45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych
| 45 Pułk Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1918 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Nazwa wyróżniająca | Strzelców Kresowych |
| Tradycje | |
| Święto | 14 lipca |
| Nadanie sztandaru | 1918; 1931[1] |
| Rodowód | 3 Pułk Strzelców Polskich |
| Dowódcy | |
| Ostatni | płk piech. Stanisław Hojnowski |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Równe |
| Podporządkowanie | 13 Kresowa Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych (45 pp) - oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.
Pułk stacjonował w garnizonie Równe. Wchodził w skład 13 Kresowej Dywizji Piechoty.
Spis treści |
[edytuj] Formowanie
Sformowany jako 3 Pułk Strzelców Polskich Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera. W 1919 w Wojsku Polskim przemianowany na 45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych.
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu III pułków piechoty o stanach zbliżonych do wojennych. Na czas wojny przewidywany był do działań osłonowych. Corocznie otrzymywał ok.1010 rekrutów. Jego obsadę stanowiło 68 oficerów i 2200 podoficerów i żołnierzy[2].
[edytuj] Strzelcy kresowi
- płk Michał Bajer (1919 - 1922)
- ppłk Kazimierz Jarosław Rybicki (1923 - 1928)
- ppłk dypl. (od 1932 płk) Bronisław Prugar-Ketling (5 VII 1929 - 1 X 1935)
- ppłk piech. (od 1938 r. płk) Stanisław Piotr Hojnowski (1 X 1935 - 6/7 IX 1939
Oficerowie pułku:
- ppłk piech. Edward Dojan-Surówka (zastępca dowódcy pułku)
- por. rez. Ignacy Gazurek
- por. Jan Komtacz (1935)[potrzebne źródło]
- por. piech. Stanisław Zieliński
- mjr Teodor Błoch
Obsada personalna we IX 1939
- dowódca - płk piech. Stanisław Piotr Hojnowski do 6/7 IX 1939 (poległ w Tomaszowie Mazowieckim)
- ppłk art. Klaudiusz Reder 7 IX - 11 IX 1939 (przeprawa przez Wisłę, potem od 13 do 27 IX w 13 Brygadzie Piechoty)
- dowódca I batalionu - mjr Franciszek Kasztelowicz
- dowódca II batalionu - mjr Stefan Jan Tomków
- dowódca III batalionu - mjr Józef Pałac
[edytuj] Symbole pułkowe
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 1, poz. 2 z 9 stycznia 1931 roku. Odznaka ma kształt srebrnego krzyża nawiązującego do herbu Wołynia, z ramionami pokrytymi błękitną emalią. Na krzyż nałożono tarczę rycerską z pionową wstęgą o barwach narodowych, na której wpisano numer i inicjały 45 PSK. Z lewej strony miniatura emblematu Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", z prawej miniatura oznaki rozpoznawczej noszonej przez 3 Pułk Strzelców Polskich we Francji (cyfra 3 nad trąbką strzelecką). Na szczyt tarczy nałożony srebrny orzeł państwowy wz. 1927. Oficerska - trzyczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana, łączona pięcioma nitami. Wymiary: 40x32 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[3].
Przypisy
- ↑ Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 96.
- ↑ Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 65. ISBN 978-83-11-10206-4.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 87.
[edytuj] Bibliografia
- Satora, Kazimierz: Opowieści wrześniowych sztandarów. Satora, Kazimierz. Warszawa: "Pax", 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
- Zdzisław Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10206-4.
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992
- Piotr Bieliński, "45 pułk strzelców Kresowych", Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Warszawa 2010.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
