48 Dywizja Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

48 Dywizja Piechoty Rezerwowa, 48 DP (rez.) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP.

48 DP (rez.) nie istniała w organizacji pokojowej i wojennej WP. Miała być zorganizowana i ujęta w planie mobilizacyjnym „W”, w roku 1940. W zmianach do planu mobilizacyjnego „W” na rok 1939 [1] ujęto sformowanie na terenie Okręgu Korpusu Nr VIII dwóch dowództw pułków piechoty (208 i 209) dla pomorskich batalionów piechoty typu specjalnego z pododdziałami specjalnymi [2] ale bez plutonu artylerii piechoty.

W następnym roku zamierzano wystawić kwaterę główną dywizji oraz oddziały (pododdziały) i służby dywizyjne, a także włączyć 31 pal.

Biorąc pod uwagę, że 208 i 209 pp (rez.) oraz 31 pal były mobilizowane w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim [3] należy zakładać, że dywizja jako całość również byłaby ujęta w tej samej grupie (z wyjątkiem części służb organizowanych na terenie OK I i VIII).

Planowane Ordre de Bataille 48 DP (rez.) W nawiasach podano nazwy jednostek mobilizujących.

Przypisy

  1. Nowe studium planu mobilizacyjnego "W" pod nazwą "W1" weszło w życie 15 maja 1939 r.
  2. Pododdziały specjalne pułku piechoty na stopie wojennej: kompania zwiadowców, kompania przeciwpancerna, pluton łączności, pluton pionierów, pluton artylerii piechoty, pluton przeciwgazowy.
  3. Jednostki oznaczone kolorem niebieskim przeznaczone były do osłony granicy zachodniej.

[edytuj] Bibliografia

  1. Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3, s. 18, 218, 223,
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj