Mały Lew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mały Lew
Mały Lew
Nazwa łacińska Leo Minor
Dopełniacz łaciński Leonis Minoris
Skrót nazwy łacińskiej LMi
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 10 h
Deklinacja 35°
Charakterystyka
Powierzchnia 232 stopnie kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 0
Najjaśniejsza gwiazda 46 Leonis Minoris (3,79m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Roje meteorów Leo Minorydy
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 55° S a 90° N.

Mały Lew (łac. Leo Minor, dop. Leonis Minoris, skrót LMi) – niewielka i słabo widoczna konstelacja nieba północnego. W Polsce widoczny od zimy do lata. Liczba gwiazd do 6m: około 20.

W odróżnieniu od swego większego imiennika, Lwa, nazwanego przez Ptolemeusza, Mały Lew wyodrębniony jako osobny gwiazdozbiór przez Jana Heweliusza, opublikowany w 1690 roku w pośmiertnie wydanym atlasie Firmamentum Sobiescianum. Przedstawiony w postaci leżącego lwa, ponad znacznie większą, konstelacją Lwa[1].

Wybrane obiekty[edytuj | edytuj kod]

Beta Leonis Minoris (β LMi) – układ podwójny gwiazd typu podolbrzym o typie widmowym G8 i F8, o jasnościach odpowiednio 4,40 i 6,12m. Jasność widzialna całego układu wynosi 4,22m. Masa poszczególnych składników to około 2 i 1,35 mas Słońca, a okres orbitalny wynosi 38,62 lat. Układ oddalony od Ziemi o 146 lat świetlnych
R Leonis Minoris (R LMi) – długookresowa gwiazda zmienna typu Mira Ceti, o okresie zmienności wynoszącym 372,19 dnia i zmianie jasności między 6,3 a 13,2m.

Obiekty niegwiazdowe[edytuj | edytuj kod]

NGC 3003galaktyka spiralna, której widzimy tylko krawędź. Galaktyka zajmuje powierzchnię koło o średnicy 5,9′ łuku. Jej jasność widzialna to 11,7m[2].
Voorwerp Hanny – obiekt astronomiczny o nieznanej naturze, oddalony o około 650 milionów lat świetlnych. Obiekt ten w 2007 roku znalazła holenderska nauczycielka Hanny van Arkel podczas klasyfikowania galaktyki IC 2497.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Gwiazdozbiór ten nie ma gwiazdy oznaczonej alfa. Angielski astronom Francis Baily, który przyporządkowywał greckie litery do gwiazd gwiazdozbiorów, przegapił oznaczenie najjaśniejszej z gwiazd, 46 Leonis, za pomocą litery alfa, nie zapomniał jednak nazwać drugiej pod względem jasności jako beta Leonis Miniris[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Mały Lew w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: 2002, s. 121. ISBN 83-7266-156-1.
  2. Tomasz Szymański: Kosmos. Poznań: 2011, s. 23. ISBN 978-83-252-1268-1.
  3. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006, s. 360. ISBN 978-83-01-14848-5.