Heinkel He 45

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinkel He 45
Heinkel He 45
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Ernst Heinkel-Flugzeugwerke A.G.
Typ Samolot rozpoznawczo-bombowy
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 1931
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 11,5 m
Długość 10 m
Wysokość 3,60 m
Powierzchnia nośna 34,6 m²
Masa
Własna 2,105 kg
Startowa 2,745 kg
Osiągi
Prędkość maks. 290 km/h
Pułap 5500 m
Zasięg 1200 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe kal. 7,92
do 300 kg bomb
Użytkownicy
Niemcy, Hiszpania, Bułgaria, Węgry, Chiny

Heinkel He 45 − dwumiejscowy niemiecki samolot rozpoznawczo-bombowy. Okres jego służby przypadał przede wszystkim na okres wojny domowej w Hiszpanii, choć wykorzystywany był jeszcze w 1942 roku do walk na froncie wschodnim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zaprojektowany w 1930 roku przez Ernsta Heinkla jako lekki samolot bombowy na zamówienie Ministerstwa Obrony Rzeszy. Prototyp został oblatany pod koniec 1931 roku. Po serii prób w locie, w 1933 roku rozpoczęto produkcję samolotu na potrzeby powstającej Luftwaffe. Firma Heinkel wyprodukowała również kilka egzemplarzy samolotu dla lotnictwa Republiki Chińskiej pod oznaczeniem He 61.

Na początku 1936 roku He 45 był najliczniejszym typem samolotu używanym w Luftwaffe[1]. Był na wyposażeniu eskadr rozpoznawczych dalekiego zasięgu oraz szkół lotniczych, gdzie używano go do treningu pilotów, strzelców pokładowych i obserwatorów. Produkcja samolotu zakończyła się w 1936 roku. Ogółem wyprodukowano 512 egzemplarzy, poza macierzystą wytwórnią także w zakładach Bayerische Flugzeugwerke, Gotha i Focke-Wulf[2].

W listopadzie 1936 roku samoloty He 45 weszły na wyposażenie Legionu Condor. Od marca 1937 roku rozpoczęto ich przekazywanie lotnictwu nacjonalistów hiszpańskich. Wzięły one udział w walkach z wojskami republikańskimi. Także rząd bułgarski zamówił 12 maszyn, które służyły początkowo jako rozpoznawczo-bombowe, a po zastąpieniu ich przez nowsze Letov S-328 zostały przekazane do szkoły nawigatorów. 6 samolotów He 45 używało także lotnictwo węgierskie.

W chwili rozpoczęcia II wojny światowej Luftwaffe miała w pierwszej linii tylko nieliczne He 45. Pozostałe były wykorzystywane do szkolenia, a od 1942 roku także jako nocne bombowce na wzór radzieckich Po-2.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Heinkel He 45 był dwumiejscowym dwupłatem konstrukcji mieszanej ze stałym podwoziem. Uzbrojenie stanowił jeden stały karabin maszynowy kal. 7,92 mm strzelający przez krąg śmigła i jeden ruchomy karabin tego kalibru w kabinie obserwatora oraz do 300 kg bomb na zaczepach pod kadłubem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Murawski Samoloty Luftwaffe 1933-1945. Tom II, Warszawa 1997, ​ISBN 83-86776-47-1
  2. Heinkel He 45 - light bomber, recon, www.aviastar.org [dostęp 2017-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. Tom II. Warszawa: 1997. ISBN 83-86776-47-1.
  2. Virtual Aircraft Museum [dostęp 28 maja 2012]
  3. Barry Ketley: Luftwaffe Fledglings 1935-1945. Aldershot, Hants: Hikoki, 1996, s. 90 - strona 67. ISBN 0-9519899-2-8.