32 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
32 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowany przez 7 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Florian Kaźmierczak
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Bronie pancerne
Podległość Armia „Łódź”

32 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczychpancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Kompania nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w dniach 24-25 sierpnia 1939 roku w Grodnie w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym[1] z przeznaczeniem dla Armii „Łódź” - 10 DP[2]. Jednostką mobilizującą był 7 Batalion Pancerny[3].

Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TKS.

Obsada personalna[edytuj]

Obsada w dniu 1 września 1939 roku[4]:

  • dowódca kompanii - kpt. Florian Kaźmierczak († 5 IX 1939)
  • dowódca 1 plutonu - chor. Kazimierz Kuźniacki
  • dowódca 2 plutonu - ppor. rez. Wacław Trzeciak
  • dowódca plutonu techniczno-gospodarczego- por. Stefan Kawecki

Skład kompanii[edytuj]

Motocykl Sokół 1000
Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych[a]

Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • drużyna łączności
    • patrole:
radiotelegraficzny
łączności z lotnictwem
  • sekcja pionierów

Razem w dowództwie

1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;
1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.

2 x pluton czołgów

1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców
6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca

pluton techniczno - gospodarczy

  • drużyna techniczna
  • drużyna gospodarcza
  • załogi zapasowe
  • tabor

Razem w plutonie

1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców
5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa
TKS -czołg podstawowy kompanii

Pojazdy kompanii przekazane Węgrom[edytuj]

22 września zdano w Beregszasz[5]:

  • 1 czołg rozpoznawczy TK
  • 7 samochodów ciężarowych Polski Fiat[b]
  • 1 "łazik"
  • 1 motocykl CWS

Uwagi

  1. 1 - czołg dowódcy kompanii; 2 - czołg dowódcy 1 plutonu; 3 - czołg dowódcy 2 plutonu; 4 - czołg dowódcy 3 plutonu; 5 - czołgi z 1 plutonu; 6 - czołgi z 2 plutonu; 7 - czołgi z 3 plutonu
  2. 4 skrzyniowe, 2 transportery czołgu i 1 warsztatowy, 1 "samochód-radio"

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku - organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939: pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 9788311121065.
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.