Dwór w Czepurce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór w Czepurce
Obiekt zabytkowy nr rej. A/469/89 z 27.12.1989[1]
Dwór od strony zachodniej z arkadowym portykiem
Dwór od strony zachodniej z arkadowym portykiem
Państwo  Polska
Miejscowość Czepurka
Typ budynku dwór
Ukończenie budowy koniec XIX w.
Pierwszy właściciel Zygmunt Krasiński
Kolejni właściciele Raczyńscy
Kurpiowscy
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Dwór w Czepurce
Dwór w Czepurce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór w Czepurce
Dwór w Czepurce
Ziemia50°44′49,0″N 19°23′26,0″E/50,746944 19,390556
Strona internetowa

Dwór w Czepurce – zabytkowy dwór w Czepurce w powiecie częstochowskim. Wpisany do rejestru zabytków byłego woj. katowickiego pod nr A/469/89 z datą z 27 grudnia 1989 roku.

Historia[edytuj]

Dwór Czepurka pochodzi z drugiej poł. XIX w. Osada Czepurka (dzisiejszy zespół dworsko-ogrodowy) należała wówczas do poety Zygmunta Krasińskiego. Następnie dobra Janów w skład, których wchodziła również Czepurka, przeszły w ręce Raczyńskich. W latach 30-tych XX wieku od Karola hr. Raczyńskiego nabył majątek Mieczysław Kurpiowski (ówczesny zarządca dóbr Złoty Potok). Do 2011 roku dwór pozostawał w rękach jego potomków. Obecny właściciel planuje przywrócić posiadłości dawny wygląd.

Architektura[edytuj]

Dwór zbudowany jest na planie prostokąta, murowany z cegły i kamienia wapiennego, podpiwniczony. Od zachodu znajduje się portyk arkadowy wsparty dwoma kolumnami i z trójkątnym szczytem o falistej linii oddzielony profilowanym gzymsem. Od południa niższa, prostokątna przybudówka wsparta w narożnikach dwoma przyporami, zwieńczona jest trójkątnym szczytem o falistej linii z owalnym okienkiem. Pod całym budynkiem znajduje się jednokomorowa sklepiona piwnica z ceglaną posadzką.

Wokół dworu rozciąga się piękny i okazały teren o powierzchni ponad 8 ha. W skład posiadłości wchodzi: zieleń ogrodowa, parkowa, leśna, łąki oraz staw zasilany wodą ze źródła. Z zabudowań podworskich pozostały jeszcze fragmenty stodoły, owczarni oraz spichlerza.

Galeria[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]