Drobin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drobin
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Droga krajowa nr 10 w Drobinie
Herb
Herb Drobina
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat płocki
Gmina Drobin
Prawa miejskie 1511-1869 i od 1994
Burmistrz Andrzej Samoraj
Powierzchnia 9,65[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2938[2]
304,5 os./km²
Strefa numeracyjna 24
Kod pocztowy 09-210
Tablice rejestracyjne WPL
Położenie na mapie gminy Drobin
Mapa lokalizacyjna gminy Drobin
Drobin
Drobin
Położenie na mapie powiatu płockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu płockiego
Drobin
Drobin
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Drobin
Drobin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drobin
Drobin
Ziemia52°44′17″N 19°59′25″E/52,738056 19,990278
TERC (TERYT) 1419054
SIMC 0563223
Urząd miejski
ul. Piłsudskiego 12
09-210 Drobin
Strona internetowa

Drobinmiasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Drobin.

Drobin uzyskał lokację miejską w 1511 roku, zdegradowany w 1869 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1994 roku[3]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.

Obok miejscowości przepływa rzeczka Karsówka, dopływ Raciążnicy.

Miasto jest ważnym węzłem drogowym. Rozchodzą się tu drogi do Warszawy, Torunia, Płocka, Ciechanowa i Baboszewa.

Według danych z 31 grudnia 2004 r. miasto miało 3016 mieszkańców.

Przez Drobin przebiega droga krajowa nr 10.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Drobina w 2014 roku [2].


Piramida wieku Drobin.png

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rynek w Drobinie
  • XII w. pierwsze wzmianki,
  • XV w. - budowa murowanego gotyckiego dworu rycerskiego[4]
  • 1410 - miejsce postoju wojsk Władysława Jagiełły w drodze pod Grunwald,
  • 1511 - osada otrzymuje prawa miejskie,
  • XVI w. - budowa nowego murowanego dworu w miejscu starego,
  • Z Drobinem związany jest ród Kostków, herbu Dąbrowa. Dokładnie dr Andrzej Kostka[5], s. Jana i Elżbiety z Kraszewa, lekarz króla Zygmunta Starego, kanonik płocki, po śmierci Jakuba Kryskiego - proboszcza parafii Drobin, objął tę parafię w 1515 roku decyzją Piotra Kryskiego. Z pewnością miał wpływ by jego bratanek Jan, s. Nawoja, pojął za żonę Małgorzatę Kryską, która została matką św. Stanisława Kostki. W 1520 roku dr Andrzej Kostka został prepozytem kolegiaty w Wojniczu,,
  • XVII-XVIII w. spadek znaczenia miasta,
  • 1793 w zaborze pruskim,
  • 1807 w Księstwie Warszawskim,
  • 1815 w zaborze rosyjskim (Królestwie Kongresowym),
  • 1863 ośrodek ruchu powstańczego[6],
  • 1869 utrata praw miejskich,
  • XIX/XX w. rozwój gospodarczy, wzrost liczby mieszkańców,
  • 1939-1945 wcielony do III Rzeszy, obóz pracy przymusowej, eksterminacja ludności żydowskiej,
  • 1994 ponowne przyznanie praw miejskich

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Drobin, w oparciu o dane GUS.
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
  4. http://www.mgodrobin.pl/niespodzianka-na-ruinach-dworu-w-drobinie/
  5. Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, ​ISBN 978-83-89976-40-6​, s. 25, 28 i 29
  6. Krzysztof Zadrożny, Drobin i okolice w Powstaniu Styczniowym, "Nasze Korzenie", nr 3, 2012, s. 26-28.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]