Bücker Bü 131

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bücker Bü 131 Jungmann
(dane wersji Bü 131B)
Bücker Bü 131 Jungmann (dane wersji Bü 131B)
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Bücker-Flugzeugbau GmbH
Typ samolot szkolno-akrobacyjny
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2 (uczeń i instruktor)
Historia
Data oblotu 27 kwietnia 1934
Lata produkcji 1934 – ?
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy, 4-cylindorowy Hirth HM 504 A-2
Moc 105 KM (78 kW)
Wymiary
Rozpiętość 7,4 m
Długość 6,62 m
Wysokość 2,25 m
Powierzchnia nośna 13,5 m²
Masa
Własna 380 kg
Startowa 680 kg
Osiągi
Prędkość maks. 183 km/h
Prędkość przelotowa 170 km/h
Prędkość minimalna 82 km/h
Prędkość wznoszenia 3,8 m/s
Pułap 4 050 m (maksymalny)
3 000 m (rzeczywisty)
Zasięg 650 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Niemcy, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Japonia, Południowa Afryka, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Węgry, Czechosłowacja
Rzuty
Rzuty samolotu

Bücker Bü 131 Jungmannniemiecki samolot szkolno-akrobacyjny z lat trzydziestych i okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1933 roku w nowo założonej niemieckiej wytwórni lotniczej Bücker-Flugzeugbau GmbH, główny konstruktor tej firmy Anders Anderson opracował samolot szkolno-akrobacyjny przystosowany do szkolenia podstawowego pilotów, który oznaczono jako Bücker Bü 131 Jungmann. Oblotu prototypu samolotu dokonano w dniu 27 kwietnia 1934 roku.

Samolot ten spełniał założone wymagania i rozpoczęto jego produkcję seryjną, przy czym w samolotach seryjnych zastosowano mocniejszy silnik. Samolotem tym zainteresowały się cywilne szkoły lotnicze i Luftwaffe. W krótkim czasie stał się on podstawowym samolotem szkolnym w lotnictwie niemieckim.

Samolotem tym zainteresowały się również inne kraje, zakupując zarówno gotowe samoloty, jak również zakupując licencje na ich budowę. Licencje zakupiły: Szwajcaria, Japonia, Hiszpania, Węgry i Czechosłowacja.

W toku dalszej produkcji powstawały kolejne wersje samolotu, które w zasadzie różniły się jedynie rodzajem silnika. Wersje samolotu powstawały również w krajach, które zakupiły licencję na ich produkcję. Produkcja seryjna samolotów trwała w Niemczech do 1945 roku, natomiast w Czechosłowacji produkowano jeszcze ich licencyjną wersję w latach pięćdziesiątych XX wieku. Łącznie wyprodukowano około 5000 samolotów tego typu (w tym około 2000 na podstawie licencji).

Obecnie samolot jest produkowany na zamówienie w Polsce przez firmę Air Res Aviation Sp. z o.o.[1] z Rzeszowa na podstawie oryginalnej dokumentacji z lat trzydziestych.

Wersje samolotu Bücker Bü 131 Jungmann:

  • Bü 131 – prototyp
  • Bü 131A – pierwsza wersja produkcyjna, wyposażona w silnik Hirth HM 60R o mocy 80 KM (60 kW), licencję na tę wersję zakupiła Szwajcaria i Japonia
  • Bü 131B – druga wersja produkcyjna, wyposażona w silnik Hirth HM 504A-2 o mocy 105 KM (78 kW)
  • Bü 131C – prototyp wyposażony w silnik Cirrus Minor o mocy 90 KM (67 kW)
  • Tatra T-131 – licencyjna wersja produkowana w czasie II wojny światowej w Czechosłowacji na podstawie wersji Bü 131B
  • Ki -86A (Type 4) – licencyjna wersja produkowana w zakładach Kokusai Koku w Japonii dla lotnictwa armii na podstawie wersji Bü 131A
  • K9W1 (Type 2) – licencyjna wersja produkowana w zakładach Watanabe (później Kyushu) w Japonii dla lotnictwa marynarki wojennej na podstawie wersji Bü 131A
  • Aero C.4 – wersja produkowana w zakładach Aero w Czechosłowacji w latach pięćdziesiątych XX wieku
Bücker Bü 131B Jungmann w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 131 Jungmann w momencie rozpoczęcia produkcji seryjnej zaczęto wprowadzać do szkół lotniczych zarówno cywilnych jak i wojskowych w Niemczech, a następnie w innych krajach, które je zakupiły także z licencją na ich produkcję. W krótkim czasie ze względu na swoje dobre właściwości pilotażowe stały się podstawowym samolotem szkolnym w szkoleniu podstawowym pilotów i były wykorzystywane w tym celu przez cały okres II wojny światowej.

Po zakończeniu II wojny światowej nadal używano ich do szkolenia pilotów do końca lat sześćdziesiątych XX wieku.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 131 Jungmann to dwumiejscowy, dwupłat o konstrukcji mieszanej. Kadłub wykonany z rur stalowych, kryty płótnem. Z przodu kadłuba znajdowało się łoże silnika, a w dalszej części dwie odkryte kabiny. Na końcu kadłuba usterzenie klasyczne, kryte płótnem. Płaty o konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, górny płat podparty zastrzałami. Podwozie klasyczne, dwukołowe stałe, z kółkiem ogonowym. Podwozie wyposażone w amortyzatory sprężynowo-olejowe. Napęd stanowił jeden silnik rzędowy umieszczony w przedniej części kadłuba, ze śmigłem dwułopatowym drewnianym o stałym skoku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]