1 Kompania Czołgów Lekkich Dowództwa Obrony Warszawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czołg 7TP w wersji dwuwieżowej

1 Kompania Czołgów Lekkich Dowództwa Obrony Warszawypododdział broni pancernych Wojska Polskiego II RP, improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.

Rano 2 września 1939 roku w twierdzy Modlin komendant Szkoły Podchorążych Broni Pancernych, mjr Bronisław Brągiel polecił oficerowi wyszkolenia, kpt. Feliksowi Michałkowskiemu zabrać wszystkie sprawne czołgi lekkie, pozostałe po przeprowadzonej w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych mobilizacji i zameldować się następnego dnia w 3 Batalionie Pancernym w Warszawie.

W dniu 2 września 1939 roku około godz. 20.00 kapitan Michałkowski na czele siedmiu czołgów lekkich 7TP, w wersji dwuwieżowej, wyruszył do stolicy. Przed Nowym Dworem Mazowieckim kolumna została zaatakowana przez samoloty Luftwaffe, w związku z czym dowódca pododdziału nakazał kontynuowanie marszu bocznymi drogami. W trakcie marszu został utracony jeden czołg.

Następnego dnia w Warszawie kompania została podporządkowana dowódcy Grupy Operacyjnej Obrony Warszawy, gen. bryg. Walerianowi Czumie. Kompania otrzymała kryptonim "Kula", a jej skład został uzupełniony plutonem czołgów z 3 Batalionu Pancernego. Kapitan Michałkowski otrzymał rozkaz rozlokowania kompanii w ogrodzie Krasińskich, gdzie miała stanowić odwód przeciwpancerny nr 1 dowódcy Grupy Operacyjnej. Dowódca zorganizował kompanię w dwa plutony po pięć czołgów oraz patrol reperacyjny. Kompania posiadała łącznie jedenaście czołgów[1], dwa ciężkie karabiny maszynowe wzór 1930 do obrony przeciwlotniczej oraz dwa samochody ciężarowe w patrolu reperacyjnym (Fiat 621 i Praga).

5 września 1939 roku kompania weszła w skład Grupy Pancerno-Motorowej Dowództwa Obrony Warszawy. 7 września pluton por. Sempolińskiego prowadził działania jako patrol rozpoznawczy w kierunku Wyszkowa, gdzie nawiązał kontakt z dowódcą 1 DP Leg.

Obsada etatowa[2][edytuj | edytuj kod]

  • dowódca kompanii – kpt. Stanisław Grąbczewski
  • dowódca 1 plutonu – por. Władysław Sempoliński
  • dowódca 2 plutonu – por. Robert Kraskowski

Etat[2][edytuj | edytuj kod]

Etat kompani odtworzony na podstawie samodzielnych i ograniczonych kompani czołgów lekkich:

  • Dowództwo:
1 oficer, 6 podoficerów, 15 szeregowych,
8 pistoletów, 1 rkm wz. 28, 14 karabinków,
1 czołg 7-TP, 1 samochód terenowy, 1 sanitarka, 1 furgonetka, 2 motocykle, 3 motocykle z koszem,
  • Dwa plutony czołgów w każdym po:
1 oficer, 5 podoficerów, 11 szeregowych
16 pistoletów, 1 karabinek,
5 czołgów 7-TP, 1 motocykl,
  • Drużyna OPLOT:
1 podoficer, 8 szeregowych,
2 pistolety, 7 karabinków, 2 ckm-y. wz.30,
2 furgonetki,
  • Patrol Reperacyjny:
3 podoficerów, 2 szeregowych,
1 pistolet, 4 karabinki,
1 cysterna, 1 samochód półgąsienicowy, 1 przyczepa paliwowa,
  • Drużyna Gospodarcza:
3 podoficerów, 8 szeregowych,
3 pistolety, 8 karabinków,
2 samochody ciężarowe, 1 przyczepa paliwowa, 1 przyczepa kuchnia.

Łącznie[edytuj | edytuj kod]

3 oficerów, 23 podoficerów, 55 szeregowych,
46 pistoletów, 1 rkm, 2 ckm-y, 35 karabinków,
11 czołgów, 1 samochód terenowy, 1 sanitarka, 1 cysterna, 1 samochód półgąsienicowy, 3 furgonetki, 2 samochody ciężarowe, 2 motocykle, 5 motocykli z koszem, 2 przyczepy paliwowe, 1 przyczepa kuchnia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Z relacji por. Władysława Sempolińskiego wynika, że zdołał on uruchomić siedem czołgów 7TP w wersji dwuwieżowej, w tym jeden czołg opancerzony płytami żelaznymi, który przeznaczono na magazyn części zamiennych. Razem z sześcioma czołgami przyprowadzonymi z Modlina przez kpt. Michałkowskiego w kompanii winno być dwanaście wozów.
  2. a b Szubański 2011 ↓, s. 283.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ​ISBN 83-11-07109-8
  • Rajmund Szubański, Polska broń pancerna 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II poprawione i uzupełnione, ​ISBN 83-11-07660-X
  • Relacje o działaniach czołgów 7TP w kampanii wrześniowej, Rocznik Archiwalno-Historyczny Centralnego Archiwum Wojskowego Nr 2/31 z 2009 r.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06771-6.