Kamionka Bużańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamionka Bużańska
Kamionka Strumiłowa
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód lwowski
Powierzchnia 8,63 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

10921
1265 os./km²
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Kamionka Bużańska
Kamionka Bużańska
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kamionka Bużańska
Kamionka Bużańska
Ziemia50°06′32,8″N 24°20′35,8″E/50,109111 24,343278
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina
Herb Kamionki Strumiłowej
Miasto na mapie Wacława Grodeckiego, Poloniae finitimarumgue locarum descriptio[1]

Kamionka Bużańska (ukr. Кам'янка-Бузька), do 1945 Kamionka Strumiłowa[2][3] – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu kamioneckiego, do 1945[4] w Polsce, w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu kamioneckiego.

Miasto królewskie Kamionka Strumiłowska lokowane w 1448 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim[5].

W latach 1772–1918 Kamionka Strumiłowa była miastem powiatowym w Królestwie Galicji i Lodomerii pod zaborem austriackim. W 1857 miasto liczyło 4038 mieszkańców, a jego właścicielem był hrabia Karol Mier, spadkobierca rodziny Kalinowskich. Parafia rzymskokatolicka i greckokatolicka.

Historia[edytuj]

  • Pierwotnie miasto znane pod nazwą Dymoszyn
  • W drugiej połowie XV wieku własność Jerzego Strumiłły, który w 1471 ufundował kościół i wystarał się o nadanie miejscowości praw miejskich na warunkach prawa magdeburskiego
  • Od 1578 mieścił się w Kamionce Strumiłowej skład soli,
  • W 1619 polski pisarz Jakub Gawath napisał w miejscowości dramat "Tragaedia, albo Wizerunk śmierci przeświątego Jana Chrzciciela".
  • Do I rozbioru Polski miejscowość była miastem królewskim i starostwem niegrodowym
  • 1787 przechodzi na własność rodziny Cetnerów z rąk władz austriackich, które przekazały jej prawa do miasta jako ekwiwalent majątku Nadwórna koło Stanisławowa, skonfiskowanego tej rodzinie
  • W XVIII w. własność rodziny Mierów, która ok. 1860 wybudowała w Kamionce pałac. Budynek przed likwidacją jednostki wojskowej mieścił jej biura, obecnie stoi opuszczony.
  • W XIX w. miasto zmienia właścicieli. Właścicielką majątku była hr. Helena Mierowa[6], od której w październiku 1894 nabyli Kamionkę hr. Andrzej Potocki i Homolacs[7]. Do 1939 należała do rodziny Wisłockich.
  • 21 września 1939 - Bitwa pod Kamionką Strumiłową
  • Na przełomie czerwca i lipca 1941 roku, po rozpoczęciu niemieckiej inwazji na ZSRR, w miejscowym areszcie NKWD zamordowało od 20 do 32 więźniów[8][9].

W mieście znajduje się wybudowany z inicjatywy samorządowych władz ukraińskich pomnik Stepana Bandery zlokalizowany na placu jego imienia[10].

Zabytki[edytuj]

Urodzeni i związani z Kamionką[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Kamionką Strumiłową.

Pobliskie miejscowości[edytuj]

Przypisy

  1. (fragment), 1571, wyd. 2Biblioteka Narodowa, syg. ZZK 18611, domena publiczna
  2. Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany przewodnik po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim. Lwów: Karol Kwieciński, 1919, s. 92.
  3. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dnia 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 15: Województwo tarnopolskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1923, s. 10.
  4. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  5. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 168.
  6. Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 109 z 12 maja 1889. 
  7. Kronika. Zmiana własności. „Gazeta Narodowa”, s. 2, Nr 260 z 17 października 1894. 
  8. Bogdan Musiał: Rozstrzelać elementy kontrrewolucyjne. Brutalizacja wojny niemiecko-sowieckiej latem 1941 roku. Warszawa: Stowarzyszenie Kulturalne Fronda, 2001, s. 153. ISBN 83-88747-40-1.
  9. Zbrodnicza ewakuacja więzień i aresztów NKWD na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej w czerwcu – lipcu 1941 roku. Materiały z sesji naukowej w 55. rocznicę ewakuacji więźniów NKWD w głąb ZSRR, Łódź 10 czerwca 1996 r. Warszawa: GKBZpNP-IPN, 1997, s. 75. ISBN 83-903356-6-2.
  10. Pomniki Bandery (j.ukr)
  11. Kamionka Strumiłowa (Bużańska). [dostęp 17.8.13].
  12. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1995, s. 321-325.

Linki zewnętrzne[edytuj]