Fieseler Fi 167

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fieseler Fi 167
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Gerhard Fieseler Werke GmbH
Typ pokładowy samolot torpedowy i rozpoznawczy
Konstrukcja dwupłatowiec o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne stałe
Załoga 2 (pilot + obserwator/strzelec)
Historia
Data oblotu 1938
Lata produkcji 1940
Egzemplarze 14
Dane techniczne
Napęd 1 x 12-cylindrowy silnik rzędowy Daimler-Benz DB 601B
Moc 1100 KM (809 kW)
Wymiary
Rozpiętość 13,50 m
Długość 11,40 m
Wysokość 4,80 m
Powierzchnia nośna 45,50 m²
Masa
Własna 2 800 kg
Startowa 4 850 kg
Osiągi
Prędkość maks. 325 km/h
Prędkość przelotowa 250 km/h
Pułap 8 200 m
Zasięg 1 500 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy MG 15 kal. 7,92 mm (ruchomy)
1 karabin maszynowy MG 17 kal. 7,92 mm (stały)
do 1000 kg bomb lub 1 torpeda
Użytkownicy
Niepodległe Państwo Chorwackie, Trzecia Rzesza, Rumunia

Fieseler Fi 167niemiecki pokładowy samolot torpedowy i rozpoznawczy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1937 roku w związku z rozpoczęciem przez Niemców budowy lotniskowca ”Graf Zeppelin” ogłoszono konkurs na budowę samolotu pokładowego, który miałby bazować na tym lotniskowcu. Na konkurs zgłosiły się dwie firmy Gerhard Fieseler Werke GmbH i Arado Flugzeugwerke GmbH.

W firmie Fieseler opracowano dwupłatowy samolot opracowany przez Reinholda Mewesa, który otrzymał oznaczenie Fi 167. W 1938 roku gotowy był prototyp samolotu, który został poddany badaniom oraz próbom porównawczym z opracowanym przez konkurencyjną firmę samolotem Arado Ar 195. Próby samolotu w locie przeciągnęły się w związku z wybuchem wojny. W 1940 roku ostatecznie podjęto decyzję o produkcji serii składającej się z 12 samolotów Fi 167 które miały być wykorzystane jako pokładowe samoloty torpedowe i rozpoznawcze. Już po ich wyprodukowaniu zaniechano dalszych prób z tym samolotem wobec decyzji o wstrzymaniu budowy lotniskowca „Graf Zeppelin”. Łącznie zbudowano 14 samolotów Fi 167 (w tym dwa prototypy).

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Po wyprodukowaniu serii informacyjnej w 1940 roku utworzono specjalną 167 eskadrę (Erprobungsstaffel 167), którą wyposażono w samoloty Fi 167. W eskadrze tej miano szkolić pilotów do służby na lotniskowcu. W 1941 roku eskadrę tę przebazowano do Holandii, gdzie pozostawała do 1943 roku. W 1943 roku wobec wstrzymania prac przy budowie lotniskowca eskadrę przerzucono do Niemiec i rozwiązano.

Samoloty Fi 167 przekazano do firmy Fieseler oraz do Niemieckiego Lotniczego Instytutu Eksperymentalnego. Kilka samolotów sprzedano do Rumunii.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Fieseler Fi 167 był dwupłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Płaty były składane do tyłu. Na krawędzi natarcia zaopatrzone w automatycznie otwierane sloty, dolny płat zaopatrzony w klapy. Podwozie klasyczne, stałe z kółkiem ogonowym. W przypadku awaryjnego wodowania, podwozie główne mogło być odstrzeliwane aby uniknąć kapotażu. Samolot wyposażony w hak do lądowania na pokładzie lotniskowca. Samolot charakteryzował się bardzo dobrymi właściwościami lotnymi, z półprzymkniętym silnikiem i ściągniętym sterem mógł opadać prawie pionowo bez zwalania się na skrzydło.

Napęd stanowił silnik rzędowy, chłodzony cieczą, napędzający trójłopatowe śmigło.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. T. 1. Warszawa: Lampart, 1999, s. 143-144. ISBN 83-86776-00-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]