy kojarzyli go z Nilem, Eufratem, Gangesem lub dowolną inną większą rzeką. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 100. W Polsce widoczny częściowo zimą. W całości widoczny na południe od równoleżnika 32°N.[1]
Spis treści |
Mity i legendy [edytuj]
W mitologii greckiej Erydan to rzeka w Hadesie, miejsce męczarni Tantala lub rzeka, w której zatonął Faeton, śmiertelny syn boga Słońca, Heliosa, rażony gromem przez Zeusa za to, że skierował rydwan swojego ojca zbyt blisko ziemi, co spowodowało na niej zniszczenia.
Gwiazdy [edytuj]
Cały gwiazdozbiór składa się z gwiazd o jasności w przedziale od 4 do 5m. Jedynie na samym krańcu południowej części konstelacji znajduje się gwiazda Achernar (alfa Eridani, α Eri) – nazwa oznacza "koniec świata" o jasności 0,45m. Jest ona gwiazdą podwójną o składnikach 3,4 i 4,5m, które dzieli odległość 8,2". Pozostałymi jasnymi gwiazdami są Kursa (beta Eridani, β Eri) – "tron" (2,78m), Acamar (2,88m) oraz Zaurak (gama Eridani, γ Eri) – "łódź" (2,97m).
Obiekty niegwiazdowe [edytuj]
W Erydanie znajduje się sporo galaktyk, jednak są one bardzo słabe i do ich obserwacji potrzebny jest dobry teleskop.
Planety pozasłoneczne [edytuj]
Epsilon Eridani (ε Eri) to karzeł typu spektralnego K2 o promieniu równym 0,895 promienia Słońca i masie 0,83 masy Słońca oraz temperaturze powierzchni 5116 K. Oddalona jest od Ziemi o około 10,44 lat świetlnych. W 2000 roku odkryto wokół niej planetę o masie 1,55 masy Jowisza. Przypuszcza się, że może znajdować się w tym układzie jeszcze jedna planeta o szacunkowej masie 0,1 masy Jowisza.
W roku 2011 przy gwieździe 82G (HD 20794) odkryto trzy planety oznaczone jako HD 20794 b, c, d. Ich odległość od Ziemi wynosi około 19,77 lat świetlnych, a szacunkowe masy to odpowiednio 0,0085, 0,0076 i 0,015 masy Jowisza. Gwiazda centralna to karzeł o typie widmowym G8 i świeci z jasnością 4,26m[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Jan Desselberger, Jacek Szczepanik: Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: 2002, s. 80-82. ISBN 83-7266-156-1.
- ↑ Tomasz Szymański: Kosmos. Poznań: 2011, s. 23. ISBN 978-83-252-1267-4.
Bibliografia [edytuj]
- Ian Ridpath, Wil Tirion: Collins Stars and Planets Guide (Collins Guide). Collins. ISBN 978-0-00-725120-9.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- The Deep Photographic Guide to the Constellations: Eridanus
- Epsilon Eridani
- New 'Vulcan' Planet Tantalizes Astronomers
- Starry Night Photography – Eridanus Constellation
|
|||||||||||