Gwiazdozbiór Oktanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oktant
Oktant
Nazwa łacińska Octans
Dopełniacz łaciński Octantis
Skrót nazwy łacińskiej Oct
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 21 h
Deklinacja -85°
Charakterystyka
Powierzchnia 291 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 0
Najjaśniejsza gwiazda ν Octantis (3,73m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 90° S a 5° N.

Oktant (łac. Octans, dop. Octantis, skrót Oct) – gwiazdozbiór zawiera południowy biegun niebieski. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 35. W Polsce niewidoczny.

Pochodzenie nazwy [edytuj]

Wyobraża wynaleziony przez brytyjskiego matematyka Johna Hadleya urządzenie , zwane oktantem. Gwiazdozbiór został nazwany na jego cześć w 1752 roku przez francuskiego astronoma, kartografa i duchownego, badacza nieba południowego Nicolasa Louisa de Lacaille, pierwotnie jako Octans Nautica lub Octants Hadleianus.

Najjaśniejsze gwiazdy i ich wielkości gwiazdowe [edytuj]

Obszar, w którym znajduje się Oktant, jest dość pusty. Gwiazda piątej wielkości, sigma (σ) Octantis, obecnie odległa o 63′ od południowego bieguna niebieskiego, pełni w czasach nowożytnych rolę południowej gwiazdy polarnej, stąd niekiedy nazywana jest Polaris Australis. Z racji małej jasności nie stanowi takiego elementu orientacyjnego, jakim jest alfa (α) Ursae Minoris na półkuli północnej.

  • α Oct, 5,13m
  • β Oct, 4,13m
  • δ Oct, 4,31m
  • θ Oct, 4,78m
  • λ Oct, gwiazda podwójna o jasnościach 5,4m i 7,7m
  • ν Oct, 3,73m

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg