74 Górnośląski Pułk Piechoty
| 74 Pułk Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Nazwa wyróżniająca | Górnośląski |
| Tradycje | |
| Święto | 2 października[1] |
| Rodowód | 1 Pułk Obrony Krajowej 2 Pułk Rezerwowy 159 Pułk Piechoty Wielkopolskiej |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk dypl. Franciszek Węgrzyn |
| Działania zbrojne | |
| Powstanie wielkopolskie, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Lubliniec[2] |
| Podporządkowanie | 7 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
74 Górnośląski Pułk Piechoty (74 pp) – oddział piechoty Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.
Pułk stacjonował w garnizonie Lubliniec (batalion zapasowy w Piotrkowie).
W czasie wojny obronnej 1939 wchodził w skład 7 Dywizji Piechoty walczącej w ramach Armii "Kraków".
Spis treści |
[edytuj] Formowanie
2 października 1919 z połączenia II, III i IV Batalionów Obrony Krajowej zorganizowany został 1 Pułk Obrony Krajowej. 1 stycznia 1920 oddział przemianowany został na 2 Pułk Rezerwowy. 26 stycznia tego roku jednostka przemianowana została na 159 Pułk Piechoty Wielkopolskiej i włączona w skład Grupy Zachodniej Frontu Wielkopolskiego (przemianowanej na VII Brygadę Rezerwową). 5 marca 1921 przemianowany został na 74 Pułk Piechoty.
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
29 października 1929 Minister Spraw Wojskowych nadał oddziałowi nazwę 74 Górnośląski Pułk Piechoty oraz przyznał jego żołnierzom prawo noszenia na łapkach kurtek i płaszczy oznak "orła śląskiego". Nowa nazwa jednostki nie obowiązywała w korespondencji słuzbowej kierowanej do pułku przez władze wyższe oraz organizacji pokojowej wojska i planach mobilizacyjnych [3]
Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu II pułków piechoty (tzw. wzmocnionych)[4]. Na czas wojny przewidywany był do pierwszego rzutu mobilizacyjnego. W okresie zimowym posiadał dwa bataliony starszego rocznika i batalion szkolny. W okresie letnim zaś trzy bataliony strzeleckie. Jego stany były wyższe od pułku "normalnego" (typ I) o ok. 400-700 żołnierzy.
[edytuj] Żołnierze pułku
- mjr Antoni Nieborak - 1920
- ppłk Milan Marszałek - 1923
- płk Wacław Wilniewczyc - 1939
- Julian Janowski (zastępca dowódcy pułku)
- Jan Kowalewski
- Julian Piasecki
- ppłk Stanisław Styrczula
Obsada personalna we wrześniu 1939
- dowódca pułku - płk Wacław Wilniewczyc
- I batalion – mjr Józef Pelc
- II batalion – mjr Kazimierz Rybicki
- III batalion – mjr Jan Wrzosek
Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
- ppor. Władysław Nawrocki
- por. Stanisław Stypa
- por. Franciszek Wysocki
- sierż. Franciszek Zieliński
[edytuj] Symbole pułku
Sztandar
Sztandar ufundowało społeczeństwo miasta Lubliniec. Wręczył go pułkowi 14 maja 1922 w Biedrusku Marszałek Józef Piłsudski[5].
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 29, poz. 285 z 6 września 1929 roku. Odznaka ma kształt zbliżony do Krzyża Walecznych, którego ramiona są emaliowane w kolorze białym z mosiężnym obramowaniem. Na środku krzyża, na okrągłej złotej tarczy czarny orzeł dolnośląski mający na piersi złoty półksiężyc w środku i koniczynki na końcach. Na ramionach krzyża wpisano numer, inicjały i daty najważniejszych bitew 74 P.P. 3.VI.1920 6.VIII.1929. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze. Wymiary: 41x41 mm. Projekt: Jan Małeta. Wykonanie: Adam Nagaiski - Warszawa[6].
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Batalion zapasowy stacjonował w Piotrkowie.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 33 z 29.10.1929 r., poz. 324.
- ↑ Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 64. ISBN 978-83-11-10206-4.
- ↑ Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 137-140.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 120.
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
