67 Pułk Piechoty (II RP)
| 67 Pułk Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 2 maja[1] |
| Rodowód | 9 Pułk Strzelców Wielkopolskich |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Juliusz Skorupka-Padlewski |
| Ostatni | ppłk dypl. Karol Adalbert Kumuniecki |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka; kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Brodnica |
| Podporządkowanie | 4 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
67 Pułk Piechoty (67 pp) – oddział piechoty Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.
Stacjonował w garnizonie Brodnica (2 batalion i batalion zapasowy w Toruniu).
W czasie wojny obronnej 1939 wchodził w skład 4 Dywizja Piechoty walczącej w Armii Pomorze.
Spis treści |
[edytuj] Przewrót majowy 1926
W czasie trwania Przewrotu majowego żołnierze 67pp pozostali wierni prezydentowi Wojciechowskiemu i stanęli po stronie sił rządowych. Niestety z powodu strajków polskich kolejarzy, którzy opowiedzieli się po stronie Józefa Piłsudskiego brodnicki pułk nie dotarł na miejsce walk do Warszawy.
[edytuj] Marsze i boje
|
|
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy:
- kpt. / ppłk piech. Juliusz Skorupka-Padlewski (27 IV 1919 - 29 VI 1920)
- ppłk Florian Marciszewicz (30 VI - 9 VII 1920)
- kpt. piech. Jan Klejn (od 10 VII 1920)
- ppłk piech. Jan Sandecki (1920)
- kpt. piech. Jan Klejn (1920-1921)
- płk piech. Władysław Mielnik (1921 - 1926)
- ppłk piech. Stanisław Tarczyński (1926-1929)
- ppłk piech. inż. January Grzędziński (1929 - III 1932)
- ppłk piech. Jan Stefan Kotowicz (III 1932 - VI 1935)
- płk dypl. piech. Mieczysław Rawicz-Mysłowski (VI 1935 - 1938)
- ppłk dypl. Karol Adalbert Kumuniecki (1938 - 1939)
Oficerowie:
Obsada etatowa we wrześniu 1939
- dowódca pułku - ppłk dypl. Karol Adalbert Kumuniecki
- I zastępca dowódcy pułku - ppłk Bohdan Stanisław Sołtys
- dowódca I batalionu - mjr Michał Lipcsey-Steiner
- dowódca II batalionu - mjr Marian Tyborowski
- dowódca III batalionu - mjr Jan Wątorek
Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
|
|
|
[edytuj] Symbole pułku
Sztandar
Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z 1924, nr 23, poz. 339. Sztandar ufundowało społeczeństwo miasta i powiatu Brodnica. Wręczył go pułkowi 22 czerwca 1924 w Brodnicy prezydent RP Stanisław Wojciechowski[2].
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 13, poz. 129 z 23 kwietnia 1929 roku. Odznaka ma kształt krzyża maltańskiego, którego ramiona pokryte są granatową emalią z żółtym obrzeżem. W środku tarcza barwy granatowej z numerem 67. Między ramionami krzyża pęki promieni srebrnych, oksydowanych. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, emaliowana, na rewersie próba srebra i imiennik grawera WG. Wymiary: 41x41 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[3].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1
- Stefan Konieczny: ZARYS HISTORJI WOJENNEJ 67-GO PUŁKU PIECHOTY WIELKOPOLSKIEJ. Warszawa: z polecenia Wojskowego Biura Historycznego, 1929.
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
