80 Pułk Piechoty (II RP)
| 80 Pułk Piechoty | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 11 lipca[1] |
| Rodowód | Nowogródzki Pułk Strzelców |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Słonim |
| Podporządkowanie | 20 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
80 Pułk Strzelców Nowogródzkich (80 pp) - oddział piechoty Samoobrony Litwy i Białorusi oraz Wojska Polskiego II RP.
Wchodził w skład 20 Dywizji Piechoty, stacjonował‚ do 1939 w Słonimiu. Batalion uzupełnień 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w Wołkowysku.
Spis treści |
[edytuj] Wojna polsko-bolszewicka
11 lipca 1919 otrzymał rozkaz przybycia do Lidy i sformowania tam pułku. Do kwietnia 1920 jako Nowogródzki Pułk Strzelców występował w składzie jednego batalionu, po czym z batalionu marszowego utworzono II batalion. Batalion III powstał 15 czerwca z przybyłego batalionu zapasowego 17 pp. Zimę 1919-1920 spędził na froncie. Pułk broniąc odcinka nad rzeką Czernic, 20 czerwca 1920 r. wytrzymał uderzenie przeważających sił Armii Czerwonej. W dalszych walkach rozbity został III batalion. Pułk wziął udział 8 października w wyprawie gen. L. Żeligowskiego na Wilno. Wiosną 1921 otrzymał nazwę 80 Pułku Piechoty.
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu III pułków piechoty o stanach zbliżonych do wojennych. Na czas wojny przewidywany był do działań osłonowych. Corocznie otrzymywał ok.1010 rekrutów. Jego obsadę stanowiło 68 oficerów i 2200 podoficerów i żołnierzy[2].
[edytuj] Kampania wrześniowa
W 1939 pułk w składzie swej dywizji miał przydział mobilizacyjny do Armii "Modlin". Mobilizacja alarmowa nastąpiła 22-23 marca i przerzucenie transportem kolejowym w okolice Płońska i Nasielska a na początku lipca przemarsz w rejon Mławy i Rzęgnowa, gdzie wykonywał umocnienia polowe. Pułk rozpoczął zacięte walki 1 września na odcinku Mławka Windyki.
[edytuj] Strzelcy nowogródzcy
Dowódcy pułku:
- płk Konstanty Oświeciński
- płk Romuald Kohutnicki
- płk Stanisław Fedorczyk
Oficerowie pułku:
[edytuj] Odznaka pułkowa
9 kwietnia 1921 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził odznakę Nowogródzkiego Pułku Strzelców, a 13 grudnia 1921 roku potwierdził nadanie odznaki [3]. Odznaka nazywana "Krzyżem 80 PP" o wymiarach 39 x 39 mm ma kształt krzyża maltańskiego. Pokryta jest przeźroczystą emalią barwy czerwonej, a obramowana emalią barwy białej. Na środku krzyża orzeł srebrny na czerwonej emalii, obramowany srebrną obwódką. Odznaka dla oficerów i szeregowych identycznego wzoru, ale ze względu na koszty mogła być wykonana z tańszego materiału dla szeregowych. Wykonanie: Adam Nagaiski - Warszawa [4].
Przypisy
- ↑ Dziennik rozkazów MSWojsk. nr.16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 65. ISBN 978-83-11-10206-4.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 13.12.1921 r. Nr 49, poz. 872.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 128.
[edytuj] Bibliografia
- "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
- Zdzisław Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10206-4.
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
