Zamek w Rybnicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Państwo  Polska
Miejscowość Rybnica
Typ budynku zamek
Położenie na mapie gminy Stara kamienica
Mapa lokalizacyjna gminy Stara kamienica
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Rybnicy
Zamek w Rybnicy
Ziemia50°54′42,70″N 15°37′09,73″E/50,911860 15,619370

Zamek w Rybnicy – zamek znajdujący się w miejscowości Rybnica w województwie dolnośląskim, przy drodze do Starej Kamienicy, na zalesionym skalistym wzgórzu w kierunku zachodnim od Jeleniej Góry. Obecnie obiekt w stanie ruiny.

Historia[edytuj]

Zamek w Rybnicy był prawdopodobnie macierzystą siedzibą znanego śląskiego rodu von Reibnitz[1]. Zamek przypuszczalnie wzniesiono w XIII wieku[1]. Do 1758 roku na jednej z ścian widniała data „1243”, która potwierdza tę tezę. Powstanie zamku przypisywane jest także królowi czeskiemu Karolowi IV, który miał go wznieść w latach 1364–1369[1]. Zamek otrzymał łacińską nazwę „Laudis Palatium”, która w późniejszych czasach uległa przekształceniu na „Läusepeltz”[1]. Pierwsze źródła pisane potwierdzające istnienie zamku pochodzą z roku 1365, kiedy na zamku przebywał Karol IV Luksemburski[1]. Obecnie badacze historii zamków śląskich skłaniają się ku tezie, że zamek w był własnością rycerza Mikołaja z Rybnicy[1]. Zamek został zniszczony w XV wieku, w wieku XVI-XVII został odbudowany i przebudowany[1]. Od początki XVIII wieku zamek zaczął niszczeć[1]. W drugiej połowie XVIII przeprowadzono remonty, po czym w XIX wieku opuszczony obiekt popadł w całkowitą ruinę[1].

Architektura[edytuj]

Obecnie obiekt jest w stanie ruiny. Pierwotny wygląd zamku przedstawiono na rycinach pochodzących z XVIII wieku[1]. Zamek był budowlą założoną na planie prostokąta, dwupiętrową i dwuskrzydłową, nakrytą stromymi dachami[1]. Do czasów współczesnych zachowała się ściana, zasypane piwnice oraz szczątkowo detal architektoniczny[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i j k l Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 332-335. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.
  • Wojciech Kapałczyński, Piotr Napierała: Zamki, pałace i dwory Kotliny Jeleniogórskiej. Wrocław: Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, 2005, s. 119-120. ISBN 83-92292-21-9.