45 Dywizja Piechoty (II RP)

45 Dywizja Piechoty
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1939
Rozformowanie	1939
Dowódcy
Pierwszy	gen. bryg. Henryk Krok-Paszkowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Podporządkowanie	Armia Kraków
Rodzaj wojsk	Piechota
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

45 Dywizja Piechoty Rezerwowa, 45 DP (rez.) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP.

45 DP (rez.) nie istniała w organizacji pokojowej WP. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" dywizja była formowana w II rzucie mobilizacji powszechnej z wyjątkiem dowództwa i I batalionu 156 Pułku Piechoty Rezerwowego, które formowano w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem "żółtym".

Działania dywizji w kampanii wrześniowej

Dywizja pod dowództwem gen. bryg. Henryka Kroka-Paszkowskiego miała wejść w skład Grupy Operacyjnej "Bielsko" i stanowić odwód Armii "Kraków" w rejonie Wadowic. Oddziałów dywizji nie zdołano scalić w wielką jednostkę. Zaniechano formowania Kwatery Głównej. Poszczególne oddziały i pododdziały walczyły oddzielnie.

154 Pułk Piechoty Rezerwowy walczył w składzie GO "Kielce".

I batalion 155 Pułku Piechoty Rezerwowego został wysłany do rejonu Zawady Tarnowskiej jako odwód 24 DP. II batalion tego pułku walczył w składzie grupy gen. Dembińskiego, a III batalion brał udział w obronie linii Sanu. Następnie oba bataliony zostały rozbite pod Lwowem. Jeden batalion został odesłany do Grupy "Stryj".

Dowództwo 156 Pułku Piechoty Rezerwowego z pododdziałami specjalnymi i I batalionem zostało skoncentrowane 3 września pod Łazanami koło Wieliczki jako kombinowany odwód Armii Kraków. Został później zadysponowany do osłony skrajnego prawego skrzydła Armii wespół z mobilizowanymi w alarmie trzema batalionami piechoty i dwiema bateriami artylerii 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. W dniach 5 i 6 września brał udział w walkach pod Wiśniową ze zmotoryzowanym oddziałem wydzielonym z niemieckiej 4 Dlek. Po południu dowódca pułku zawiadomił bataliony, że pułk jest okrążony przez Niemców i nakazał im samodzielnie przebijać się na Bochnię, dokąd sam odjechał. Wieczorem bataliony rozeszły się w różnych kierunkach, przemykając się lasami na tyłach wroga. Ostatecznie uległy oddzielnemu rozbiciu (pod Gdowem, Bochnią, Tarnowem i Rzeszowem) w dniach 7-9 września. Ppłk Walerian Józef Młyniec usiłował 7 września przedostać się do swoich batalionów, a gdy mu się nie udało, popełnił samobójstwo w nocy z 7 na 8 września.

I dywizjon 55 Pułku Artylerii Lekkiej działał w składzie Grupy Operacyjnej "Śląsk", dwie baterie II dywizjonu w GO "Kielce", a dwie baterie III dywizjonu – w Grupie "Sandomierz"

Ordre de Bataille i obsada personalna dywizji

Planowane Ordre de Bataille i obsada personalna 45 DP (rez.) w kampanii wrześniowej. W nawiasach podano nazwy jednostek mobilizujących oraz stanowiska służbowe oficerów dywizji zajmowane przed mobilizacją.

• Kwatera Główna
  • Dowództwo
    • dowódca dywizji – gen. bryg. Henryk Krok-Paszkowski
    • dowódca piechoty dywizyjnej –
    • dowódca artylerii dywizyjnej – ppłk Karol Pasternak
    • dowódca saperów dywizyjnych –
    • dowódca kawalerii dywizyjnej –
  • Sztab
    • szef sztabu –
      • oficer operacyjny –
      • oficer informacyjny –
      • dowódca łączności –
      • kwatermistrz –

• 154 Pułk Piechoty Rezerwowy
  • dowództwo pułku i pododdziały pozabatalionowe
    • dowódca pułku – ppłk. Aleksander Idzik
  • I batalion – mjr. Rudolf Mizgalewicz
  • II batalion – kpt. Wacław Kotłowski
  • III batalion – kpt. Jan Tyliński

• 155 Pułk Piechoty Rezerwowy
  • dowództwo pułku i pododdziały pozabatalionowe
    • dowódca pułku – ppłk Stanisław Kwapniewski
  • I batalion – mjr Wilhelm Polek
  • II batalion – kpt. Jan Rutkowski
  • III batalion – mjr Tadeusz Zarzycki

• 156 Pułk Piechoty Rezerwowy
  • dowództwo pułku i pododdziały pozabatalionowe (1 pspodh.)
    • dowódca pułku – ppłk Walerian Józef Młyniec
  • I batalion – mjr Karol Różycki (1 pspodh.)
  • II batalion – NN (12 pp)
  • III batalion – mjr Julian Hajnos (5 pspodh.)

• 55 Pułk Artylerii Lekkiej - ppłk A. Riedl
• 55 Batalion Saperów Typ IIb – kpt. Zenon Schreyer
• Szwadron Kawalerii Dywizyjnej
• Samodzielna Kompania Karabinów Maszynowych i Broni Towarzyszącej
• Kompania Kolarzy
• służby

Bibliografia

1. Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975.
2. Wacław Stachiewicz: Wierności dochować żołnierskiej : przygotowania wojenne w Polsce 1935-1939 oraz kampania 1939 w relacjach i rozważaniach szefa Sztabu Głównego i szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Warszawa: "Rytm", 1998. ISBN 83-86678-71-2.