Bell UH-1 Iroquois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bell UH-1 Huey)
Skocz do: nawigacja, szukaj
UH-1 Iroquois
UH-1N
UH-1N
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Bell Helicopter Textron
Typ Śmigłowiec
Konstrukcja półskorupowa, wirnik dwupłatowy, podwozie płozowe
Załoga 2 do 4
Historia
Data oblotu 20 października 1956
Lata produkcji 1957–1986
Egzemplarze 16 000
Dane techniczne
Napęd T53-L-13
Moc 1044 kW
Wymiary
Średnica wirnika 14,63 m
Długość 17,4 m
Szerokość kadłuba 2,6 m
Wysokość 4,4 m
Masa
Własna 2363 kg
Startowa 4309 kg
Osiągi
Prędkość maks. 204 km/h
Pułap praktyczny 4300 m
Zasięg 512 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
11 do 14
Użytkownicy
Stany Zjednoczone i 74 inne kraje
Rzuty
Rzuty samolotu

Bell UH-1 Iroquois – wielozadaniowy amerykański śmigłowiec. Popularnie znany jako "Huey".

Historia[edytuj]

Skonstruowany przez biuro Bell Helicopter Textron. Prace nad śmigłowcem rozpoczęto w 1955 roku (był to rok zaakceptowania przez armię amerykańską nowego modelu – 204). Pierwszego oblotu prototypu o nazwie XH-40 dokonano 22 października 1956. Po udanym locie zbudowano kilka maszyn serii próbnej, nazwanej później YH-40. Po serii badań i testów śmigłowiec został przyjęty na wyposażenie armii USA. Śmigłowce pierwszej serii – wersja UH-1A (model 204) miały silnik o mocy 860 KM i mieściły 6 pasażerów. Do jednostek US Army maszyny te trafiały od 30 czerwca 1959 do marca 1961.

Wersje[edytuj]

UH-1 jest powszechnie znany z wojny w Wietnamie, gdzie służył jako śmigłowiec transportowy, wsparcia powietrznego i medycznego. Zyskał w tym czasie różne przydomki: Slick – wersja transportowa, Hog – wersja uzbrojona, Iroquois – wersja wielozadaniowa, Dustoff – wersja MEDEVAC. Wersja UH-1B miała mocniejszy silnik i mogła zabrać na pokład więcej pasażerów lub ładunku. Kolejna wersja – UH-1C wyposażona została w większy zbiornik paliwa, szersze łopaty wirnika nośnego i śmigło wirnika ogonowego o odwróconym profilu – armii przekazano około 767 egzemplarzy śmigłowca tego typu. W międzyczasie powstał kolejny model śmigłowca Bell – 205 – który od poprzedników różnił się mocniejszym silnikiem (1100 KM), prócz tego wydłużony został kadłub, by móc zabrać na pokład więcej żołnierzy (maksymalnie 12). Armii USA dostarczono 2201 egzemplarzy Bell 205 w wersji UH-1D. Na helikopterze montowano wiele typów uzbrojenia, w tym na burtach transportowych UH-1D karabin maszynowy M-60D, a w wersji wsparcia UH-1C zasobniki niekierowanych pocisków 70mm i karabiny M134 Minigun.

Powstało wiele różnych wersji modelu 205:

  • UH-1E – wersja umożliwiająca start z okrętu desantowego,
  • UH-1F – wersja transportowa dla USAF, wyposażona w silnik o mocy 1272 KM,
  • UH-1H – wersja transportowa dla US Army, wyposażona w silnik o mocy 1400 KM.

Po wojnie w Wietnamie zmieniona została nomenklatura wersji tego śmigłowca.

Użytkownicy[edytuj]

UH-1D 'Huey' podczas akcji na półwyspie Synaj

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]