Henryk Firlej (biskup poznański)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy biskupa poznańskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Henryk Firlej
Herb Henryk Firlej
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data urodzenia 1600
Data śmierci 1635
biskup poznański
Okres sprawowania 1635
biskup przemyski
Okres sprawowania 1631 – 1635
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1630
Sakra biskupia brak danych

Henryk Firlej z Dąbrowicy herbu Lewart (11 lutego 15993 grudnia 1635) – biskup poznański, biskup przemyski, opat tyniecki, referendarz wielki koronny w latach 1625-1632, sekretarz Zygmunta III Wazy[1].

Syn podskarbiego Jana Firleja i Gertrudy Opalińskiej herbu Łodzia. Po ojcu Janie odziedziczył m.in. Kamienowolę.

Studiował w Ingolsztadzie. Po powrocie z zagranicy został sekretarzem królewskim, potem referendarzem koronnym (1625) i otrzymał kanonię krakowską. Na dworze był ulubieńcem królowej Konstancji, dzięki jej wstawiennictwu następną prebendą którą dostał w 1627 roku to stanowisko opata komendatoryjnego tynieckiego.

W 1630 król Zygmunt III Waza mianował go biskupem przemyskim (prekanonizacja 28 lipca 1631). Nie przyjął proponowanego mu przez króla Władysława IV biskupstwa warmińskiego (1633). 9 lipca 1635 nominowany na biskupstwo poznańskie, rządy w nim objął 12 X 1635, jednak nie zdążył odbyć ingresu. Był jednym z najzagorzalszych stronników Wazów w Rzeczypospolitej. W 1635 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[2].

Przypisy

  1. Franciszek Siarczyński, Obraz wieku panowania Zygmunta III. króla polskiego i szwedzkiego zawieraiący opis osób żyiących pod jego panowaniem, znamienitych przez swe czyny pokoju i woyny [...] porządkiem abecadła ułożony. Cz. 1, Lwów 1828, s. 127.
  2. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 425.

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Nitecki, Biskupi kościoła w Polsce, Warszawa 1992, s. 59.