18 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 18 Pułku Piechoty okresu II RP. Zobacz też: 18 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 18.
18 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 24 czerwca[1]
Nadanie sztandaru 10 lipca 1921
Rodowód III Batalion Strzelców Sanockich
Pułk Piechoty Ziemi Ropczyckiej
Dowódcy
Ostatni ppłk dypl. Wiktor Majewski
Działania zbrojne
I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Skierniewice
Podporządkowanie 26 Dywizji Piechoty
Rodzaj wojsk piechota

18 Pułk Piechoty (18 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

III Batalion Strzelców Sanockich wraz z batalionem Pułku Piechoty Ziemi Ropczyckiej, zorganizowanym w Dębicy, utworzył II batalion 18 Pułku Piechoty.

W kampanii wrześniowej 1939 walczył w składzie macierzystej 26 Dywizji Piechoty (Armia "Poznań" i "Pomorze").

Pułk w okresie pokoju[edytuj | edytuj kod]

Wiosną 1921 pułk przeniesiony został z Łomży do Konina, a w październiku tego roku do garnizonu Skierniewice, w którym stacjonował do wybuchu II wojny światowej.

Po wprowadzeniu w 1930 nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej,[2] pułk szkolił rekrutów dla potrzeb batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza[3].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

Zastępcy dowódcy pułku:

Oficerowie i żołnierze:

Obsada personalna pułku we wrześniu 1939

Dowództwo

  • dowódca - ppłk dypl. Wiktor Adam Majewski
  • adiutant - kpt. Józef Witkowiak
  • kwatermistrz - kpt. Bronisław Nowacki
  • naczelny lekarz - kpt. lek. Walter Ruszkowski
  • dowódca kompanii gospodarczej - por. rez. Józef Józef Marcin Mielczarski
  • kapelmistrz - kpt. Kazimierz Wójcik

I batalion

  • dowódca - mjr Kazimierz Dorożyński
  • adiutant - ppor. rez. Józef Duk
  • 1 kompania – kpt. Antoni Ratyński
  • 2 kompania – kpt. Adam Leopold Romański
  • 3 kompania – ppor. rez. Stanisław Lach
  • 1 kompania ckm - por. Stanisław Puchała

II batalion

  • dowódca - mjr Feliks Kozubowski
  • adiutant - ppor. rez. Tadeusz Sułkowski
  • 4 kompania - por. rez. Marian Tomasz Himmel
  • 5 kompania - kpt. Antoni Sygnarek
  • 6 kompania - por. Edward Białach
  • 2 kompania ckm - ppor. Kazimierz Mańczak

III batalion

  • dowódca - mjr kpt. Ignacy Frankowski
  • adiutant - ppor. rez. Tadeusz Rembowski
  • 7 kompania – por. rez. Konstanty Kozioł
  • 8 kompania – kpt. Mieczysław Marian Hala
  • 9 kompania – ppor. Antoni Koprowicz
  • 3 kompania ckm - por. Tadeusz Kulczycki

pododdziały specjalne:

  • kompania zwiadowców - por. Mieczysław Jan Jagodziński
  • kompania przeciwpancerna - por. Jerzy Szkaradziński
  • pluton artylerii piechoty - kpt. Antoni Sierpiński
  • pluton pionerów - ppor. rez. Józef Kulisiewicz
  • pluton przeciwgazowy - por. Józef Adam Kałuża

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
Spis utworzony na podstawie "Zarys historji wojennej 18-go pułku piechoty" s. 28

Order Virtuti Militari
por. Stefan Bąkowski
sierż. Józef Baluch
por. Juliusz Bischof
por. Władysław Blatt
st. szer. Paweł Boćko
sierż. Izydor Kielar
kpr. Tomasz Knurek
sierż. Wincenty Kominek
st. szer. Józef Kosztura
chor. Wojciech Książek
por. Wiktor Kulczycki
sierż. Jan Kukulski
sierż. Jan Maniecki
por. Kazimierz Poschinger
kpt. Jan Radaliński
kpt. Julian Saganowski
ppor. Józef Sarwa
por. Franciszek Siemasz
ppor. Józef Skowron
ppor. Michał Śledziona
kpr. Stanisław Sandel
ppor. Henryk Szmyd
plut. Jan Sznajber
plut. Karol Szajna
kpt. dr Józef Wojnar
kpr. Stanisław Wojton
pchor. Zygmunt Zawadowski
kpr. Kazimierz Żywiec

Symbole pułkowe[edytuj | edytuj kod]

Sztandar

10 lipca 1921 w Koninie marszałek Józef Piłsudski wręczył dowódcy pułku chorągiew ufundowaną przez społeczeństwo miast i powiatów Konin, Koło i Słupca. 14 grudnia 1923 Prezydent RP zatwierdził wzór chorągwi 18 pp [5][6].

Odznaka

Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 9, poz. 87 z 3 kwietnia 1926 roku. Odznaka ma kształt pięcioramiennego krzyża o ramionach pokrytych granatową i żółtą emalią. Między ramionami krzyża umieszczone są srebrne oksydowane orły, wzorowane na orłach stanowiących groty sztandarów. W centrum znajduje się rozeta pokryta czerwoną emalią, na której wpisano wiązany monogram z numerem i inicjałami pułku 18 PP w otoku zielonego wieńca laurowego. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana, bita z kontrą. Wymiary: 47x47 mm. Projekt: Jan Amirowicz Wykonanie: Józef Michrowski - Warszawa[7].

Przypisy

  1. Dziennik rozkazów MSWojsk. nr.16 z 19 maja 1927 roku
  2. Rozkaz wykonawczy MSWojsk PS 10-50 z 1930
  3. Zdzisław Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. s. 64.
  4. Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. s. 768.
  5. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 08.01.1924, nr 1, poz. 1.
  6. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 55.
  7. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1.
  • Piotr Bauer i Bogusław Polak, Armia "Poznań" w wojnie obronnej 1939, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1983, ISBN 83-210-0385-0.
  • Spis byłych oddziałów wojskowych WP, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 2 (183), Warszawa 2000
  • Mieczysław Roszkiewicz, Zarys historii wojennej 18-go Pułku Piechoty, Warszawa 1929
  • Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10206-4.
  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]