4 Pułk Strzelców Podhalańskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 4 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 4 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 4.
4 Pułk Strzelców Podhalańskich
Odznaka 4pspodh.jpg
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie grudzień 1918
Rozformowanie 16 września 1939
Nazwa wyróżniająca Podhalańczycy
Tradycje
Święto 26 września
Nadanie sztandaru 5 października 1924
Dowódcy
Ostatni ppłk dypl. Bronisław Warzybok
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka, wojna polsko-ukraińska, wojna obronna 1939
Organizacja
Dyslokacja Kamieniec Podolski, Cieszyn (1920-1939)
Podporządkowanie odwód 18 DP (1919), 21 DPG (do 16 IX 1939), DP gen. Bernarda Monda (17-20 IX 1939)
Rodzaj wojsk piechota górska
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Zawisza Czarny, pierwszy patron oddziału
Tereny działań bojowych pułku w latach 1919-1920
Pułk walczył w składzie 21 DPGórskiej
Muzeum 4 PSP w Cieszynie

4 Pułk Strzelców Podhalańskich (4 pspodh.) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.

Od listopada 1920 garnizonem pułku był Cieszyn. 5 października 1924 uroczyście wręczono pułkowi sztandar ufundowany przez mieszkańców powiatu cieszyńskiego.

Święto pułkowe obchodzono 26 września, w rocznicę bitwy pod Obuchowem. W przeddzień tego święta miał zawsze miejsce apel poległych. W samym dniu święta odbywała się natomiast msza polowa, uroczysta defilada oraz organizowano zawody sportowe.

W 1925 ekipa strzelców podhalańskich z Cieszyna zdobyła I miejsce w zawodach strzeleckich o mistrzostwo Dowództwa Okręgu Korpusu nr V w Krakowie, a następnie mistrzostwo Wojska Polskiego na zawodach w Starym Samborze.

Obecnie przy ul. Frysztackiej 2 w Cieszynie można zwiedzać muzeum poświęcone 4 Pułkowi Strzelców Podhalańskich.

Spis treści

[edytuj] Formowanie pułku

W grudniu 1918 w obozie La Mandria di Chivosso we Włoszech sformowany został 6 Pułk Strzelców im. Zawiszy Czarnego[1]. W kwietniu 1919 przetransportowany został do rejonu Lure, we Francji, gdzie wszedł w skład Armii Polskiej dowodzonej przez gen. Józefa Hallera.

Z batalionów 6 Pułku Strzelców zorganizowane zostały trzy nowe oddziały: 19, 20 i 21 Pułki Strzelców Polskich. Wymienione oddziały uzupełnione zostały kadrą oficerską i częściową podoficerską pochodzącą z demobilizowanych jednostek francuskich: 413, 414 i 416 Pułków Piechoty. Nowo powstałe pułki zorganizowane zostały w 7 Dywizję Strzelców Polskich, która z kolei powstała na bazie francuskiej 154 Dywizji Piechoty.

Z chwilą przyjazdu do Polski 19 Pułk Strzelców Polskich przemianowany został na 19 Pułk Strzelców Pieszych. 1 września 1919 r., w wyniku połączenia Armii Polskiej we Francji z Wojskiem Polskim w kraju, oddział po raz kolejny zmienił numer i nazwę na 143 Pułk Strzelców Kresowych. 1 marca 1920 po raz ostatni dokonano zmiany nazwy na 4 Pułk Strzelców Podhalańskich.

[edytuj] Działania zbrojne

Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920. Uczestniczył w bitwach m.in. pod Szelechowem (27 marca 1920), Wołkowińcem-Barem (26 kwietnia 1920), Indurą (24 września 1920) i Obuchowem (26 września 1920).

W 1939 w czasie kampanii wrześniowej walczył w składzie 21 Dywizji Piechoty Górskiej.

1 września 1939 prowadził ciężkie walki w rejonie Cieszyna i Bielska. W dniu 3 września toczy walki w rejonie Kalwarii Zebrzydowskiej. W dniu 6 września odpierał atak niemieckich czołgów pod Grodkowicami a częścią sił bronił Bochni.

Od 8 września w odwrocie na linię Sanu, gdzie w dniach 10–11 września bronił linii tej rzeki w rejonie Leżajska i Krzeszowa. Następnie wycofuje się w kierunku południowo-wschodnim. W dniu 15 września walczył pod Duchowem, a następnego dnia został częściowo rozbity po ciężkich walkach w rejonie Dzikowa Nowego. Część żołnierzy pułku dostało się do niewoli, pozostali pododdziałami weszli w skład innych jednostek walczących na tym terenie. Dzień 16 września 1939 był ostatnim dniem istnienia 4 Pułku Strzelców Podhalańskich.

22 września 1939 r. od 73 do 100 wziętych do niewoli żołnierzy pułku zostało zamordowanych przez Niemców i ukraińskich nacjonalistów we wsi Urycz (dawne woj. lwowskie). Jeńców spalono żywcem w stodole[2].

[edytuj] Skład 15 września 1919

  • dowództwo – ppłk Mieczysław Boruta-Spiechowicz
  • I batalion – kpt. Stanisław Świątecki
  • II batalion – kpt. Jan Byłeń (zmarł 15 lutego 1920 na tyfus)
  • III batalion – kpt. Stefan Kaucki

[edytuj] Strzelcy podhalańscy

1935 porucznik sztrzelcow podhalanskich 1935.jpg

Dowódcy pułku:

Oficerowie pułku:

Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu "Virtuti Militari" za wojnę 1918-1920

Order Virtuti Militari
  • strzel. Tadeusz Bereżnicki
  • ppor. Jan Bojarski
  • ppłk Mieczysław Boruta-Spiechowicz
  • sierż. Jan Cader
  • strzel. Władysław Dzięgol
  • ppor. Jan Foryś
  • sierż. Stanisław Florczak
  • ppor. Henryk Gliszczyński
  • ppor. Mieczysław Godłowski
  • kpr. Wanda Hermanówna
  • kpt. Kazimierz Jacorzyński
  • ppor. Stanisław Jęczalik
  • por. Henryk Jackiewicz
  • ppłk Mikołaj Kostecki
  • ppor. Piotr Kiełkowski
  • ppor. Bogusław Marian Karaś
  • st. sierż. Jan Kempiński
  • plut. Antoni Kasperkowiak
  • plut. Franciszek Krzyżanek
  • ppor. Kazimierz Lehr
  • plut. Marian Pietraszek
  • ppor. Bogusław Przywarski
  • sierż. Stanisław Ramenda
  • kpt. Stanisław Świątecki
  • ppor. Kazimierz Salewicz
  • ppor. Eugeniusz Skipirzepa
  • kpr. Fabian Stepczyński
  • ppor. Jan Toepfer
  • st. sierż. Kazimierz Tomczak
  • ppor. Stanisław Tomaszewski
  • plut. Jan Woźnicki
  • sierż. Florian Weyrenter
  • por. Gustaw Zacny[3]
  • ppor. Wacław Zalewski

Przypisy

  1. Od pułku tego wzięły również rodowód 71 72 Pułk Piechoty (II RP).
  2. Szymon Datner: Zbrodnie Wehrmachtu na jeńcach wojennych w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1961, s. 56-57. 
  3. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Nr 4998 Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Rok. III, Nr 43, str. 1723. Warszawa 27 grudnia 1921.

[edytuj] Bibliografia

  • Szymon Datner: Zbrodnie Wehrmachtu na jeńcach wojennych w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1961. 
  • Stawowy Karol, Z ziemi włoskiej do polskiej, "Kalendarz Cieszyński 1988", Cieszyn 1987, s. 61-65.
  • Władysław Legutko: ZARYS HISTORJI WOJENNEJ 4-GO PUŁKU STRZELCÓW PODHALAŃSKICH. Warszawa: z polecenia Wojskowego Biura Historycznego, 1929. 
  • Dz. Pers. MSWojsk., nr 19 z 22.7.27 r.
  • „Rocznik Oficerski 1932”, s. 618.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj