Arado Ar 80

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arado Ar 80
Ilustracja
Ar 80V-2
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Arado Flugzeugwerke GmbH
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcja metalowej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1935
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy, 12-cylindrowy Junkers Jumo 210C
Moc 600 KM (411 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,82 m
Długość 10,30 m
Wysokość 2,65 m
Powierzchnia nośna 20,34 m²
Masa
Własna 1 643 kg
Startowa 2 126 kg
Osiągi
Prędkość maks. 415 km/h
Prędkość wznoszenia 9,5 m/s
Pułap 10 000 m
Zasięg 800 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Planowane
2 karabiny maszynowe MG 17 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Niemcy

Arado Ar 80niemiecki samolot myśliwski z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1934 roku dowództwo Luftwaffe ogłosiło konkurs na budowę jednopłatowego, jednomiejscowego samolotu myśliwskiego o konstrukcji metalowej. Do konkursu na tego typu samolot przystąpiła również wytwórnia lotnicza Arado Flugzeugwerke GmbH.

W wytwórni opracowano projekt samolotu oznaczony jako Ar 80. Był to dolnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej z charakterystycznym układem skrzydeł w kształcie spłaszczonej litery W. Pierwszy prototyp został zbudowany i oblatany na początku 1935 roku. Został on wyposażony w brytyjskie silniki Rolls-Royce Kestrel VI o mocy 695 KM (511 kW). W czasie jednego z pierwszych lotów doszło do wypadku i uległ on całkowitemu zniszczeniu.

W tym czasie budowano kolejny prototyp samolotu Ar 80, który został wyposażony w niemieckie silniki Junkers Jumo 210C o mocy 600 KM (411 kW). Zastosowanie tego silnika spowodowało nieznaczny wzrost masy samolotu, lecz dzięki niemu poprawiły się nieco osiągi. Nie spełniał on zakładanych warunków, w związku z tym przystąpiono do budowy trzeciego prototypu, w którym zmieniono kształt skrzydła na proste z niewielkim wzniosem dodatnim. Próby trwały do 1938 roku, kiedy to zaniechano dalszych prac rozwojowych tego samolotu.

W 1938 roku w trzecim prototypie zainstalowano drugą kabinę obserwatora. Samolot ten był używany jako samolot łącznikowy; mógł przewozić jednego pasażera.

Ostatecznie zbudowano tylko 3 prototypy samolotu Ar 80.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Dwa pierwsze prototypy samolotu Ar 80 używane były wyłącznie do prób, natomiast trzeci prototyp po zainstalowaniu drugiej kabiny, był używany jako samolot łącznikowy.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Ar 80 był dolnopłatem o skrzydłach w kształcie spłaszczonej litery W. Konstrukcja całkowicie metalowa. Kabina zakryta. Podwozie klasyczne, chowane w locie, kółka osłonięte owiewkami. Napęd stanowił 1 silnik rzędowy. Uzbrojenie miało składać się z 2 karabinów maszynowych MG 17 kal. 7,92 mm. Zbudowane prototypy nie posiadały uzbrojenia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek J. Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. T. 1. Warszawa: Wyd. Lampart, 1999. ISBN 83-86776-01-3.