Gwiazdozbiór Strzały
| Strzała | |
| Nazwa łacińska | Sagitta |
| Dopełniacz łaciński | Sagittae |
| Skrót nazwy łacińskiej | Sge |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 20 h |
| Deklinacja | +19° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 80 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | γ Sagittae (3,51m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 70° S a 90° N. |
|
Strzała (łac. Sagitta, dop. Sagittae, skrót Sge) – mały i słabo widoczny gwiazdozbiór nieba północnego. Jest jednym z najmniejszych gwiazdozbiorów – mniejsze od niego są jedynie Źrebię oraz Krzyż Południa, leżący w Drodze Mlecznej miedzy Liskiem a Orłem. Nie zawiera jasnych gwiazd, jest więc łatwy do przeoczenia. W Polsce widoczny od wiosny do jesieni. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20.
Konstelacja ta była znana od starożytności, była też jednym z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza. Wyobraża strzałę z łuku mitologicznego boga miłości Erosa lub strzałę, którą Apollo pokonał jednookiego olbrzyma cyklopa.
Spis treści |
Wybrane obiekty [edytuj]
W Strzale nie ma wiele ciekawych obiektów, które można obejrzeć małymi instrumentami. Gwiazda zeta Sagittae (ζ) jest niezbyt imponującą gwiazdą podwójną o składnikach piątej i dziewiątej wielkości gwiazdowej. S Sagittae jest cefeidą, której jasność spada o połowę co 8,4 dnia, wahając się między 5,2 a 6,0m. WZ Sagittae to rzadko wybuchająca nowa karłowata[1].
Gromady gwiazd [edytuj]
M 71, NGC 6838, typ kulista, jasność 8,2m, odległość 12 000 lat świetlnych. Skromna gromada kulista leżąca w połowie drzewca strzały. Nie ma centralnego zagęszczenia, typowego dla gromad kulistych, więc wygląda bardziej jak gęsta gromada otwarta.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Jacek Desselberger, Szczepanik: Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: PARK, 2002, s. 171-172. ISBN 83-7266-156-1.
|
|||||||||||