63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowana przez 6 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy por. Mieczysław Kosiewicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Bronie pancerne
Podległość 8 Dywizja Piechoty

63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczychpancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Kompania nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w alarmie w dniach 28-29 sierpnia 1939 roku we Lwowie w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym[1] z przeznaczeniem dla 8 Dywizji Piechoty[2]. Jednostką mobilizującą był 6 batalion pancerny[3].

Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TKS uzbrojonych w 7,92 mm ckm [4].

Działania zbrojne[edytuj | edytuj kod]

30 sierpnia kompania została załadowana na transport kolejowy we Lwowie. 1 września dotarła do stacji wyładowczej Ciechanów, skąd „na kołach” przegrupowała się do lasu na wschód od wsi Niedzbórz i weszła w skład odwodu 8 Dywizji Piechoty[5]. 2 września kompania rozpoznawała teren po trasie Przywilcz – Szulmierz – Koziczyn i na noc stanęła w lesie Humięcino[6], a 3 września czołgi kompanii wspierały I batalion 21 pułku piechoty podczas walk pod wsią Szczepanki[6]. Wieczorem kompania walczyła z kompanią dywizjonu rozpoznawczego z DPanc „Kempf” i osłaniała lotnisko polowe 53 eskadry rozpoznawczej koło folwarku Sokołówek[6]. Od 7 do 28 września walczyła na przedpolach Modlina i Kazunia. Za działalność bojową żołnierze otrzymali 9 Krzyży Walecznych[7]

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Obsada w dniu 1 września 1939 roku[8][9]:

  • dowódca kompanii – por. Mieczysław Kosiewicz
  • dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Janusz Popiel
  • dowódca 1 plutonu – ppor. Bolesław Wisz
  • dowódca plutonu techniczno-gospodarczego – chor. Roman Pieracki

Skład kompanii[edytuj | edytuj kod]

TKS -czołg podstawowy kompanii
Motocykl Sokół 1000
Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych[a]

Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • drużyna łączności
    • patrole:
radiotelegraficzny
łączności z lotnictwem
  • sekcja pionierów

Razem w dowództwie

1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;
1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.

2 x pluton czołgów

1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców
6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca

pluton techniczno - gospodarczy

  • drużyna techniczna
  • drużyna gospodarcza
  • załogi zapasowe
  • tabor

Razem w plutonie

1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców
5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1 - czołg dowódcy kompanii; 2 - czołg dowódcy 1 plutonu; 3 - czołg dowódcy 2 plutonu; 4 - czołg dowódcy 3 plutonu; 5 - czołgi z 1 plutonu; 6 - czołgi z 2 plutonu; 7 - czołgi z 3 plutonu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku - organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939: pojazdy Wojska Polskiego: barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 978-83-11-12106-5.
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks"; Londyn: Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.