Blohm & Voss Bv 138

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blohm & Voss Bv 138 B-1
Blohm & Voss Bv 138 B-1
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Blohm + Voss
Typ rozpoznawcza łódź latająca
Konstrukcja metalowa
Załoga 6 osób
Historia
Data oblotu 15 lipca 1937 r.
Lata produkcji 1937 - 1943
Wycofanie ze służby 1945
Egzemplarze 1 (wydobyty z morza)
Dane techniczne
Napęd 3 silniki tłokowe Jumo 205D
Moc 3 x 880 KM
Wymiary
Rozpiętość 27,0 m
Długość 19,9 m
Wysokość 6,6 m
Powierzchnia nośna 111,9
Masa
Własna 8100 kg
Startowa 14700 kg
Osiągi
Prędkość maks. 275 km/h (na 6000 m)
Prędkość wznoszenia 220 m/min
Pułap 5,000 m
Zasięg 5000 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2x MG 151, 1x MG 131, 3x MG 15
Rzuty
Rzuty samolotu

Blohm & Voss Bv 138 Seedrache to niemiecka łódź latająca, używana w czasie II wojny światowej przez Luftwaffe jako główny morski samolot rozpoznawczy dużego zasięgu. Wybudowano łącznie 297 egzemplarzy w latach 1938-1943.

Konstrukcja[edytuj]

Silnik Junkers Jumo 205 eksponowany w MLP w Krakowie.

Bv 138 był górnopłatem napędzanym trzema silnikami, przy czym jeden z nich był (nietypowo dla konstrukcji niemieckich) umieszczony powyżej osi kadłuba napędzając czterołopatowe śmigło. Pozostałe dwa silniki, umieszczone były na skrzydłach i napędzały śmigła trójłopatowe. W wersjach prototypowych stosowano różne silniki o mocach od 650 do 1000 KM. W pierwszej wersji produkcyjnej, Bv 138 B-1, użyto wysokoprężnych, 6-cylindrowych silników Junkers Jumo 205D, o mocy 880 KM.

Bibliografia / Źródła[edytuj]

Blohm & Voss BV 138 na kotwicy na jeziorze Siutghiol, w pobliżu Konstancy w Rumunii w 1943 roku.