Samodzielna Kompania Czołgów R-35

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Samodzielna Kompania Czołgów R-35
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowana przez 12 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy por. Jakubowicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Broń pancerna

Samodzielna Kompania Czołgów R-35 [1]pododdział czołgów Wojska Polskiego II RP improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej 1939 r.

Pododdział zorganizowany został w dniach 14-15 września 1939 r. w Kiwercach z pozostałości 12 Batalionu Pancernego i Ośrodka Zapasowego Broni Pancernych nr 1, ewakuowanego z Warszawy. Dowództwo pododdziału nazwanego półkompanią objął por. Józef Jakubowicz.

Na uzbrojeniu kompanii znalazły się dwa z czterech czołgów Renault R-35 12 Batalionu Pancernego oraz trzy czołgi R-35 i Hotchkiss H-35 z Biura Badań Technicznych Broni Pancernej [2]. Pozostałe dwa czołgi R-35 z Łucka nie nadawały się do eksploatacji. Z czołgów tych utworzono dwa plutony. Załogi obsadzono podchorążymi Szkoły Podchorążych Broni Pancernych z Modlina. Ponadto zorganizowano drużynę techniczno-gospodarczą, która posiadała 4 samochody osobowe, 5 samochodów ciężarowych, jedną cysternę przerobioną z polewaczki i 3 motocykle.

16 września kompania podporządkowana została gen. bryg. Stefanowi Strzemieńskiemu, dowódcy Grupy operacyjnej „Dubno” . W dniach 17-19 września pododdział przemieścił się przez Horochów i Radziechów do Buska. 19 września wraz z ułanami oczyścił miejscowość Krasne z ukraińskich nacjonalistów. Następnego dnia w pobliskich lasach stoczył walkę z sowieckim oddziałem pancerno-motorowym. W walce tej stracono jeden czołg wraz z załogą. Drugi czołg spalono z powodu zużycia i braku części zamiennych.

22 września kompania wspierała natarcie kompanii strzeleckiej z Batalionu "Kraków" na wzgórza koło wsi Polskie Łany opanowane przez Wehrmacht. Tego samego dnia odpierała atak niemiecki na Kamionkę Strumiłową. W trakcie walk pododdział uratował 4 baterię 40 Pułku Artylerii Lekkiej oraz zniszczył jeden i unieszkodliwił dwa niemieckie czołgi, tracąc jeden własny.

23 września kompania osłaniała przemarsz artylerii Grupy „Dubno” do Mostów Wielkich. Z Mostów pododdział przemieścił się przez Bełz, Uhnowo, Tyszowiec do Grabowa, gdzie na postoju spalony został przedostatni czołg. Następnego dnia zniszczony został ostatni z posiadanych wozów pancernych. 29 września we wsi Filipówka kompania została rozwiązana [3].

Obsada personalna[edytuj]

  • dowódca – por. Józef Jakubowicz z OZ Br. Panc. Nr 1
  • zastępca dowódcy – por. rez. inż. Witold Rychter z OZ Br. Panc. Nr 1
  • dowódca plutonu – ppor. rez. inż. Mieczysław Starorypiński
  • dowódca plutonu – sierż. pchor. Zbigniew Piasecki
  • dowódca czołgu – plut. pchor. Witold Pietraszewski (zginął 20 IX)
  • dowódca czołgu – plut. pchor. Jerzy Bubley (zginął 22 IX)
  • kierowca czołgu – plut. pchor. Wiesław Rohn (ranny 22 IX)
  • dowódca czołgu – pchor. S. Głowacki
  • dowódca drużyny techniczno-gospodarczej - ?

czołgi[edytuj]

  1. zniszczony 20 IX przez sowietów
  2. spalony 20 IX przez załogę po walce z sowietami
  3. zniszczony 22 IX przez Niemców
  4. spalony 24 IX przez załogę
  5. zniszczony 25 IX przez załogę

Przypisy

  1. Ludwik Głowacki nazwał pododdział plutonem czołgów R-35. Adam Jońca, Rajmund Szubański i Jan Tarczyński podali, że pododdział nazwano „Samodzielną Kompanią Czołgów R-35". Rajmund Szubański w swojej pracy używał nazwy „półkompania por. Jakubowicza".
  2. Adam Jońca, Rajmund Szubański i Jan Tarczyński podali, że kompania liczyła trzy czołgi R-35 z 12 batalionu Pancernego i trzy czołgi H-35 z BBT Br.Panc.
  3. Rajmund Szubański sceptycznie odniósł się do relacji por. Józefa Jakubowicza jakoby kompania posiadała wozy bojowe w rejonie Garwolina natomiast informację podaną przez Stanisława Truszkowskiego o walce kompanii z Niemcami w dniu 7 października 1939 r. uznał za niewiarygodną.

Bibliografia[edytuj]

  • Rajmund Szubański, Polska broń pancerna 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II poprawione i uzupełnione, ​ISBN 83-11-07660-X​, s. 265-267.
  • Adam Jońca, Rajmund Szubański, Jan Tarczyński, Wrzesień 1939. Pojazdy Wojska Polskiego. Barwa i broń, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1990, ​ISBN 83-206-0847-3​, s. 65.
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2​, s. 371.