Gwiazdozbiór Oktanta

Oktant
Nazwa łacińska	Octans
Dopełniacz łaciński	Octantis
Skrót nazwy łacińskiej	Oct
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja	21 h
Deklinacja	-85°
Charakterystyka
Powierzchnia	291 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3	0
Najjaśniejsza gwiazda	ν Octantis (3,73m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące	Kameleon Wąż Wodny Indianin Rajski Ptak Paw Góra Stołowa Tukan
Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 5° N.

Oktant (łac. Octans, dop. Octantis, skrót Oct) – gwiazdozbiór zawiera południowy biegun niebieski. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 35. W Polsce niewidoczny.

Pochodzenie nazwy

Wyobraża wynaleziony przez brytyjskiego matematyka Johna Hadleya urządzenie , zwane oktantem. Gwiazdozbiór został nazwany na jego cześć w 1752 roku przez francuskiego astronoma, kartografa i duchownego, badacza nieba południowego Nicolasa Louisa de Lacaille, pierwotnie jako Octans Nautica lub Octants Hadleianus.

Najjaśniejsze gwiazdy i ich wielkości gwiazdowe

Obszar, w którym znajduje się Oktant, jest dość pusty. Gwiazda piątej wielkości, sigma (σ) Octantis, obecnie odległa o 63′ od południowego bieguna niebieskiego, pełni w czasach nowożytnych rolę południowej gwiazdy polarnej, stąd niekiedy nazywana jest Polaris Australis. Z racji małej jasności nie stanowi takiego elementu orientacyjnego, jakim jest alfa (α) Ursae Minoris na półkuli północnej.

• α Oct, 5,13^m
• β Oct, 4,13^m
• δ Oct, 4,31^m
• θ Oct, 4,78^m
• λ Oct, gwiazda podwójna o jasnościach 5,4^m i 7,7^m
• ν Oct, 3,73^m

Zobacz też

• lista gwiazd w gwiazdozbiorze Oktanta