Stal Mielec (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z FKS Stal Mielec)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy klubu piłkarskiego. Zobacz też: Stal Mielec – listę artykułów dotyczących wielosekcyjnego klubu sportowego istniejącego w latach 1939-1997 oraz klubów o tej nazwie w innych dyscyplinach sportowych.
Football pictogram.svg Stal Mielec
Stal Mielec
Pełna nazwa FKS Stal Mielec
Przydomek Biało-Niebiescy
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 10 kwietnia 1939 (jako sekcja klubu sportowego PZL Mielec)
1997 (jako samodzielny klub MKP Stal Mielec)
Liga II liga
Debiut w najwyższej lidze 19 marca 1961
Stal Mielec 1:1 ŁKS Łódź
Adres ul. Solskiego 1, 39-300 Mielec
Stadion stadion przy ul. Solskiego 1
Prezes Andrzej Podraza
Trener Janusz Białek
Asystent trenera Zbigniew Hariasz
Maciej Serafiński
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Ten artykuł jest częścią cyklu:
FKS Stal Mielec
StalMielec-Mecz3.jpg

Soccer ball.svg Stal Mielec w polskiej lidze
Soccer ball.svg Stal Mielec w Pucharze Polski
Soccer ball.svg Stal Mielec w europejskich puch.

Soccer ball.svg Stadion Stali Mielec
Soccer ball.svg Piłkarze Stali Mielec (kat.)
Soccer ball.svg Trenerzy Stali Mielec (kat.)

Commons-logo.svg Stal Mielec na Commons


FKS Stal Mielecpolski klub piłkarski z siedzibą w Mielcu. Został utworzony w 1939, do 1997 był jedną z wiodących sekcji klubu sportowego Stal Mielec. Po jego rozwiązaniu został samodzielnym klubem piłkarskim, przejmując po sekcji całą jej spuściznę. Dwukrotny mistrz Polski w sezonach 1972/73 i 1975/76, wicemistrz 1974/75, finalista Pucharu Polski 1975/76 oraz jeden z dwóch polskich ćwierćfinalistów Pucharu UEFA w historii (edycja 1975/76). W czasach świetności klubu, które przypadły na lata 70. XX wieku, grało w nim wielu reprezentantów Polski i innych czołowych piłkarzy.

Spis treści

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dotychczasowe nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1939Klub Sportowy PZL Mielec
  • 1946Robotniczy Klub Sportowy PZL Zryw Mielec
  • 1948Związkowy Klub Sportowy Metalowców PZL Mielec
  • 1949Związkowy Klub Sportowy Stal Mielec
  • 1950Koło Sportowe Stal przy Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego Mielec
  • 1957Fabryczny Klub Sportowy Stal Mielec
  • 1977Fabryczny Klub Sportowy PZL Stal Mielec
  • 1995Autonomiczna Sekcja Piłki Nożnej FKS PZL Stal Mielec
  • 1997Mielecki Klub Piłkarski Stal Mielec
  • 1998Mielecki Klub Piłkarski Lobo Stal Mielec
  • 1999Mielecki Klub Piłkarski Stal Mielec
  • 2002Klub Sportowy Stal Mielec
  • 2003Klub Sportowy FKS Stal Mielec

Jako sekcja klubu sportowego (1939-1997)[edytuj | edytuj kod]

1939-1945 – początek i okres wojny[edytuj | edytuj kod]

Sekcja piłki nożnej była jedną z dwóch pierwszych (obok sekcji siatkarskiej) w klubie PZL Mielec założonym w 1939. Skład drużyny został zbudowany z zawodników grających w innych mieleckich klubach oraz z pracowników Wytwórni Płatowców nr 2 PZL. W pierwszym rozegranym meczu zespół pokonał Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" Mielec stosunkiem bramek 4:1. Rozegrano jeszcze trzy mecze z Dzikovią Tarnobrzeg (2:1), Metalem Tarnów (3:1) i drużyną Fabryki Amunicji w Dębie (6:1). Planowany na wrzesień mecz z Okęciem Warszawa nie doszedł do skutku, gdyż rozpoczęła się II wojna światowa i zakazano jakichkolwiek rozgrywek sportowych. Jednak mecze odbywały się nielegalnie na błoniach za lasem komunalnym i w innych miejscowościach (m.in. Dębica, Kolbuszowa, Sandomierz). Jedyny oficjalny mecz został rozegrany z niemiecką jednostką wojskową i zakończył się wynikiem 1:2.

1945-1960 – B-klasa, A-klasa, II liga po raz pierwszy[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna działalność została wznowiona po wojnie w 1945 pod nazwą RKS PZL "Zryw" Mielec. W 1946 zespół przystąpił do rozgrywek B-klasy, a w 1949 uzyskał awans do A-klasy dzięki pierwszemu miejscu w B-klasie.

Od początku lat 50. zaczęto budować drużynę która miała skutecznie powalczyć o awans do II ligi, czemu sprzyjał rozwój WSK zatrudniającego sportowców na korzystnych warunkach. W czerwcu 1950 drużyna po raz pierwszy wyjechała na zgrupowanie poza Mielec – do Spały. Mimo 1. miejsca w A-klasie w sezonie 1950, w rozgrywkach o II ligę zespół zajął 3. miejsce i z awansem trzeba było jeszcze poczekać. Przełomem okazał się rok 1954, kiedy drużyna zajęła 1. miejsce w swojej grupie A-klasy i awansowała do ligi międzywojewódzkiej rzeszowsko–lubelskiej (utworzonej w wyniku reformy rozgrywek). Zdobyła także Zimowy Puchar Miast.

W 1955 zespół zajął 1. miejsce w lidze międzywojewódzkiej awansował do rozgrywek o awans do II ligi. Zdobył w nich drugie miejsce i po meczu barażowym 20 listopada 1955 w Lublinie przeciwko Bzurze Chodaków (3:1), dzięki 3 bramkom Helmuta Tobolika, awansował do II ligi. W kolejnym sezonie po wielu trudach zespołowi udało się utrzymać (ostatecznie zajął 11. miejsce wśród 14 zespołów). Został także rozegrany pierwszy mecz z zagranicznym pierwszoligowcem Tatranem Prešov (Słowacja) (0:0).

W sezonie 1957 mielecki zespół był bardzo blisko pierwszego awansu do I ligi. M.in. dzięki zatrudnieniu znanego trenera Michała Matyasa Stal została wicemistrzem II ligi ustępując jedynie Cracovii, do awansu zabrakło trzech punktów[1]. W następnych sezonach Stal nadal nie potrafiła awansować zajmując kolejno 3. i 6. miejsce.

1960-1967 – pierwszy raz w I lidze[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy mecz w I lidze[2]
19 marca 1961, stadion Stali
Stal Mielec – ŁKS Łódź
1:1
gol dla Stali: 30' Helmut Tobolik

Skład Stali:
Ryszard Mysiak
Otton Opiełka
Jan Król
Leszek Gaj
Zbigniew Czudo
Kazimierz Budek
Alfred Gazda
Henryk Czylok
Helmut Tobolik
Erwin Pyka
Rajmund Kapuściński
Trener: Henryk Skromny

W sezonie 1960 udało się w końcu awansować do I ligi. Pierwszy mecz w I lidze został rozegrany 19 marca 1961 z ŁKS Łódź (1:1) na mieleckim stadionie przy dopingu ok. 15 tys. kibiców[2]. Z powodu nierównej formy i braku doświadczenia zespół z trudem uratował się w sezonie 1961 przed powrotem do II ligi. Nie udało się to w kolejnym sezonie i zespół spadł do II ligi. W tym sezonie Stal otrzymała puchar PZPN za 1. miejsce w klasyfikacji fair play.

Aby uskutecznić powrót do I ligi, dokonano wzmocnień w postaci sprowadzenia kilku zdolnych piłkarzy ze Śląska i Krakowa, powrócił także renomowany trener Michał Matyas. Nie dało to jednak oczekiwanych rezultatów i w sezonach 1962/63, 1963/64, 1964/65 oraz 1965/66 Stal zajmowała słabe miejsca, kolejno 10., 12., 8., 7., aż do zupełnego załamania w sezonie 66/67 kiedy to zajęła 14. miejsce i spadła do III ligi.

Dobrze wiodło się mieleckim juniorom, którzy w 1964 zdobyli wicemistrzostwo Polski.

1967-1972 – powrót do I ligi[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1967/68 powrót do II ligi jeszcze się nie udał, jednak w kolejnym sezonie zarząd postawił drużynie za cel zdobycie awansu na 30-lecie klubu. Poprawa gry i postępy własnych wychowanków zadecydowały o awansie w sezonie 1968/69. Do zespołu sprowadzono młodego śląskiego trenera Andrzeja Gajewskiego, który z mielecką drużyną zdecydowanie wygrał drugoligowe rozgrywki, wyprzedzając drugi w tabeli Star Starachowice o 7 punktów[3]. Rozpoczął się marsz na szczyty polskiego futbolu. Potencjał drzemiący w piłkarzach Stali pokazał mecz sparingowy rozegrany 23 lutego 1969 z ówczesnym mistrzem Polski Ruchem Chorzów, wygrany 5:0. Sukces powtórzono w następnym sezonie i Stal awansowała z 2. miejsca do I ligi.

Ponownie sukcesy odnosiła drużyna juniorów zdobywając w 1968 i 1969 3. miejsca w kraju.

W dniach 2022 lipca 1969 rozegrano turniej z okazji XXX–lecia klubu Stal Mielec. W turnieju uczestniczyły drużyny Dynamo Berlin (NRD, I liga), Erzsebeti Vasas TK Budapest (Węgry, II liga), Stal Rzeszów i Stal Mielec. Turniej wygrali mielczanie.

Sezon 1970/71 zespół ukończył na 10. miejscu co pozwoliło mu utrzymać się w I lidze, a w pamięć zapadł kibicom inauguracyjny mecz z Wisłą Kraków wygrany 5:2.

W lutym 1971 drużyna udała się na obóz szkoleniowy do azjatyckiej części ZSRR. Podczas wyjazdu trwającego 17 dni piłkarze odwiedzili Aszchabad w Turkmenistanie, Duszanbe w Tadżykistanie i Frunze w Kirgistanie, rozgrywając 4 spotkania towarzyskie[4], m.in. ze Spartakiem Moskwa.

W czerwcu i lipcu 1971 Stal Mielec uczestniczyła także pierwszy raz w międzynarodowych rozgrywkach o Puchar Lata (Intertoto), w którym zajęła pierwsze miejsce w grupie wygrywając wszystkie mecze[5]. Rok później mielczanie ponownie ponownie wystąpili w Pucharze Lata, jednak zajmując 3. miejsce nie powtórzyli sukcesu[6] (więcej w artykule Stal Mielec w europejskich pucharach).

W sezonie 1971/72 zanotowano postęp, kończąc rozgrywki na miejscu 5. Pierwszym mielczaninem w reprezentacji Polski został Grzegorz Lato.

1972/1973 – I mistrzostwo Polski[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1972/73 był sezonem szczególnym, gdyż Stal zdobyła swój pierwszy tytuł mistrza Polski, a Grzegorz Lato został królem strzelców. Sukces osiągnięto dzięki wielu znakomitym piłkarzom grającym wówczas w drużynie oraz (jedynemu w historii drużyny) zagranicznemu trenerowi Karolemu Kontha (Węgry). Wiele meczów udało się wysoko wygrać, nie tylko u siebie, ale również na wyjeździe.

Jako mistrz, drużyna zadebiutowała w Pucharze Europy, jednak odpadła w pierwszej rundzie po pojedynku z jugosłowiańską Crveną Zvezdą Belgrad. W reprezentacji coraz większą rolę zaczęli odgrywać mieleccy piłkarze, a jedną z najsłynniejszych bramek w historii polskiej piłki – bramkę w meczu Polska–Anglia, dającą Polakom awans do MŚ'74 – strzelił pochodzący z Rzeszowa Jan Domarski, po akcji dwóch innych mielczan – Henryka Kasperczaka i Grzegorza Laty.

1973-1975 – nadal u szczytu, MŚ'74, PUEFA[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie mielczanie utrzymali wysoki poziom i zajęli 3. miejsce po ciężkiej walce ze śląskimi drużynami. Z pamiętnych meczów wygrano z ŁKS Łódź 7:0 oraz ze Śląskiem Wrocław 5:0 na ich terenie.

1974 był rokiem Mistrzostw Świata w Niemczech gdzie Polacy wywalczyli 3. miejsce, a piłkarze Stali mieli w tym swoją zasługę (trójka Lato, Kasperczak, Domarski). Ponadto Grzegorz Lato został wtedy jedynym polskim królem strzelców na Mistrzostwach Świata trafiając do bramki 7 razy.

W czasie wakacji w 1974 zorganizowano pierwszy Turniej z okazji święta 22 lipca w dniach 20-22 lipca. Impreza stała się cykliczna i rozgrywano ją z małymi przerwami do pierwszej połowy lat 90., a także w ramach obchodów 65-lecia klubu w 2004 (więcej: turnieje z okazji święta 22 lipca). Na pierwszą edycję Stal zaprosiła Tatran Prešov, Karpaty Lwów i Gwardię Warszawa. Ostatecznie gospodarze zajęli w imprezie trzecie miejsce[7]. Miesiąc później Stal wystąpiła w VI turnieju Ciudad de Palma de Mallorca na Majorce, zastępując Spartak Moskwa. W turnieju zagrały także FC Barcelona, Real Palma de Mallorca i Austria Wiedeń. Po pokonaniu Realu Palma de Mallorca 2:0, w finale po zaciętym meczu Stal uległa Barcelonie 1:2[8].

Po mistrzostwach nastąpił kolejny udany dla mielczan sezon, w którym wywalczyli oni wicemistrzostwo Polski. Grzegorz Lato kontynuował swoją strzelecką passę, ponownie zdobywając tytuł króla strzelców I ligi.

W roku 1975 rozegrano także wiele spotkań międzynarodowych. Jako wicemistrz Polski, Stal uczestniczyła w Pucharze UEFA, eliminując kolejno duński Holbæk B&I, enerdowską Carl Zeiss Jena i czechosłowacką Inter Bratysława, dzięki czemu awansowała do ćwierćfinału tych rozgrywek. Poza tym odbyły się towarzyskie spotkania z reprezentacją Buenos Aires (2:3) i Estudiantes La Plata (2:1) w Argentynie oraz z Bordeaux (1:2) i Merignac (4:0) we Francji.

1975/1976 – II mistrzostwo Polski, mecze pucharowe, IO'76[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie skład niewiele się zmienił, a trenerem został Edmund Zientara. Walka o mistrzostwo była bardzo zacięta i toczyła się do ostatniej kolejki między 4 zespołami. Stali udało się pokonać konkurentów i swoje mistrzostwo przypieczętowała w ostatniej kolejce zwycięstwem z ROW Rybnik na wyjeździe (5:2). Szlagierem sezonu okazał się mecz z Legią Warszawa wygrany u siebie 6:0.

Równie dobrze wiodło się mielczanom w Pucharze Polski, w którym dotarli aż do finału. Po pokonaniu BKS Bielsko, Włókniarza Łódź, Odry Opole i GKS Jastrzębie, w meczu finałowym rozegranym 1 maja 1976 w Warszawie lepszy okazał się Śląsk Wrocław wygrywając 2:0[9][10].

Wiosną 1976 został dokończony Puchar UEFA, jednak mielczanie nie sprostali w ćwierćfinale Hamburgerowi SV (RFN) i po remisie 1:1 w Hamburgu, zostali pokonani 0:1 w Mielcu i odpadli z dalszych rozgrywek. Nie zmienia to jednak faktu, że dotarcie do tego szczebla rozgrywek było bardzo dużym osiągnięciem. Jesienią odbyły się mecze Pucharu Europy. W I rundzie Stal Mielec zmierzyła się ze słynnym Realem Madryt (Hiszpania), było to dla Mielca wielkie wydarzenie. Po dwóch wyrównanych, ale przegranych meczach (1:2 w Mielcu i 0:1 w Walencji), mielczanie musieli uznać wyższość Hiszpanów i odpadli z rozgrywek. Mecz w Mielcu, podobnie jak ten z Hamburgerem SV, oglądało ok. 40 tys. widzów. w 1976 odbyły się także Igrzyska Olimpijskie w Montrealu z których Grzegorz Lato i Henryk Kasperczak przywieźli srebrne medale.

1976-1982 – wzloty i upadki, kolejne mecze pucharowe[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1976/77 nastąpiły niewielkie zmiany w składzie. Do Nîmes Olympique odszedł Jan Domarski, ale zespół wzmocnili m.in. Henryk Jałocha, Marek Chamielec, Andrzej Demko oraz olimpijski król strzelców z Górnika Zabrze Andrzej Szarmach. Szefowie Górnika nie chcieli dopuścić do transferu, interweniować musiał PZPN, przez co Szarmach nie zagrał w pierwszych sześciu kolejkach ligi i dwumeczu z Realem. Po rundzie jesiennej, w której Stal zajęła 3. miejsce, z klubu odeszli Edward Bielewicz, Włodzimierz Gąsior i Ryszard Sekulski, a na ich miejsce przyszli Andrzej Banasik, Andrzej Gac, Stanisław Karaś i Edward Załężny, którzy jednak nie zrównoważyły strat. Po porażce w 22. kolejce zrezygnowano z usług trenera Zientary, a sezon jako pierwszy trener dokończył jego dotychczasowy asystent Alfred Gazda. Przetasowania w składzie i kilka innych czynników sprawiło, że Stal zagrała słabiej i nie obroniła tytułu z poprzedniego sezonu, ale mimo to zajęła niezłe 4. miejsce z dwupunktową stratą do wicemistrza[11].

W dniach 15-17 lipca 1977 odbyła się III edycja Turnieju z okazji 22 lipca. Przed rozpoczęciem pierwszego meczu uroczyście pożegnano odchodzących Ryszarda Sekulskiego (375 meczów w Stali, w tym 140 ligowych i 40 bramek) oraz Edwarda Bielewicza (114 meczów, w tym 52 ligowe)[12].

W kolejnym sezonie dokonano kolejnych wzmocnień, jednak można było zauważyć oznaki kryzysu, który spowodował zajęcie "dopiero" 8. miejsca w lidze.

W dniach 12 i 13 sierpnia 1978 Stal uczestniczyła w XIV edycji Trofeo Colombino w hiszpańskiej Huelvie. Turniej odbywał się między 4. a 5. kolejką polskiej ligi. W turnieju oprócz Stali udział wzięły hiszpańska Sevilla FC, rumuńskie FC Dinamo Bukareszt oraz gospodarz Recreativo Huelva. Pokonując w półfinale Sevilla FC i w finale FC Dinamo Bukareszt Stal zdobyła puchar. W mieleckiej drużynie za zgodą PZPN, oprócz 15 piłkarzy z podstawowego składu, zagrał także Marian Zalastowicz (strzelając nawet Sevilli zwycięską bramę), którego Stal wówczas zamierzała zakupić, jednak w końcu w wyniku braku porozumienia zainteresowanych klubów transfer nie doszedł do skutku. Rok później Stal wystąpiła w kolejnej edycji pucharu. Tym razem oprócz gospodarzy przeciwnikami było KSK Beveren i Real Betis. Po porażce w półfinale z gospodarzem, spadkowiczem z I ligi, w meczu o trzecie miejsce również przegrała, tym razem z mistrzem II ligi hiszpańskiej Realem Betis i ostatecznie zajęła ostatnie 4. miejsce[13][14]. (więcej w sekcji Stal w Trofeo Colombino)

W sezonie 1978/79 Stal grała już bez jednego ze swoich najlepszych zawodników w historii – Henryka Kasperczaka, który przeszedł do FC Metz[15], ale pozyskano Włodzimierza Ciołka. Nastąpił powrót formy i ostatecznie mielczanie zajęli 3. miejsce tracąc tylko 3 punkty do mistrza. W I rundzie Pucharu UEFA Stal niespodziewanie nie potrafiła sobie poradzić z Århus GF z Danii i odpadła po remisie na wyjeździe i porażce na własnym terenie.

Sezony 1979/80 i 1980/81 to kolejne słabe lata. Stal Mielec zajęła w nich kolejno 13. i 9. miejsce. Po sezonie 1979/80 do KSC Lokeren odszedł Grzegorz Lato, Zygmunt Kukla przeszedł do ateńskiego Apollonu Smyrnis, a Andrzej Szarmach przeniósł się do AJ Auxerre. W sezonie 1981/82 nastąpiła przebudowa zespołu (zakupiono m.in. Dariusza Kubickiego). Mieleckiej drużynie udało się zająć 3. miejsce i zakwalifikować do Pucharu UEFA, jednak kolejny raz skończyło się na I rundzie. Mecze z belgijskim KSC Lokeren były wyrównane, oba zakończyły się remisem, lecz o awansie drużyny belgijskiej zadecydowała bramka strzelona w Mielcu. Na meczu w Mielcu po raz kolejny był nadkomplet publiczności – ok. 40 tys. kibiców.

1982-1988 – kryzys[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1982/83 mimo silnego składu i ku zaskoczeniu piłkarskiego środowiska Stal grała bardzo słabo. Po dziewięciu słabych kolejkach w wykonaniu Stali, na stanowisku trenera Józef Walczak został zastąpiony przez Witolda Karasia. Jednak po rundzie jesiennej drużyna zajmowała ostatnie, 16. miejsce w tabeli, więc w rundzie wiosennej zespół poprowadził nowy trener Jacek Machciński. Po kolejnych słabych występach, czwartym z kolei w tym sezonie trenerem Stali został 8 maja 1983 Marian Kosiński, który w następnych pięciu meczach zdobył 9 na 10 możliwych punktów. Jednak to nie wystarczyło i Stal zajmując 15. miejsce została zdegradowana do II ligi[16].

W pierwszym sezonie w II lidze od 13 lat, po wielu roszadach (po degradacji wielu piłkarzy odeszło do innych klubów), Stal zajęła 3. miejsce i nie udało jej się powrócić do I ligi. Powiodło się to dopiero w następnym sezonie, kiedy drużyna zajęła 1. miejsce.

Po powrocie mielczanom szło bardzo źle i pomimo że w sezonie 1985/86 utrzymali się w I lidze zajmując 11. miejsce, to w sezonie 1986/87 nie udało się i po słabej postawie, kończąc rozgrywki na 15. miejscu Stal powróciła na 1 sezon do II ligi. Po dużych zmianach w drużynie (m.in. wprowadzenie kilku wychowanków i ponowne zatrudnienie Włodzimierza Gąsiora) mielczanie bez problemu zakończyli rozgrywki sezonu 1987/88 na 1. miejscu, przegrywając tylko dwa mecze na wyjeździe[17]. Drugą w tabeli Wisłę Kraków wyprzedzili o 8 punktów. Awansując, rozpoczęli swój ostatni jak na razie "pobyt" w ekstraklasie, który trwał 8 lat.

1988-1996 – I liga po raz ostatni[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sezon po powrocie do ekstraklasy był bardzo udany, odmłodzonej drużynie udało się zająć 5. miejsce. Stal wzięła także po raz trzeci udział w międzynarodowych rozgrywkach o Puchar Lata (Intertoto), ale mimo dobrej postawy, zajęła dopiero 3. miejsce w grupie (mając tyle samo punktów co jej zwycięzca Næstved z Danii, ale gorszy bilans bramkowy)[18].

W kolejnych sezonach mielczanom nie wiodło się już tak dobrze i w latach 1989-92 zajmowali kolejno 11., 15. i 13. miejsce. W sezonie 1990/91 po zajęciu przedostatniego 15. miejsca od spadku uratowało ich pokonanie w barażach Miedzi Legnica (1:3 i 3:0). W sezonie 1991/92 nastąpiła duża przebudowa składu. Do klubu przyszli m.in. pierwsi w historii zagraniczni zawodnicy: Aleksiej Tierieszczenko z Antracytu Kirowks (Ukraina) i Siergiej Raliuczenko z Metallista Charków (Ukraina), wprowadzono wychowanków, m.in. Bogusława Wyparło. Na stanowisku trenera pojawiła się legenda mieleckiej piłki – Grzegorz Lato, a drugim trenerem został Janusz Białek stawiający pierwsze kroki jako szkoleniowiec. W kolejnym sezonie, po kilku wzmocnieniach i równej grze (m.in. remis na wyjeździe z Mistrzem Polski Lechem Poznań), udało się wywalczyć 6. miejsce[19].

Po sezonie do Olimpii Poznań odszedł trener Lato, jego miejsce zajął Witold Karaś z asystentem Krzysztofem Rześnym. Drużyna w sezonie 1993/94 grała coraz słabiej, po nieudanej rundzie jesiennej zmieniono trenera na Franciszka Smudę (debiutującego w roli trenera w Polsce), jego asystentem został Jan Złomańczuk, a kierownikiem drużyny Edward Oratowski, zatrudniono także menedżera Edwarda Sochę. Zakupiono Bogusława Cygana, Pawła Kloca i kolejnego obcokrajowca – Ołeksandra Spiwaka z Doniecka (Ukraina). 1 stycznia 1994 sponsorem i prezesem Autonomicznej Sekcji Piłki Nożnej został niemiecki przedsiębiorca Thomas Mertel. Dzięki tym zmianom mielczanie zagrali dobrą rundę wiosenną i wydostali się ze strefy spadkowej na 11. miejsce[20].

Na początku sezonu 1994/95 Stal została zaproszona do Norymbergi, gdzie rozegrała sparing z reprezentacją Kuwejtu i wygrała 1:0 po golu Daniela Konopelskiego. W lidze wiodło się znacznie gorzej i ostatecznie Stal zajęła 11. miejsce ratując się przed degradacją. Mimo słabej postawy zespołu, królem strzelców I ligi został Bogusław Cygan (16 goli). Mimo pewnych wzmocnień w sezonie 1995/96, kryzys w drużynie się pogłębił i zespół po zajęciu przedostatniego 17. miejsca, został zdegradowany do II ligi.

1996-1997 – upadek[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1996/97 trenerem drużyny ponownie został Grzegorz Lato z asystentem Witoldem Karasiem. Początek sezonu był udany, po ósmej kolejce Stal zajmowała 3. miejsce, nie przegrywając żadnego spotkania. Jednak mimo początkowych zwycięstw, z czasem szło coraz gorzej. Kłopoty finansowe doprowadziły do sprzedania wielu czołowych mieleckich piłkarzy (m.in. Krzysztofa Boćka, Bogusława Cygana, Bogusława Wyparły). Sytuacja stawała się coraz gorsza – 30 października piłkarze nie wyszli do meczu szesnastej kolejki z Cracovią strajkując w ten sposób przeciw brakom wypłat. Rozwiązano umowę z Thomasem Mertelem, który nie wywiązywał się ze swoich zobowiązań finansowych. Długi cały czas rosły. Drużyna grała coraz gorzej i po rundzie jesiennej zajmowała ostatnie 18. miejsce, a w rundzie wiosennej większość meczów przegrywała. Kolejni gracze odchodzili (Rafał Domarski, Paweł Kloc, Ryszard Federkiewicz), a w zamian wprowadzono do gry wychowanków. 12 czerwca 1997 na Walnym Zgromadzeniu Członków FKS PZL–Stal zdecydowano o likwidacji klubu i wycofaniu drużyny piłkarskiej z rozgrywek. Na cztery kolejki przed końcem sezonu Stal przestała istnieć[21].

Jako samodzielny klub piłkarski (od 1997)[edytuj | edytuj kod]

1997-2000[edytuj | edytuj kod]

4 czerwca 1997 zarejestrowane zostało stowarzyszenie Mielecki Klub Piłkarski Stal powstałe z inicjatywy trenerów i działaczy, którzy chcieli ocalić spuściznę upadającego klubu. Jednak w sezonie 1997/98 Stal nie funkcjonowała. Zgłosiła się do rozgrywek IV ligi podkarpackiej ale na około dwa tygodnie przed startem ligi wycofała się z rozgrywek z powodu braku drużyny seniorów (nowy klub posiadał tylko drużyny młodzieżowe)[potrzebne źródło]. Wycofała się także z II rundy rozgrywek Pucharu Polski oddając walkowerem mecz z OKS Brzesko. Większość piłkarzy odeszła do innych klubów, ale na kolejny sezon udało się skompletować zespół. Rozgrywki rozpoczęto od V ligi. Plany były ambitne: w ciągu 2 lat dostać się do III ligi, a następnie w ciągu kilku sezonów powrócić do ekstraklasy. Początek był obiecujący, już po pierwszym sezonie (1998/99) mielczanie awansowali do IV ligi, jednak kolejne sezony sprowadziły mielczan na ziemię. W sezonie 1999/2000 zajęli dopiero 12. miejsce w IV lidze.

Od 2000[edytuj | edytuj kod]

Od kilku lat kadrę stanowią głównie młodzi mieleccy zawodnicy. W 2003 na życzenie kibiców zmieniono nazwę na Klub Sportowy FKS Stal Mielec (FKS jest teraz nazwą własną, a nie, tak jak dawniej skrótem od Fabryczny Klub Sportowy).

W 2004 z okazji 65-lecia klubu Stowarzyszenie Sympatyków Stali "3xS" oraz Korso zorganizowało plebiscyt na Jedenastkę i Trenera Wszech Czasów Stali Mielec, w wyniku którego wybrano najlepszych piłkarzy i trenera w 65-letniej historii klubu[22].

Akcja Stali w meczu z Błękitnymi Ropczyce 12.08.2006

W pierwszej dekadzie XXI wieku w przeciwieństwie do seniorów, doskonale radziły sobie drużyny młodzieżowe Stali. Juniorzy starsi zdobyli w 2006 3. miejsce, a w 2007 wicemistrzostwo Mistrzostw Polski Juniorów Starszych, a z kolei juniorzy młodsi zostali w 2007 Mistrzami Polski Juniorów Młodszych.

5 sierpnia 2007 w ramach przygotowań do nowego sezonu Stal rozegrała drugi w swojej historii mecz z reprezentacją narodową. Przeciwnikiem była reprezentacja Polski U-17 prowadzona przez Michała Globisza, a grali w niej dwaj piłkarze Stali: Marek Czopko i Maciej Gozdecki. Mielczanie wygrali 2:0 po golach Damiana Jędryki i Sebastiana Ryguły[23].

W sezonie 2007/08 w Stali nastąpiły niewielkie zmiany. Do drużyn Młodej Ekstraklasy odeszło kilku piłkarzy (m.in. najlepszy strzelec Piotr Kamiński) i trener Włodzimierz Gąsior, który został szkoleniowcem Młodej Korony Kielce. Jego następca, Janusz Białek[24], po 12 spotkaniach rundy jesiennej odszedł do występującej w Ekstraklasie Odry Wodzisław[25]. Zastąpił go Zbigniew Hariasz, który jest od lat związany ze Stalą i był również trenerem juniorskich reprezentacji Polski[26]. Do gry w pierwszej drużynie wprowadzani są piłkarze drużyn juniorskich, nie sprowadzono nowych piłkarzy z innych drużyn. Mimo słabszego początku sezonu, Stal Mielec po rundzie jesiennej zajmowała 4. miejsce. 1 stycznia 2008 trenerem mieleckiej drużyny został jej wychowanek Andrzej Jaskot[27]. W rundzie wiosennej Stal utrzymała pozycję z półmetka rozgrywek i z 4. miejsca awansowała do nowej III ligi utworzonej po reformie rozgrywek.

Przed sezonem 2008/09 w nowej III lidze na stanowisku trenera nastąpiła zmiana. Nowym szkoleniowcem I drużyny został kolejny mielecki wychowanek, Grzegorz Wcisło[28]. Koordynatorem został Zbigniew Hariasz. Przed końcem sezonu I trenerem został ponownie Zbigniew Hariasz, a Grzegorz Wcisło został przeniesiony na stanowisko II trenera. Sezon 2008/09 drużyna Stali zakończyła na 11. miejscu, ostatecznie utrzymując się w III lidze, po sezonie spędzonym głównie na miejscach w strefie spadkowej. Na sezon 2009/10 trenerem Stali został Janusz Białek[29], który po niecałych trzech miesiącach został zastąpiony przez Zbigniewa Hariasza. Sezon 2009/10 Stal zakończyła na 13. miejscu, tuż nad strefą spadkową, utrzymując się w III lidze.

W kolejnym sezonie nastąpiło kilka zmian na stanowisku trenera. Od lipca trenerem został Grzegorz Wcisło, przez część września prowadził on drużynę wspólnie z Mariuszem Łucem, a od 20 września Mariusz Łuc został samodzielnym trenerem. Ostatecznie 10 stycznia 2011 trenerem Stali został ponownie Tomasz Tułacz[30]. Drużyna pod jego wodzą zajęła w sezonie 2010/11 14. miejsce w lidze, co miało skutkować degradacją do IV ligi. Ostatecznie Stal utrzymała się, ponieważ Bogdanka II Łęczna zrezygnowała z udziału w rozgrywkach III ligi[31].

Rundę jesienną sezonu 2011/2012 Stal zakończyła na przedostatnim miejscu w tabeli. W czasie przerwy zimowej doszło do zmiany zarządu klubu, prezesem został Andrzej Podraza, który postawił sobie za cel uratowanie Stali z zapaści finansowej i sportowej. Zmieniono także trenera, po 11 latach na stanowisko powrócił Roman Gruszecki[32]. Ostatecznie, po zdecydowanie lepszej rundzie wiosennej, Stal zajęła 10. miejsce, zapewniając sobie utrzymanie w III lidze.

Przełomowy sezon 2012/2013 zespół rozpoczął z trenerem Włodzimierzem Gąsiorem, powracającym na mielecką ławkę trenerską z Korony Kielce. Rundę jesienną mielecka drużyna zakończyła na 2. miejscu w tabeli, ustępując jedynie Tomasovii. Na początku rundy wiosennej po 16 latach do Stali powrócił z upadającego ŁKS Łódź wychowanek Bogusław Wyparło, zajmując pozycję pierwszego bramkarza[33]. Po 14 latach spędzonych na 4. szczeblu rozgrywek (IV i nowa III liga) Stal Mielec awansowała do II ligi, zajmując 1. miejsce w tabeli. Awans został zapewniony już w przedostatniej kolejce, dzięki zwycięstwu nad Izolatorem Boguchwała.

Po rundzie jesiennej sezonu 2013/2014 Stal zajmowała 2. miejsce w tabeli, dające awans do I ligi, jednak w pierwszej części rundy wiosennej większość meczów przegrała, przez co spadła do dolnej połowy tabeli i musiała walczyć o utrzymanie (w wyniku reformy rozgrywek, utrzymanie w nowej, jednogrupowej II lidze dawały miejsca 3-8). Odpowiedzialność za złe wyniki wziął na siebie trener Gąsior i po porażce z przedostatnią w tabeli Concordią, podał się do dymisji[34]. Zastąpił go Rafał Wójcik, który wyprowadził drużynę ostatecznie na 7. miejsce, dające utrzymanie w nowej II lidze.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

I liga polska
Puchar Polski
Puchar UEFA
  • Ćwierćfinalista 1976
Inne trofea
Sukcesy drużyn juniorów

Stadiony[edytuj | edytuj kod]

Stary Stadion Stali, trybuna od strony ul. Solskiego
  • 19451949 – stadion Żydowskiego Klubu Sportowego Makkabi Mielec (ul. Wolności, obecnie teren Hali Targowej). Został on wybudowany w latach 20. XX w. Posiadał boisko, bieżnię i kort tenisowy, ogrodzony był wysokim drewnianym płotem z bramą od ul. Wolności. Boisko to służyło zarówno piłkarzom Stali jak i Gryfa Mielec. Po wybudowaniu stadionu przy ul. Wyspiańskiego przestał pełnić funkcje sportowe i został zmieniony na plac składowy.
  • 19491953 – własny stadion przy ul. Wyspiańskiego, (położony w kwadracie ulic: Wyspiańskiego, Konopnickiej, Kochanowskiego i Żeromskiego). Został otwarty 16 października 1949, inaugurującym spotkaniem był mecz 4. kolejki o mistrzostwo A-klasy przeciwko Resovii (7:2).
  • od 1953Stadion Stali Mielec przy ul. Solskiego 1, pojemność 30 000 miejsc (obecnie 25 000), oświetlenie 1800 lx. Został otwarty w listopadzie 1953, inauguracyjnym meczem było towarzyskie spotkanie z II-ligową Garbarnią Kraków zakończone wynikiem 1:1 rozegrane podczas uroczystości związanych z otwarciem. Rekordowa frekwencja została zanotowana podczas meczów z Realem Madryt, Hamburgerem SV oraz KSC Lokeren kiedy to na trybunach zasiadło około 40 tysięcy kibiców. Aktualnie, zaniedbany przez lata stadion jest w remoncie. Oprócz piłkarzy Stali ze stadionu korzystają także lekkoatleci z LKS Mielec.
Information icon.svg Osobny artykuł: Stadion Stali Mielec.

Występy w rozgrywkach[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki ligowe[edytuj | edytuj kod]

Stal przystąpiła do rozgrywek ligowych w sezonie 1947 na poziomie B-klasy. W I lidze grała łącznie przez 25 sezonów. Najdłuższym, trwającym 13 sezonów, nieprzerwanym pobytem w I lidze były lata 1970-83. Okres ten był także najlepszym w historii mieleckiego klubu. W tym czasie zespół dwukrotnie sięgał po tytuł Mistrza Polski (w sezonach 1972/73 i 1975/76), jednokrotnie był wicemistrzem (1974/75) i trzykrotnie zajmował 3. miejsce (1973/74, 1978/79, 1981/82). Stal Mielec zajmuje 16. miejsce w tabeli wszech czasów I ligi[35]. Biorąc pod uwagę ilość miejsc na podium, tylko 12 innych zespołów ma lepszy dorobek w I lidze niż Stal, która zajmuje 13. miejsce w tej klasyfikacji.

W II lidze Stal trzykrotnie sięgała po tytuł Mistrza II Ligi, w sezonach 1960, 1984/85 oraz 1987/88.

Stal Mielec była najlepszą drużyną w polskich rozgrywkach ligowych spośród drużyn działających na terenie obecnego woj. podkarpackiego w latach 1956, 1959-1962, 1972-1983, 1986, 1987, 1989-1993[36].

Puchar Polski[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stal Mielec w Pucharze Polski.

Stal Mielec była bardzo bliska zdobycia Pucharu Polski w sezonie 1975/76, kiedy to dotarła do finału tych rozgrywek. W drodze do finału mielczanie wszystkie mecze grali na wyjeździe i wygrywali różnicą jednej bramki. Pierwszym przeciwnikiem było drugoligowe BKS Bielsko pokonany 2:1, m.in. dzięki samobójczej bramce Widucha. W 1/8 finału Stal nie mogła sobie poradzić z Włókniarzem Łódź grającym w lidze okręgowej i rozstrzygnięcie przyniósł dopiero gol Witolda Karasia w 7. minucie dogrywki. W ćwierćfinale przeciwnikiem był beniaminek I ligi Odra Opole pokonana ponownie dopiero w doliczonym czasie gry, minutę przed jego zakończeniem po strzale Grzegorza Laty. Półfinał z trzecioligowym GKS Jastrzębie przyniósł 5 bramek, a w awansie "pomógł" mielczanom zawodnik GKS Lajda, który dwukrotnie pokonał własnego bramkarza, trzecią bramkę dla Stali strzelił Grzegorz Lato. W meczu finałowym rozegranym 1 maja w Warszawie na stadionie Wojska Polskiego Stal, mimo że na papierze była faworytem spotkania, uległa Śląskowi Wrocław 0:2[9][10].

Trzykrotnie Stal docierała do półfinału rozgrywek o Puchar Polski. Pierwszy raz, w sezonie 1976/77, kiedy to wygrywając kolejno z Stalą Stalowa Wola, Stalą Rzeszów i ŁKS Łódź, mieleccy piłkarze musieli uznać wyższość Zagłębia Sosnowiec (0:1). Ponownie, w sezonie 1983/84, drugoligowa wówczas Stal dotarła do półfinału rozgrywek eliminując po drodze Jagiellonię Białystok, Błękitnych Kielce i Pogoń Szczecin, uległa dopiero Wiśle Kraków (0:0 i 0:2). Ostatni raz ta sztuka udała się w sezonie 1989/90, gdy po wyeliminowaniu Lublinianki, Ruchu Chorzów i Pogoni Szczecin, Stal została wyeliminowana przez Legię Warszawa (0:2 i 2:2).

W ostatnich latach Stal Mielec gra na regionalnych szczeblach Pucharu Polski, jednak dzięki dobrej postawie i zwycięstwie w regionie w sezonie 2003/04 awansowała do Pucharu Polski w sezonie 2004/05, gdzie czwartoligowy mielecki zespół zaszedł do rundy grupowej, po wyeliminowaniu w I rundzie Aluminium Konin 2:1. W grupie 8. nie sprostał konkurencji pierwszoligowych Górnika Łęczna, Polonii Warszawa, Korony Kielce i ostatecznie zajął 4. miejsce.

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Stal Mielec pięciokrotnie uczestniczyła w europejskich rozgrywkach pucharowych, ale tylko raz udało się awansować powyżej I rundy. Było to w Pucharze UEFA w sezonie 1975/1976, kiedy to mielczanie osiągnęli aż ćwierćfinał i mimo równej walki zostali wyeliminowani przez Hamburger SV. Ponadto stalowcy uczestniczyli jeszcze dwukrotnie w Pucharze Europy (jako mistrzowie '73 i '76) oraz w dwóch edycjach Pucharu UEFA, jednak z powodu braku szczęścia, mimo wyrównanych meczów odpadali na samym początku. Tym bardziej niepowodzenia mogą dziwić, że w Pucharze UEFA trafiali na teoretycznie słabsze zespoły. Najdonośniejszym meczem pucharowym w Mielcu, wspominanym do dziś, była potyczka ze słynnym Realem Madryt, kiedy to na trybunach zasiadła rekordowa liczba 40 000 kibiców.

Stal Mielec była drugą polską drużyną (pierwszą był Ruch Chorzów w sezonie 1973/74), która dotarła do ćwierćfinału Pucharu UEFA i jak dotąd żadnemu innemu polskiemu klubowi nie udało się zajść tak wysoko w tych rozgrywkach[37][38].

W tabeli wszech czasów europejskich rozgrywek pucharowych Stal Mielec zajmuje 359. miejsce (13. wśród polskich klubów)[39]. W tabeli wszech czasów Pucharu Europy Stal jest na 371. miejscu[40], a w tabeli wszech czasów Pucharu UEFA na 247. miejscu[41].

Stal Mielec trzykrotnie wystąpiła także w Pucharze Intertoto (zwanym też Pucharem Lata), w latach kiedy nie były prowadzone w jego ramach rozgrywki pucharowe, a jedynie grupowe. W 1971 mielecka drużyna bezapelacyjnie wygrała swoją grupę zwyciężając we wszystkich 6 meczach i tracąc przy tym tylko 3 bramki[5]. W 1972 i 1989 Stal zajmowała w rozgrywkach trzecie miejsce[6][18].

Turnieje towarzyskie[edytuj | edytuj kod]

Trofeo Colombino[edytuj | edytuj kod]

Stal Mielec jako jedyna polska drużyna wystąpiła w turnieju Trofeo Colombino organizowanym w hiszpańskiej Huelvie przez tamtejszy klub Recreativo. Mielecka drużyna zagrała tam dwukrotnie, wygrywając XIV edycję w 1978 oraz zajmując ostatnie, 4. miejsce rok później[13][14].

Edycja Data i miejsce Końcowa kolejność Mecze
XIV edycja Trofeo Colombino 12 i 13 sierpnia 1978, Huelva
  1. Stal Mielec
  2. FC Dinamo Bukareszt Rumunia
  3. Sevilla FC Hiszpania
  4. Recreativo Huelva Hiszpania

półfinały

Sevilla FC – Stal Mielec 1:2
Recreativo Huelva – Dinamo Bukareszt 0:2

mecz o 3. miejsce

Recreativo Huelva – Sevilla FC 0:4

finał

Stal Mielec – Dinamo Bukareszt 4:1
XV edycja Trofeo Colombino 18 i 19 sierpnia 1979, Huelva
  1. Recreativo Huelva Hiszpania
  2. KSK Beveren Belgia
  3. Real Betis Hiszpania
  4. Stal Mielec

półfinały

Real Betis – KSK Beveren 1:3
Recreativo Huelva – Stal Mielec 2:0

mecz o 3. miejsce

Real Betis – Stal Mielec 4:0

finał

Recreativo Huelva – KSK Beveren 2:1

VI turniej Ciudad de Palma de Mallorca[edytuj | edytuj kod]

Stal wystąpiła w VI turnieju Ciudad de Palma de Mallorca na Majorce, zastępując Spartak Moskwa. W turnieju zagrały także FC Barcelona, Real Palma de Mallorca i Austria Wiedeń.

24-27 sierpnia 1974, Majorka[8]

  • Real Palma de Mallorca Hiszpania – Stal Mielec 0:2
    (24.08.74, widzów: ok. 30 000, gole: Karaś)
  • finał: FC Barcelona Hiszpania – Stal Mielec 2:1
    (27.08.74, widzów: 35 000, gole: Marcial, Neeskens, Karaś)

Turniej z okazji XXX-lecia Stali[edytuj | edytuj kod]

W dniach 20-22 lipca 1969, na mieleckim stadionie rozegrano turniej z okazji XXX-lecia powstania Stali Mielec. Zaproszono Dynamo Berlin (NRD, I liga), Erzsebeti Vasas TK Budapest (Węgry, II liga), Stal Rzeszów. Turniej wygrali mielczanie.

Tabela końcowa Wyniki spotkań
1. Stal Mielec 3 6 8:2
2. Stal Rzeszów Polska 3 3 7:7
3. Dynamo Berlin Niemiecka Republika Demokratyczna 3 2 4:7
4. Vasas Budapeszt Węgry 3 1 5:8
Dynamo Berlin – Vasas Budapeszt 1:0
Stal Mielec – Stal Rzeszów 1:0
Stal Rzeszów – Dynamo Berlin 2:1
Stal Mielec – Vasas Budapeszt 2:0
Stal Rzeszów – Vasas Budapeszt 5:5
Stal Mielec – Dynamo Berlin 5:2

Turnieje z okazji święta 22 lipca w Mielcu[edytuj | edytuj kod]

W czasie wakacji w 1974 zorganizowano pierwszy Turniej z okazji święta 22 lipca w dniach 20-22 lipca. Impreza stała się cykliczna i rozgrywano ją z małymi przerwami do pierwszej połowy lat 90., a także w ramach obchodów 65-lecia klubu w 2004. W 1984 i 1987 współorganizatorem turnieju była Stal Stalowa Wola. Turniej w 1987 był największy w historii pod względem ilości zespołów, rozegrano go z podziałem na dwie grupy, a następnie o poszczególne miejsca w turnieju walczyły zespoły które zajęły odpowiadające sobie miejsca w grupach.

Piłkarze Stali Mielec[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Stali Mielec.

W mieleckiej drużynie grało wielu wybitnych piłkarzy, w latach 70. uznawano jej skład za najsilniejszy w Polsce[potrzebne źródło]. Trenerzy reprezentacji różnych kategorii bardzo często z nich korzystali.

Najsłynniejszym wychowankiem Stali jest Grzegorz Lato. Wychowankami Stali są także m.in. Krzysztof Bociek, Kazimierz Buda, Piotr Duda, Włodzimierz Gąsior, Zygmunt Kukla, Andrzej Jaskot, Tomasz Tułacz, Bogusław Wyparło.

Trzykrotnie piłkarze Stali zdobywali tytuł króla strzelców polskiej I ligi. Dwukrotnie dokonał tego Grzegorz Lato, a raz Bogusław Cygan. Grzegorz Lato i Andrzej Szarmach zajęli także po dwa razy drugie miejsce w tej klasyfikacji.

Najwięcej spotkań w mieleckiej drużynie rozegrał bramkarz Zygmunt Kukla, drugie miejsce zajmuje Marian Kosiński, natomiast pod względem ilości meczów w I lidze rekordzistą jest Grzegorz Lato. Jednocześnie zdobył on dla Stali najwięcej bramek.

Jedenastka i Trener Wszech Czasów Stali Mielec[22]


Piłkarze (1-4-3-3)
Zygmunt Kukla

Krzysztof Rześny
Marian Kosiński
Piotr Czachowski
Adam Fedoruk

Henryk Kasperczak
Kazimierz Buda
Włodzimierz Ciołek

Grzegorz Lato
Andrzej Szarmach
Jan Domarski

Trener
Włodzimierz Gąsior

Statystyka wybranych piłkarzy w barwach Stali:

Zawodnik Pozycja Lata gry w zespole Mecze[48]
(W tym w I lidze)
Gole[48]
(W tym w I lidze)
Zygmunt Kukla bramkarz 1966-83 379 (229) 0 (0)
Marian Kosiński obrońca 1969-80 356 (263) 2 (2)
Grzegorz Lato napastnik 1962-80 351 (272) 138 (111)
Włodzimierz Gąsior pomocnik 1968-77 310 (175) 34 (11)
Henryk Kasperczak pomocnik 1965-66 i 1968-78 308 (209) 36 (37)
Witold Karaś napastnik 1969-80 298 (235) 32 (21)
Zbigniew Hnatio pomocnik 1975-83 272 (238) 4 (4)
Edward Oratowski pomocnik 1973-83 266 (228) 23 (18)
Adam Fedoruk obrońca/pomocnik 1985-93 240 (194) 35 (29)
Ryszard Mysiak bramkarz 1956-64 189 (36) 0 (0)
Bogusław Wyparło bramkarz 1990-96 i od 2013 175 (165)[49] 0 (0)
Henryk Czylok pomocnik 1953-64 170 (35) 34 (2)
Kazimierz Buda pomocnik 1978-83 152 (143) 26 (25)
Włodzimierz Ciołek pomocnik 1978-83 143 (132) 23 (23)
Jan Domarski napastnik 1972-76 121 (104) 36 (36)
Andrzej Szarmach napastnik 1976-80 113 (106) 63 (60)
Bogusław Cygan napastnik 1994-96 94 (84) 40 (36)
Dariusz Kubicki obrońca 1981-83 53 (51) 3 (3)

Piłkarze Stali w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

W latach świetności klubu wielu mieleckich zawodników grało w reprezentacji Polski. Stanowili oni trzon I reprezentacji (m.in. tzw. Orłów Górskiego), reprezentacji olimpijskiej, a także kadry młodzieżowej. Większość zawodników zadebiutowało w kadrze będąc piłkarzami Stali Mielec, Jan Domarski i Andrzej Szarmach zostali sprowadzeni do Mielca już jako reprezentanci, niektórzy (nie wymienieni w tabeli) grali z orłem na piersi dopiero po opuszczeniu Mielca. Wyjaśnieniem liczby przedstawicieli jednego z najlepszych składów w latach 70. w reprezentacji może być fakt, że Kazimierz Górski i jego następcy mogli wówczas przebierać wśród kilkudziesięciu równorzędnych polskich piłkarzach, więc nie dla wszystkich wyróżniających się mielczan wystarczyło miejsca w kadrze.

W reprezentacji grało także trzech wychowanków Stali, już jako zawodnicy innych klubów. Byli to Bogusław Wyparło (3 mecze w latach 1998-99, jako zawodnik ŁKS Łódź), Andrzej Jaskot (1 mecz w 1998, jako zawodnik Aluminium Konin, ostatni do tej pory przedstawiciel klubu drugoligowego w reprezentacji) i Edward Załężny (4 mecze w 1980, jako zawodnik Legii Warszawa).

Trzech mieleckich piłkarzy należy do Klubu Wybitnego Reprezentanta: Grzegorz Lato, Andrzej Szarmach i Henryk Kasperczak. Przewodniczący tego klubu, Grzegorz Lato jest piłkarzem który rozegrał najwięcej meczów (100) w kadrze w historii polskiej reprezentacji, a także zajmuje drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców reprezentacji (45 goli), zaraz po Włodzimierzu Lubańskim, który wyprzedza go o 3 bramki.

Mielczanin Kazimierz Buda jest najmłodszym kapitanem reprezentacji w historii polskiej reprezentacji. Opaskę kapitana założył pierwszy raz w wieku 20 lat i 267 dni, a miało to miejsce 25 stycznia 1981 w Tokio podczas meczu z reprezentacją Japonii wygranego 2:0 (strzelił także pierwszą bramkę).

W historii zapisał się także Jan Domarski, który 17 października 1973 na Wembley w meczu przeciwko Anglii strzelił w 57. minucie bramkę na 1:1 dającą Polakom awans do Mistrzostw Świata 1974.

Zawodnik Pozycja Lata gry w kadrze
jako zaw. Stali
(ogółem)
Mecze
jako zaw. Stali
(ogółem)
Gole
jako zaw. Stali
(ogółem)
Grzegorz Lato   napastnik     1971-80 (1971-84)   92 (100) 44 (45)
Henryk Kasperczak pomocnik 1973-78 (1973-78) 61 (61) 5 (5)
Andrzej Szarmach napastnik 1976-80 (1972-82) 22 (61) 7 (32)
Włodzimierz Ciołek pomocnik 1978-83 (1978-85) 20 (29) 3 (4)
Zygmunt Kukla bramkarz 1976-80 (1976-80) 20 (20) 0 (0)
Jan Domarski napastnik 1972-74 (1967-74) 15 (17) 2 (2)
Adam Fedoruk pomocnik 1990-93 (1990-94) 13 (18) 0 (1)
Krzysztof Rześny obrońca 1976 (1976) 6 (6) 0 (0)
Maciej Śliwowski napastnik 1989-90 (1989-93) 6 (9) 0 (0)
Kazimierz Buda pomocnik 1981 (1981-84) 5 (10) 2 (2)
Henryk Janikowski napastnik 1981 (1981) 3 (3) 2 (2)
Krzysztof Frankowski pomocnik 1981 (1981) 4 (4) 0 (0)
Witold Karaś napastnik 1974 (1974) 2 (2) 0 (0)
Janusz Stawarz bramkarz 1981 (1981) 4 (2) 0 (0)
Dariusz Kubicki pomocnik 1982 (1982-91) 1 (46) 0 (1)
Piotr Czachowski obrońca 1989-90 (1989-93) 1 (45) 0 (1)
Zbigniew Hnatio pomocnik 1976 (1976) 1 (1) 0 (0)

Piłkarze Stali Mielec na MŚ[edytuj | edytuj kod]

Reprezentantami Polski na Mistrzostwach Świata w czasie, gdy byli zawodnikami Stali Mielec, było 6 piłkarzy. Spośród nich tylko Grzegorz Lato wystąpił na 3 finałach (trzeci raz w 1982 już jako zawodnik KSC Lokeren) rozgrywając 20 spotkań (co do 1998 było trzecim wynikiem), a w 1974 strzelając 7 goli zdobył tytuł króla strzelców imprezy. Drugim podstawowym zawodnikiem reprezentacji na Mistrzostwach był Henryk Kasperczak, który w w latach 1974 i 1978 zagrał w 13 meczach.

RFN 1974 (Silver medal blank.svg 3. miejsce)

Argentyna 1978 (5-6. miejsce)

Hiszpania 1982 (Bronze medal blank.svg 3.miejsce)

Piłkarze Stali Mielec na IO[edytuj | edytuj kod]

Dwóch piłkarzy reprezentowało Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w czasie, gdy byli zawodnikami Stali Mielec.

Monachium 1972 (Gold medal.svg 1. miejsce)

Montreal 1976 (Silver medal.svg 2. miejsce)

Piłkarze Stali Mielec w reprezentacjach młodzieżowych i juniorskich[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym w historii Stali piłkarzem reprezentacji Polski juniorów był bramkarz Wiesław Pytlos w latach 1958-1959, a w młodzieżowej reprezentacji Polski jako pierwsi zagrali Grzegorz Lato, Zygmunt Kukla i Włodzimierz Gąsior w 1971.

W reprezentacjach młodzieżowych i juniorskich różnych kategorii wiekowych jako piłkarze Stali grali:

Tomasz Abramowicz, Krzysztof Bociek, Kazimierz Buda, Marek Chamielec, Włodzimierz Ciołek, Piotr Czachowski, Mirosław Dębiec, Janusz Dobrowolski, Krzysztof Frankowski, Włodzimierz Gąsior, Zbigniew Grudnicki, Roman Gruszecki, Zbigniew Hnatio, Henryk Janikowski, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Grzegorz Kolisz, Daniel Konopelski, Dariusz Kubicki, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Andrzej Łatka, Zbigniew Makuch, Marcin Murdza, Wojciech Niemiec, Andrzej Padwiński, Ryszard Per, Krzysztof Petrykowski, Wiesław Pytlos, Kamil Radulj, Rafał Ruta, Krzysztof Rześny, Bogusław Skiba, Janusz Stawarz, Janusz Stelmach, Maciej Śliwowski, Tomasz Tułacz, Sławomir Waliszewski, Andrzej Wieśniak, Bogusław Wyparło, Edward Załężny
Piłkarze Stali Mielec na Mistrzostwach reprezentacji młodzieżowych[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata 1979 (U-20) (4. miejsce)

Mistrzostwa Świata 1983 (U-20) (Bronze medal.svg 3. miejsce)

Mistrzostwa Europy 1978 (U-18) (Bronze medal.svg 3. miejsce)

Mieleccy królowie strzelców I ligi[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia dla piłkarzy Stali[edytuj | edytuj kod]

Plebiscyt Piłki Nożnej:

Plebiscyt katowickiego dziennika Sport

  • Piłkarz Roku
    • 1974 – Grzegorz Lato
    • 1976 – Henryk Kasperczak
    • 1977 – Grzegorz Lato
  • Złote buty
    • 1976 – Grzegorz Lato

Klasyfikacja Tempa

Plebiscyt Przeglądu Sportowego (Najlepszy polski sportowiec roku)

  • 1974 – 4. miejsce – Grzegorz Lato
  • 1977 – 5. miejsce – Grzegorz Lato

Konkurs-plebiscyt Nowin i Tempa (10 najlepszych sportowców województwa rzeszowskiego)

Złota Piłka – plebiscyt France Football na najlepszego piłkarza Europy[52]

  • 1974 – Grzegorz Lato – 6. miejsce
  • 1975 – Grzegorz Lato – 17. miejsce

Magazyn Futbol – klasyfikacja 100 piłkarzy, którzy wstrząsnęli Polską – stu najlepszych polskich piłkarzy w historii[53]

Klub 100 – należą do niego piłkarze, którzy strzelili co najmniej 100 bramek w polskiej ekstraklasie

  • Grzegorz Lato (111 goli, wszystkie w Stali)
  • Andrzej Szarmach (109 goli, w tym 60 w Stali)

Klub 300 – należą do niego piłkarze, którzy rozegrali co najmniej 300 meczów w polskiej ekstraklasie

Zagraniczni piłkarze w Stali[edytuj | edytuj kod]

W mieleckiej drużynie grało siedmiu obcokrajowców. Wśród nich było trzech Ukraińców w pierwszej połowie lat 90. oraz jeden od 2014, a także trzech Kameruńczyków, którzy spędzili w Mielcu jedynie po pół roku.

Piłkarz Lata gry Pozycja Mecze (gole)
Ukraina Ołeksij Tereszczenko 1991-1994 obrońca 85 (1)
Ukraina Serhij Raluczenko 1991-1992 napastnik 24 (4)
Ukraina Ołeksandr Spiwak wiosna 1994 pomocnik 16 (0)
Kamerun Ebénézer Mfomou wiosna 1995 napastnik 7 (0)
Kamerun Jean Black Ngody wiosna 2006 pomocnik
Kamerun Moses Esingila Molongo wiosna 2006 napastnik
Ukraina Andriy Nikanovych od 2014 pomocnik

Składy Stali Mielec[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Stan na 3 stycznia 2014
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Wojciech Daniel
3 OB Polska Mateusz Załucki
4 OB Polska Szymon Kardyś
5 OB Polska Sebastian Duda
6 PO Polska Sebastian Głaz
7 PO Polska Kamil Radulj
8 PO Polska Mariusz Korzępa
9 NA Polska Michał Pruchnik
10 PO Polska Damian Skiba
11 PO Polska Maciej Domański
12 BR Polska Michał Lewandowski
Nr Poz. Piłkarz
13 PO Polska Damian Bożek
14 PO Polska Kamil Kościelny
15 OB Polska Łukasz Rogala
16 PO Polska Damian Buczyński
17 PO Polska Jakub Żubrowski
18 OB Polska Mateusz Podstolak
20 NA Polska Sebastian Łętocha
21 PO Polska Wojciech Mącior
22 PO Polska Konrad Jaworski
23 OB Polska Krystian Getinger
24 PO Polska Grzegorz Płatek
25 PO Polska Piotr Żarów
39 BR Polska Bogusław Wyparło
73 NA Polska Piotr Gawęcki

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

1939 Zdzisław Gordziejew, Eugeniusz Grodecki, Władysław Jasiński, Karol Jaszcz, Marian Korpanty, Marian Meissner, ? Ryś, Leon Solarski, Emil Toczyński, Jan Wilk, ? Zieliński
1939–1945 Stanisław Achtyl, Zbigniew Adamczewski, Henryk Boryński, Stanisław Brożonowicz, Zenon Brzeziński, Lucjan Kędzierski, Leszek Kopacz, Janusz Korpanty, Wiesław Lachnit, Edmund Lipczyński, Kazimierz Lipczyński, Zygmunt Lipczyński, Zbigniew Łojczyk, Jan Magdaliński, Henryk Noworyta, Mieczysław Noworyta, Zygmunt Noworyta, Adam Pyrzyński, Ryszard Stopka, Kazimierz Ślęzak, Józef Światowiec, Zygmunt Trzaskoma, Mieczysław Wydro, Józef Zdebko
1945–1950 Julian Bątor, Tadeusz Biernat, Wacław Biernat, Aleksander Drożdżowski, Kazimierz Drygalski, Zbigniew Furtak, Julian Gargas, Jan Garlewicz, Józef Giera, Józef Gryczman, Władysław Gwoździowski, Władysław Kochmański, Janusz Korpanty, Adam Krzysztoforski, Tytus Lachnit, Edmund Lipczyński, Kazimierz Lipczyński, Zygmunt Lipczyński, Ryszard Michalski, Zygmunt Nosal, Henryk Noworyta, Mieczysław Noworyta, Stanisław Olczak, Tadeusz Orłowski, Tadeusz Rożniał, Józef Snopkowski, Mieczysław Sztuka, Zbigniew Śmieszek, Józef Światowiec, Stefan Światowiec, Zygmunt Trzaskoma, Kazimierz Wanatowicz, Paweł Węgrzynowski, Wojciech Witkowski, Jan Wołk, Włodzimierz Zabrzejewski, Zenon Zydroń
1951–1955 Rafał Anioła, Ginter Bańczyk, Antoni Brzeżańczyk, Henryk Czylok, Aleksander Drożdżowski, Kazimierz Drygalski, Eugeniusz Eksner, Leszek Gaj, Julian Gargas, Tadeusz Grześko, Jan Iwanow, Herbert Juraszczyk, Antoni Kanik, Janusz Korpanty, ? Kosmala, Jan Król, Zenon Książek, Engelbert Kuczera, Stanisław Latacz, Alfred Lenart, Kazimierz Lipczyński, Jerzy Marszal, Marian Michałuszko, Tadeusz Mokrzycki, Henryk Noworyta, Mieczysław Noworyta, Józef Olszewski, Bolesław Piekarski, Henryk Pilarski, Marcin Powała, Leszek Procak, Adam Pyrzyński, Tadeusz Rożniał, Czesław Stęplewski, Mieczysław Sztuka, Józef Światowiec, Helmut Tobolik, Helmut Waleska, Józef Wcisło, Edwin Wieczerzak, Józef Wolski, ? Wosiński, ? Woźniczko, Włodzimierz Zabrzejewski, Zenon Zydroń
1956–1960 Ryszard Baran, Kazimierz Bielecki, Antoni Brzeżańczyk, Kazimierz Budek, Zbigniew Czudo, Henryk Czylok, Stefan Gabrysiak, Leszek Gaj, Alfred Gazda, Tadeusz Grześko, Herbert Juraszczyk, Rajmund Kapuściński, Józef Kęcki, Jan Król, Zenon Książek, Stanisław Latacz, Alfred Lenart, Tadeusz Lupa, Adam Lubertowicz, Franciszek Mleczko, Ryszard Mysiak, Otton Opiełka, Leszek Procak, Erwin Pyka, Wiesław Pytlos, Henryk Robotycki, Stanisław Smajda, Mieczysław Sztuka, Helmut Tobolik, Helmut Waleska
1961–1962 Kazimierz Budek, Zbigniew Czudo, Henryk Czylok, Stefan Gabrysiak, Leszek Gaj, Alfred Gazda, Ryszard Harężla, Herbert Juraszczyk, Rajmund Kapuściński, Ryszard Kleszcz, Jan Król, Tadeusz Lupa, Ryszard Mysiak, Otton Opiełka, Tadeusz Płaneta, Erwin Pyka, Wiesław Pytlos, Ryszard Rachwał, Jerzy Syska, Helmut Tobolik
1962–1967 Andrzej Barglik, Kazimierz Budek, Zbigniew Czudo, Henryk Czylok, Adam Dąbek, Leszek Gaj, Waldemar Gajek, Alfred Gazda, Włodzimierz Gąsior, Stanisław Gruszka, Jan Haberko, Eryk Hansel, Ryszard Harężlak, Mieczysław Kamuda, Rajmund Kapuściński, Henryk Kasperczak, Ryszard Kleszcz, Józef Klimza, Stanisław Korpalski, Janusz Korpanty jr, Jan Król, Antoni Kruczyński, Jan Leś, Adam Lubertowicz, Tadeusz Lupa, Adam Macheta, Stanisław Machoń, Bogusław Mazur, Józef Mazur, Ryszard Miceusz, Ryszard Mysiak, Otton Opiełka, Stanisław Paluch, Zygmunt Pietraszewski, Maciej Pietrykowski, Tadeusz Płaneta, Marian Płaza, Wiesław Pytlos, Ryszard Rachwał, Jerzy Rejdych, Jan Rymanowski, Marian Stala, Stanisław Stój, Ginter Strańczyk, Paweł Strzelecki, Józef Sudoł, Jerzy Syska, Wolfgang Volstaedt, Diter Weiss, Adam Wincencik
1968–1970 Czesław Buda, Włodzimierz Gąsior, Eryk Hansel, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Paweł Koczot, Janusz Korpanty jr, Marian Kosiński, Zygmunt Kukla, Wiesław Kusek, Ginter Langer, Grzegorz Lato, Edward Maleńki, Stanisław Paluch, Władysław Paul, Tadeusz Płaneta, Ryszard Rachwał, Jan Rymanowski, Ryszard Sekulski, Marian Stala, Stanisław Stój, Ginter Strańczyk, Paweł Strzelecki, Jan Wiącek, Andrzej Wieśniak, Wiktor Wilk
1970–1972 Włodzimierz Gąsior, Eryk Hansel, Artur Janus, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Roman Kasprzyk, Marian Kosiński, Tadeusz Krysiński, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Stanisław Majcher, Edward Maleńki, Stanisław Paluch, Adam Popowicz, Ryszard Rachwał, Krzysztof Rześny, Ryszard Sekulski, Franciszek Smuda, Marian Stala, Stanisław Stępień, Stanisław Stój
1972/1973 (mistrzowski skład) Jan Domarski, Włodzimierz Gąsior, Eryk Hansel, Artur Janus, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Marian Kosiński, Tadeusz Krysiński, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Stanisław Majcher, Adam Popowicz, Ryszard Rachwał, Krzysztof Rześny, Ryszard Sekulski, Stanisław Stępień, Stanisław Stój, Jan Wiącek
1973–1975 wzmocnienia: Ryszard Adamowicz, Edward Bielewicz, Mirosław Misiowiec, Edward Oratowski, Andrzej Padwiński, Kazimierz Polak, Wiesław Siewierski
1974/1975 Edward Bielewicz, Jan Domarski, Włodzimierz Gąsior, Zbigniew Hnatio, Artur Janus, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Tadeusz Kołacz, Marian Kosiński, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Edward Oratowski, Ryszard Per, Józef Polak, Kazimierz Polak, Krzysztof Rześny, Ryszard Sekulski, Wiesław Siewierski, Mirosław Wnuk
1975/1976 (mistrzowski skład) Edward Bielewicz, Jan Domarski, Włodzimierz Gąsior, Zbigniew Hnatio, Artur Janus, Witold Karaś, Henryk Kasperczak, Marian Kosiński, Jerzy Krawczyk, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Wojciech Niemiec, Edward Oratowski, Andrzej Padwiński, Ryszard Per, Krzysztof Rześny, Ryszard Sekulski, Mirosław Tryba
1976–1979 wzmocnienia: Andrzej Banasik, Kazimierz Buda, Marek Chamielec, Włodzimierz Ciołek, Andrzej Demko, Janusz Duchnowski, Krzysztof Frankowski, Andrzej Gac, Stanisław Karaś, Ryszard Padwiński, Bogusław Skiba, Andrzej Szarmach, Edward Załężny


odeszli: Jan Domarski, Henryk Kasperczak

1979–1981 wzmocnienia: Mirosław Abramowicz, Henryk Janikowski, Witold Łukasik, Antoni Mrowiec, Janusz Stawarz, Edward Tyburski, Mirosław Wnuk


odeszli: Grzegorz Lato, Zygmunt Kukla, Andrzej Szarmach

1981/1982 Mirosław Abramowicz, Jan Bedryj, Janusz Białek, Kazimierz Buda, Włodzimierz Ciołek, Marek Chamielec, Krzysztof Frankowski, Zbigniew Hnatio, Henryk Janikowski, Stefan Kawalec, Zbigniew Klimczak, Dariusz Kubicki, Andrzej Łatka, Witold Łukasik, Antoni Mrowiec, Edward Oratowski, Witold Pazdan, Kazimierz Polak, Bogusław Skiba, Janusz Stawarz, Janusz Stelmach, Edward Tyburski, Kazimierz Zuba
1982/1983 Andrzej Banasik, Janusz Białek, Kazimierz Buda, Marek Chamielec, Włodzimierz Ciołek, Janusz Dobrowolski, Roman Gruszecki, Zbigniew Hnatio, Henryk Janikowski, Stefan Kawalec, Dariusz Kubicki, Andrzej Łatka, Witold Łukasik, Edward Oratowski, Ryszard Padwiński, Witold Pazdan, Bogusław Skiba, Janusz Stawarz, Janusz Stelmach, Edward Tyburski, Mirosław Wnuk
1983/1984 m.in.: Jan Bedryj, Roman Gruszecki, Andrzej Łatka, Piotr Porębny, Bogusław Skiba, Janusz Stawarz, Edward Tyburski
1984/1985 Mariusz Barnak, Jan Bedryj, Piotr Czachowski, Janusz Duchnowski, Roman Gruszecki, Andrzej Kołosowski, Marek Lizończyk, Witold Łukasik, Witold Pazdan, Piotr Porębny, Maciej Śliwowski, Edward Tyburski, Jan Urbanek, Mirosław Wnuk, Dariusz Zieliński, Kazimierz Zuba
1985/1986 Andrzej Banasik, Mariusz Barnak, Jan Bedryj, Piotr Czachowski, Janusz Duchnowski, Adam Fedoruk, Marek Filipczak, Roman Gruszecki, Jarosław Jedlikowski, Andrzej Kołosowski, Marek Lizończyk, Witold Łukasik, Zbigniew Makuch, Piotr Mierzwiński, Witold Pazdan, Piotr Porębny, Janusz Pytel, Mirosław Sajewicz, Bogusław Skiba, Andrzej Szymanek, Maciej Śliwowski, Edward Tyburski, Jan Urbanek, Piotr Wojdyga
1986/1987 Mariusz Barnak, Jan Bedryj, Piotr Czachowski, Janusz Dobrowolski, Janusz Duchnowski, Adam Fedoruk, Marek Filipczak, Roman Gruszecki, Leszek Jędraszczyk, Mirosław Kuniczuk, Marek Lizończyk, Witold Łukasik, Zbigniew Makuch, Witold Pazdan, Dariusz Perydzyński, Mirosław Piękoś, Piotr Porębny, Bogusław Skiba, Maciej Śliwowski, Krzysztof Tochel, Edward Tyburski, Jan Urbanek, Piotr Wojdyga
1987/1988 Mariusz Barnak, Jan Bedryj, Piotr Czachowski, Janusz Dobrowolski, Adam Fedoruk, Marek Filipczak, Roman Gruszecki, Leszek Jędraszczyk, Mirosław Kuniczuk, Zbigniew Makuch, Witold Pazdan, Dariusz Perydzyński, Piotr Porębny, Mirosław Radłowski, Maciej Śliwowski, Krzysztof Tochel, Tomasz Tułacz, Edward Tyburski, Bogusław Waliszewski, Piotr Wojdyga, Jan Urbanek
1988/1989 Mariusz Barnak, Piotr Czachowski, Adam Fedoruk, Roman Gruszecki, Leszek Jędraszczyk, Wojciech Klich, Tomasz Kukowski, Mirosław Kuniczuk, Zbigniew Makuch, Witold Pazdan, Piotr Porębny, Rafał Ruta, Krzysztof Tochel, Krzysztof Tomanek, Tomasz Tułacz, Edward Tyburski, Jan Urbanek, Bogusław Waliszewski, Piotr Wojdyga
1989/1990 Piotr Czachowski, Artur Dubiel, Adam Fedoruk, Roman Gruszecki, Marcin Hrapkowicz, Jarosław Jedlikowski, Leszek Jędraszczyk, Wojciech Klich, Tomasz Kukowski, Krzysztof Łętocha, Piotr Porębny, Rafał Ruta, Dariusz Sajdak, Piotr Stopa, Maciej Śliwowski, Krzysztof Tomanek, Jacek Tomczak, Tomasz Tułacz, Edward Tyburski, Piotr Wojdyga, Dariusz Zagórski
1990/1991 Mariusz Barnak, Krzysztof Bociek, Piotr Czachowski, Krzysztof Dziubel, Adam Fedoruk, Roman Gruszecki, Marcin Hrapkowicz, Andrzej Jaskot, Leszek Jędraszczyk, Wojciech Klich, Krzysztof Łętocha, Piotr Porębny, Rafał Ruta, Dariusz Sajdak, Jacek Serwon, Sławomir Stopa, Piotr Stopa, Krzysztof Tomanek, Jacek Tomczak, Tomasz Tułacz, Edward Tyburski, Piotr Wojdyga, Bogusław Wyparło, Dariusz Zagórski, Dariusz Żyłka
1991/1992 Mariusz Barnak, Wiesław Bartkowski, Krzysztof Bociek, Modest Boguszewski, Paweł Curzytek, Adam Fedoruk, Witold Gajek, Roman Gruszecki, Marcin Hrapkowicz, Andrzej Jaskot, Leszek Jędraszczyk, Wojciech Klich, Tomasz Kukowski, Krzysztof Łętocha, Serhij Raluczenko Ukraina, Rafał Ruta, Piotr Stopa, Sławomir Stopa, Ołeksij Tereszczenko Ukraina, Krzysztof Tomanek, Jacek Tomczak, Tomasz Tułacz, Tomasz Wrotoń, Bogusław Wyparło
1992/1993 Mariusz Barnak, Wiesław Bartkowski, Modest Boguszewski, Paweł Curzytek, Adam Fedoruk, Roman Gruszecki, Andrzej Jaskot, Leszek Jędraszczyk, Ryszard Kępa, Wojciech Klich, Krzysztof Łętocha, Serhij Raluczenko Ukraina, Rafał Ruta, Piotr Stopa, Sławomir Stopa, Ołeksij Tereszczenko Ukraina, Krzysztof Tomanek, Jacek Tomczak, Tomasz Tułacz, Tomasz Wrotoń, Bogusław Wyparło
1993/1994 Mariusz Barnak, Wiesław Bartkowski, Krzysztof Bociek, Paweł Curzytek, Bogusław Cygan, Janusz Czyrek, Ryszard Drożdż, Ryszard Federkiewicz, Maciej Hołowiński, Paweł Kloc, Daniel Konopelski, Tomasz Kukowski, Krzysztof Łętocha, Paweł Pilawiecki, Rafał Ruta, Ołeksandr Spiwak Ukraina, Ołeksij Tereszczenko Ukraina, Krzysztof Tomanek, Jacek Tomczak, Tomasz Tułacz, Bogusław Wyparło
1994/1995 Artur Adamus, Mariusz Barnak, Wiesław Bartkowski, Bogusław Cygan, Janusz Czyrek, Rafał Domarski, Ryszard Federkiewicz, Waldemar Grzanka, Janusz Kaczówka, Paweł Kloc, Grzegorz Kolisz, Daniel Konopelski, Tomasz Kukowski, Rafał Kupidura, Krzysztof Łętocha, Ebénézer Mfomou Kamerun, Marcin Murdza, Rafał Oprzondek, Sebastian Piechota, Rafał Ruta, Krzysztof Tomanek, Tomasz Tułacz, Tomasz Wrotoń, Bogusław Wyparło
1995/1996 Tomasz Abramowicz, Wiesław Bartkowski, Krzysztof Bociek, Bogusław Cygan, Janusz Czyrek, Rafał Domarski, Ryszard Federkiewicz, Janusz Galica, Wojciech Jarzynka, Piotr Jegor, Janusz Kaczówka, Paweł Kloc, Grzegorz Kolisz, Daniel Konopelski, Tomasz Kukowski, Krzysztof Łętocha, Marcin Murdza, Rafał Oprzondek, Damian Pancerz, Krzysztof Petrykowski, Sebastian Piechota, Rafał Piotrowski, Wojciech Pszeniczny, Rafał Ruta, Wojciech Rycak, Krzysztof Tomanek, Tomasz Wrotoń, Bogusław Wyparło
1996/1997 Tomasz Abramowicz, Krzysztof Bociek, Paweł Curzytek, Bogusław Cygan, Jacek Dąbrowski, Rafał Domarski, Ryszard Federkiewicz, Paweł Gajek, Janusz Galica, Maciej Gądek, Arkadiusz Gera, Waldemar Grzanka, Paweł Kloc, Grzegorz Kolisz, Daniel Konopelski, Marcin Murdza, Damian Pancerz, Krzysztof Petrykowski, Sebastian Piechota, Piotr Porębny, Wojciech Pszeniczny, Wojciech Rycak, Bogusław Skiba, Krzysztof Tomanek, Tomasz Tułacz, Edward Tyburski, Tomasz Wrotoń, Bogusław Wyparło, Paweł Występek
...
2003/2004 Tomasz Abramowicz, Artur Ćwiękała, Jacek Dąbrowski, Bartłomiej Dydo, Janusz Galica, Andrzej Jaskot, Waldemar Jędrusiak, Mateusz Korzeń, Paweł Kosowicz, Rafał Leśniowski, Jacek Łaz, Marcin Łuszcz, Piotr Mazurkiewicz, Damian Miłoś, Paweł Misiaczek, Igor Pacholec, Damian Pancerz, Dariusz Pęgiel, Damian Polak, Dawid Polak, Artur Rado, Martin Radoń, Sebastian Rokosz, Wojciech Serafin, Maciej Serafiński, Dawid Sęk, Łukasz Skop, Dawid Starzyk, Marcin Turkot, Piotr Tylski, Paweł Wielgosiński
2004/2005 Tomasz Abramowicz, Andrzej Bajorek, Michał Cebula, Marcin Chudziński, Mateusz Dopart, Bartłomiej Dydo, Marek Fundakowski, Janusz Galica, Rafał Gnat, Andrzej Jaskot, Waldemar Jędrusiak, Damian Jędryka, Mateusz Korzeń, Paweł Kosowicz, Rafał Leśniowski, Marcin Łuszcz, Norbert Maziarski, Damian Miłoś, Paweł Misiaczek, Damian Pancerz, Dariusz Pęgiel, Damian Polak, Dawid Polak, Stanisław Pruś, Krystian Pydych, Rafał Pydych, Kamil Radulj, Ireneusz Ryniewicz, Wojciech Serafin, Maciej Serafiński, Dawid Sęk, Damian Skiba, Maciej Szajna, Michał Szymański, Piotr Tylski, Paweł Wielgosiński, Wojciech Witkowski, Mateusz Wójcik
2005/2006 Michał Czarny, Oskar Fryc, Marek Fundakowski, Waldemar Jędrusiak, Damian Jędryka, Jakub Kędzior, Mateusz Korzeń, Paweł Kosowicz, Tomasz Król, Mateusz Leśniowski, Rafał Leśniowski, Arkadiusz Marszałek, Moses Esingila Molongo Kamerun, Marcin Murdza, Jean Black Ngody Kamerun (w), Damian Pancerz, Damian Polak, Dawid Polak, Krystian Pydych, Rafał Pydych, Kamil Radulj, Sebastian Ryguła, Ireneusz Ryniewicz, Dawid Sęk, Damian Skiba, Maciej Szajna, Michał Szymański, Patryk Tylski, Piotr Tylski, Kamil Tylutki, Grzegorz Witkowski, Wojciech Witkowski, Piotr Ziomek
2006/2007 Damian Bąk (w), Michał Czarny, Łukasz Ćwiczak (w), Maciej Domański (w), Piotr Duda (j), Oskar Fryc, Krystian Getinger, Maciej Gozdecki (j), Damian Jędryka, Piotr Kamiński, Jakub Kędzior, Łukasz Korab (w), Paweł Kosowicz, Piotr Kozioł (j), Tomasz Król (j), Mateusz Leśniowski, Rafał Leśniowski (j), Arkadiusz Marszałek, Damian Pancerz (j), Dawid Polak (j), Jakub Popielarz, Kamil Porzuczek (w), Rafał Pydych, Kamil Radulj (j), Sebastian Ryguła, Ireneusz Ryniewicz, Paweł Sedlaczek (j), Paweł Sekuła, Dawid Sęk (j), Damian Skiba, Maciej Szajna, Michał Szymański (w), Piotr Tylski (j), Kamil Tylutki, Grzegorz Witkowski, Wojciech Witkowski (j), Piotr Ziomek (w)
2007/2008 Sebastian Bajorek (w), Michał Czarny, Marek Czopko, Łukasz Ćwiczak, Maciej Domański, Oskar Fryc, Krystian Getinger (j), Tomasz Gilarski (j), Maciej Gozdecki (w), Damian Jędryka, Jakub Kędzior, Kornel Kołacz, Łukasz Korab, Kamil Kościelny (w), Paweł Kozieł, Arkadiusz Marszałek, Piotr Marynowski, Mateusz Podstolak, Jakub Popielarz, Kamil Porzuczek, Michał Pruchnik, Kamil Rado (w), Sebastian Ryguła, Ireneusz Ryniewicz, Paweł Sedlaczek, Paweł Sekuła, Damian Skiba, Maciej Szajna (j), Michał Szymański, Grzegorz Witkowski, Igor Wójtowicz (j), Jakub Zima (j)
2008/2009 Sebastian Bajorek, Grzegorz Bierzyński (w), Kamil Borowski (j), Michał Czarny, Marek Czopko (j), Łukasz Ćwiczak (j), Maciej Domański (j), Mateusz Faka, Krystian Getinger (w), Łukasz Gorzelany (j), Damian Jędryka (j), Kornel Kołacz, Piotr Kołacz, Mariusz Korzępa, Kamil Kościelny (j), Grzegorz Łącz (j), Adrian Łętocha (w), Piotr Marek (j), Piotr Marynowski, Bartosz Masłoń (w), Paweł Mroziński, Piotr Mroziński, Paweł Pisarczyk (j), Mateusz Podstolak, Jakub Popielarz, Michał Pruchnik, Sebastian Ryguła (j), Ireneusz Ryniewicz (w), Paweł Sedlaczek, Paweł Sekuła (j), Michał Szymański (j), Grzesiek Witkowski, Igor Wójtowicz
2009/2010 Paweł Ciuła (j), Arkadiusz Dąbek (w), Sebastian Duda, Krystian Getinger, Maciej Gozdecki (j), Daniel Góra, Kamil Hul (w), Szymon Kardyś (j), Jakub Kędzior, Kornel Kołacz (j), Piotr Kołacz, Łukasz Korab (j), Kamil Kościelny, Sebastian Kusak (j), Piotr Marek (w), Arkadiusz Marszałek (w), Paweł Mroziński, Piotr Mroziński, Jakub Osmola (j), Mateusz Podstolak, Krystian Pydych (j), Rafał Pydych (j), Ireneusz Ryniewicz, Damian Skiba, Przemysław Ślarski (j), Mateusz Świechowski (w), Grzegorz Witkowski, Igor Wójtowicz
2010/2011 Grzegorz Bierzyński (w), Damian Buczyński, Fabian Buczyński  (j), Marcin Cisło  (w), Marcin Cygnarowicz, Wojciech Daniel  (w), Maciej Domański  (w), Sebastian Duda  (j), Patryk Fryc  (j), Daniel Góra, Kacper Horodeński (j), Kamil Hul (j), Piotr Kamiński  (w), Szymon Kardyś, Mateusz Kochanowski (j), Piotr Kołacz, Kamil Kołodziej  (w), Kamil Kościelny  (w), Patryk Krzystyniak, Grzegorz Łącz, Piotr Marek (j), Bartłomiej Miazga  (w), Paweł Mroziński  (j), Piotr Mroziński  (j), Mateusz Podstolak  (w), Kamil Pydych (w), Rafał Pydych (w), Ireneusz Ryniewicz, Damian Skiba, Przemysław Ślarski, Konrad Stępień, Mateusz Świechowski, Jan Świst  (w), Patryk Szewc, Patryk Szuba, Kamil Tułacz  (w), Igor Wójtowicz  (j), Krystian Wrona, Kamil Zieliński
2011/2012 Paweł Bochniewicz (w), Damian Buczyński, Mariusz Cichosz, Radosław Czaja (w), Wojciech Daniel, Dawid Dziekan (j), Daniel Góra (j), Damian Jędryka (w), Szymon Kardyś, Maciej Kiciński (w), Piotr Kołacz, Kamil Kołodziej, Kamil Kościelny, Sebastian Łętocha (w), Michał Lewandowski, Paweł Marczenia (j), Piotr Marek (w), Bartłomiej Miazga (j), Michał Pruchnik (w), Rafał Pydych (j), Kamil Pydych, Sebastian Romanek, Sebastian Ryguła (w), Mateusz Skała, Damian Skiba, Konrad Stępień, Patryk Szewc, Kamil Tułacz (j), Oskar Wardzała (w), Łukasz Wisłocki (j), Mariusz Wolański (j), Michał Wolański, Krystian Wrona, Mateusz Załucki (j), Jakub Zaskalski, Kamil Zieliński (j)
  • (j) / (w) – występował tylko w rundzie jesiennej/wiosennej danego sezonu
Michał Matyas
Franciszek Smuda
Grzegorz Lato
Tomasz Tułacz

Trenerzy Stali Mielec[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Stali Mielec.

Mielecką drużynę prowadziło wielu wybitnych trenerów. Wśród nich był Michał Matyas, który przed przyjściem do Mielca był selekcjonerem reprezentacji Polski (w latach 1950-52), a także Antoni Brzeżańczyk, który reprezentację prowadził w 1966, już po opuszczeniu Mielca. Z kolei Zenon Książek był w 1973 trenerem reprezentacji młodzieżowej. Jedynym zagranicznym trenerem mielczan był Węgier Károly Kontha, który doprowadził drużynę do pierwszego mistrzostwa Polski. Wielu szkoleniowców zasiadało na trenerskiej ławce kilkukrotnie, najwięcej Włodzimierz Gąsior, który robił to siedmiokrotnie od lat 80.

Lata Trener Asystent
19471948 Stanisław Maurer
19481952 Rudolf Pyrich
19521953 Eustachy Poticha
19541956 Antoni Brzeżańczyk
19571958 Michał Matyas
19591960 Antoni Brzeżańczyk
1961 Henryk Skromny
1962 Czesław Szuszczyk
19621963 Michał Matyas
19631964 Stanisław Malczyk
1964 Otton Opiełka
19641965 Władysław Lemiszko
19661967 Konrad Jędryka
19681972 Andrzej Gajewski
1973 Károly Kontha Węgry Aleksander Brożyniak
19731974 Aleksander Brożyniak Zenon Książek
19741975 Zenon Książek Orest Lenczyk
19751977 Edmund Zientara Henryk Czylok
1977 Alfred Gazda
19771978 Konstanty Pawlikaniec
19781980 Zenon Książek
19801981 Mieczysław Kruk Marian Kosiński
19811982 Józef Walczak
1982 Witold Karaś
19821983 Jacek Machciński Henryk Jałocha
19821983 Marian Kosiński
19831984 Henryk Stroniarz Włodzimierz Gąsior
19841985 Włodzimierz Gąsior
19851986 Ryszard Latawiec
19861987 Zenon Książek Włodzimierz Jakubowski
19871990 Włodzimierz Gąsior Janusz Białek
1990 Marian Kosiński
19901991 Włodzimierz Gąsior
19911993 Grzegorz Lato Janusz Białek
1993 Witold Karaś Krzysztof Rześny
19931995 Franciszek Smuda Jan Złomańczuk
1995 Jan Złomańczuk Leszek Brzeziński
19961997 Grzegorz Lato Leszek Brzeziński i Witold Karaś
Lata Trener Asystent
1998 Jerzy Płaneta Zbigniew Hariasz
1999 Marek Chamielec
19992000 Jerzy Płaneta
2000 Witold Karaś
20002001 Roman Gruszecki
2001 Włodzimierz Gąsior
2001 Marek Lorenc Robert Mazur
20012002 Krzysztof Łętocha Robert Mazur
2002 Jacek Klisiewicz
20032006 Włodzimierz Gąsior Andrzej Jaskot, Tomasz Tułacz
2006 Tomasz Tułacz Robert Mazur
20062007 Włodzimierz Gąsior
2007 Janusz Białek
1.1031.12.2007 Zbigniew Hariasz[54] Marek Chamielec
1.018.07.2008 Andrzej Jaskot
8.07.20086.05.2009 Grzegorz Wcisło
6.055.07.2009 Zbigniew Hariasz Grzegorz Wcisło
6.0722.09.2009 Janusz Białek Zbigniew Hariasz
22.09.200922.07.2010 Zbigniew Hariasz Jakub Kula
22.075.09.2010 Grzegorz Wcisło Maciej Serafiński
5.0920.09.2010 Grzegorz Wcisło i Mariusz Łuc
20.09.201010.01.2011 Mariusz Łuc
11.01.201114.02.2012 Tomasz Tułacz Jakub Kula
14.0221.06.2012 Roman Gruszecki
21.06.20121.05.2014 Włodzimierz Gąsior Mariusz Łuc, Andrzej Jaskot
2.055.09.2014 Rafał Wójcik
Od 5.09.2014 Janusz Białek Zbigniew Hariasz, Maciej Serafiński

Działacze[edytuj | edytuj kod]

Kierownicy drużyny Stali Mielec[edytuj | edytuj kod]

Lata 40.
  • Franciszek Zybura
  • Zygmunt Nosal
  • Stanisław Bayer
  • Paweł Węgrzynowski
1950-55
  • Bolesław Klimański
  • Stanisław Bayer
  • Roman Wcisło
  • Edward Kołacz
  • Stanisław Czopek
1956-59
  • Zygmunt Nosal
  • Stanisław Czopek
  • Edward Kołacz
  • Stanisław Olczak
  • Józef Wcisło
1961-67
  • Edward Kołacz
  • Tertulian Świech
1967-70
  • Władysław Szadkowski
  • Ludwik Niegowski
  • Józef Klich
  • Edward Kieżel
1970-75
  • Józef Dubiel
1987-88
1992-93
  • Edward Kieżel
  • Waldemar Gajek
1993-94
  • Edward Oratowski
2001
  • Janusz Pacholec
2002-03
  • Robert Mazur
2003-05
  • Jerzy Jaskot
2006-08
  • Mariusz Mokrzycki
  • Adam Soboń
2008-10
  • Bartłomiej Jaskot
2010-
  • Marek Gozdecki

Prezesi Stali Mielec[edytuj | edytuj kod]

Prezesi klubu sportowego
1939 Tadeusz Golnik
1945-47 Maciej Sarnowski
1948-50 Marian Suszycki
1950-52 Stanisław Dudziński
1953 Kazimierz Dyląg
1954-56 Henryk Żołna
1956 Henryk Latos
1957 Franciszek Jasiński
1957-59 Marian Zimny
1959 Bolesław Mędrala
1959 Edward Kołacz
1960-62 Władysław Hubicki
1962-65 Witold Rycerski
1965-67 Stanisław Duszkiewicz
1967-69 Mieczysław Mądracki
1967-84 Edward Kazimierski
(wiceprezes urzędujący)
1969-72 Stefan Gałka
1972-75 Julian Krężel
1975-77 Stefan Węgrzynek
1977-79 Mieczysław Mądracki
1979-82 Józef Starzyk
1982-84 Stanisław Bek
1984-86 Mieczysław Mądracki
1986-87 Józef Staniszewski
1987-90 Witold Słowiński
1990 Edward Świątek
1990-91 Teofil Hernik
1991-92 Andrzej Bińkowski
(p.o., także długoletni wiceprezes urzędujący)
1992-93 Tadeusz Witek
1993-96 Stanisław Wójtowicz
1996-97 Manfred Sieroń
Prezesi klubu piłkarskiego
1994-96 Thomas Mertel Niemcy
(prezes autonomicznej sekcji piłki nożnej)
1997-98 Ryszard Korczak
1998-99 Jan Banaś
1999 Jan Jajuga
1999-00 Krzysztof Rześny
2000-03 Waldemar Kawalec
2003 Włodzimierz Gąsior
2003-04 Lucjan Surowiec
2004-05 Olgierd Ortyl
2005-08 Jacek Klimek
2008-10 Andrzej Korczykowski
2010-12 Łukasz Szyler
2012- Andrzej Podraza

Drużyny młodzieżowe Stali[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. juniorzy odnosili sukcesy na krajowych boiskach, zdobywając w 1964 Wicemistrzostwo Polski Juniorów. Po nierozstrzygniętym finałowym turnieju rozegranym w Mielcu o mistrzostwie zadecydował szczęśliwy dla Arkonii Szczecin rzut monetą, gdyż zarówno Stal jak i Arkonia zakończyły rozgrywki z jednakową liczbą punktów i stosunkiem bramek, a w bezpośrednim pojedynku padł remis 2:2. W wicemistrzowskiej drużynie grali m.in. Zygmunt Kukla i Włodzimierz Gąsior.

W latach 1968 i 1969 mielczanie dwukrotnie zajęli 3. miejsca Mistrzostw Polski Juniorów. W 1968 Stal została mistrzem ligi wojewódzkiej, a po półfinałowym turnieju (mecze z Piastem Gliwice (1:2), Starem Starachowice (3:0) i Unią Oświęcim (4:0)) awansowała do turnieju finałowego rozegranego w dniach 1821 lipca 1968 w Mielcu, gdzie pokonała Lechię Gdańsk, zremisowała z Górnikiem Wałbrzych i przegrała z Odrą Opole. Z kolei w 1969 lepsi od mielczan okazali się juniorzy Legii Warszawa i Lublinianki.

Obecnie, mimo gry pierwszej drużyny w IV lidze, mielecka młodzież należy do najbardziej utalentowanej w kraju. Kilka lat temu powołana została Szkoła Mistrzostwa Sportowego im. Grzegorza Lato w Mielcu. W wyniku rozwoju szkolenia młodych piłkarzy w Mielcu, w 2006 mieleccy juniorzy powtórzyli sukcesy swoich poprzedników z końca lat 60. zdobywając 3. miejsce Mistrzostw Polski Juniorów Starszych. W turnieju finałowym mielczanie przegrali z Gwarkiem Zabrze i Tomasovią Tomaszów Lubelski i wygrali z Piastem Białystok[55][56].

W 2007 po raz pierwszy w historii mieleckiego klubu do finałowych rozgrywek o Mistrzostwo zakwalifikowały się jednocześnie obie drużyny juniorów. Juniorzy młodsi pod kierunkiem Witolda Karasia zdobyli pierwsze w historii klubu Mistrzostwo Polski Juniorów Młodszych pokonując Cracovię i SMS Łódź, oraz remisując z Jagiellonią Białystok[57][58]. Ponadto dwaj mieleccy piłkarze zostali wyróżnieni indywidualnie, Jakub Popielarz został najlepszym zawodnikiem turnieju, a Łukasz Ćwiczak najlepszym bramkarzem[58]. 31 stycznia 2008 cała drużyna juniorów młodszych została uhonorowana w 48. Plebiscycie na 10 Sportowców Podkarpacia organizowanym przez rzeszowskie Nowiny tytułem Talent Roku[50][51].

Juniorzy starsi pod kierunkiem Włodzimierza Gąsiora zdobyli Wicemistrzostwo Polski Juniorów Starszych pokonując na finałowym turnieju SMS Łódź i Zagłębie Lubin, oraz przegrywając z Amicą Wronki[58][59].

Aktualnie pierwsza drużyna czwartoligowej Stali składa się głównie z piłkarzy juniorów starszych. Młodzi mieleccy piłkarze są także regularnie powoływani do młodzieżowych reprezentacji Polski różnych kategorii wiekowych.

Przebieg turniejów finałowych Mistrzostw Polski juniorów[edytuj | edytuj kod]

Rok
Data i miejsce Tabela końcowa Mecze
1964 Mielec
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Arkonia Szczecin 3 5:4
2. Stal Mielec 3 5:4
? Olimpia Grudziądz
? Legia Warszawa
  • Stal Mielec – Arkonia Szczecin 2:2
  • Stal Mielec – Legia Warszawa 2:0
  • Stal Mielec – Olimpia Grudziądz 1:2
1968 1821 lipca, Mielec
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Górnik Wałbrzych
2. Odra Opole 4 4:1
3. Stal Mielec 3 3:2
4. Lechia Gdańsk
  • Stal Mielec – Lechia Gdańsk 2:0
  • Stal Mielec – Górnik Wałbrzych 1:1
  • Stal Mielec – Odra Opole 0:1[60]
  • Odra Opole – Górnik Wałbrzych 0:1
  • Odra Opole – Lechia Gdańsk 3:0
1969 Lublin
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Legia Warszawa
2. Lublinianka
3. Stal Mielec 2 4:5
4. Wisła Kraków
  • Stal Mielec – Legia Warszawa 1:1
  • Stal Mielec – Wisła Kraków 2:2
  • Stal Mielec – Lublinianka 1:2
2006 59 lipca, Ostrowiec Św.
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Gwarek Zabrze 7 7:2
2. Tomasovia Tomaszów Lub. 4 5:5
3. Stal Mielec 3 2:6
4. Piast Białystok 2 4:5
  • Gwarek Zabrze – Stal Mielec 4:1
    (data: 5 lipca, bramki: Lacek, Wróbel, Feruga, Zięba – Leśniowski)
  • Piast Bialystok – Tomasovia 3:3
    (data: 5 lipca, bramki: Klimowicz 3 – Gozdek 2, Wawryca)
  • Tomasovia – Stal Mielec 2:0
    (data: 7 lipca, bramki: Gozdek, Raczkiewicz)
  • Gwarek Zabrze – Piast Białystok 1:1
    (data: 7 lipca, bramki: Sobczak – Danilyczyk)
  • Gwarek Zabrze – Tomasovia 2:0
    (data: 9 lipca, bramki: Furczyk, Ambroziak)
  • Stal Mielec – Piast Białystok 1:0
    (data: 9 lipca, bramka: Radulj)
2007
(U-19)
913 lipca, Toruń, Lubań,
Nieszawa, Gniewków
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Amica Wronki 7 8:2
2. Stal Mielec 6 5:4
3. SMS Łódź 4 5:6
4. Zagłębie Lubin 0 2:8
  • Amica Wronki – Stal Mielec 3:1
    (miejsce: Toruń, data: 9 lipca, bramka dla Stali: Leśniowski, widzów: ok. 200)
  • Zagłębie Lubin – SMS Łódź 2:3
    (miejsce: Toruń, data: 9 lipca, bramki dla SMS: Żłobiński, Olszak)
  • Stal Mielec – Zagłębie Lubin 1:0
    (miejsce: Nieszawa, data: 11 lipca, bramka dla Stali: Sekuła, widzów: ok. 300)
  • SMS Łódź – Amica Wronki 1:1
    (data: 11 lipca)
  • SMS Łódź – Stal Mielec 1:3
    (miejsce: Toruń, data: 13 lipca, bramki dla Stali: Czarny, Sekuła, Leśniowski, widzów: ok. 300)
  • Zagłębie Lubin – Amica Wronki 0:4
    (data: 13 lipca)
2007
(U-17)
1014 lipca, Siemiatycze i Mielnik
Lp. Drużyna Pkt Bramki
1. Stal Mielec 7 6:0
2. Jagiellonia Białystok 5 3:2
3. SMS Łódź 4 8:4
4. Cracovia 0 1:12
  • Jagiellonia Białystok – Stal Mielec 0:0
    (miejsce: Siemiatycze, data: 10 lipca, widzów: ok. 500)
  • SMS Łódź – Cracovia 6:1
    (data: 10 lipca)
  • Stal Mielec – SMS Łódź 1:0
    (miejsce: Mielnik, data: 12 lipca, bramka dla Stali: Wójtowicz, widzów: ok. 200)
  • Cracovia – Jagiellonia Białystok 0:1
    (data: 12 lipca)
  • Stal Mielec – Cracovia 5:0
    (miejsce: Mielnik, data: 14 lipca, bramki dla Stali: Kusak, Domański, Rado, Pisarczyk, Sedlaczek, widzów: ok. 300)
  • Jagiellonia Białystok – SMS Łódź 2:2
    (data: 14 lipca)

Składy drużyn, które zdobyły trofea w Mistrzostwach Polski juniorów[edytuj | edytuj kod]

Wicemistrzostwo
1964
Zygmunt Kukla, Jan Banaś, Zbigniew Stadnik, Tadeusz Rogowski, Jan Rymanowski, Włodzimierz Gąsior, Stanisław Paluch, Zbigniew Pomykała, Janusz Korpanty jr, Waldemar Wieprzęć, Roman Jeleń, Jan Maziarz, Witold Stelnik, Stanisław Czajkowski
trener: Mieczysław Noworyta

3. miejsce
1968


Sławomir Waliszewski, Ryszard Wrażeń, Andrzej Korpanty, Czesław Buda, Marek Garlewicz, Grzegorz Lato, Janusz Kapuściński, Stanisław Stępień, Waldemar Wydro, Jan Wiącek, Marian Dymek, Zenon Lipa, Zbigniew Noworyta, Kazimierz Czerw, Stanisław Myjak, Ryszard Chęciński, Andrzej Wieśniak
trener: Konrad Jędryka


3. miejsce
1969


Sławomir Waliszewski, Ryszard Wrażeń, Jan Wiącek, Czesław Buda, Stanisław Stępień, Waldemar Wydro, Stanisław Myjak, Marian Dymek, Ryszard Chęciński, Andrzej Wieśniak, Zbigniew Noworyta, Zenon Lipa, Witold Karaś, Wiesław Kusek, Kazimierz Pietras, Leszek Stępień, Zbigniew Stanowski
trenerzy: Konrad Jędryka i Mieczysław Noworyta


3. miejsce
2006


Sebastian Kusak, Patryk Tylski, Damian Bąk, Michał Cebula, Krystian Getinger, Krystian Pydych, Rafał Pydych, Maciej Szajna, Tomasz Szopa, Kamil Kułak, Mateusz Leśniowski, Kamil Radulj, Ireneusz Ryniewicz, Damian Skiba, Kamil Tylutki, Marek Fundakowski, Jakub Kędzior, Waldemar Złotek
trener: Włodzimierz Gąsior


Wicemistrzostwo
j.starszych

2007


Paweł Kozieł, Grzegorz Witkowski, Michał Czarny, Krystian Getinger, Tomasz Gilarski, Rafał Pydych, Maciej Szajna, Oskar Fryc, Damian Jędryka, Mateusz Leśniowski, Kamil Porzuczek, Irek Ryniewicz, Paweł Sekuła, Damian Skiba, Kamil Tylutki, Jakub Kędzior, Łukasz Korab, Waldemar Złotek
trener: Włodzimierz Gąsior


Mistrzostwo
j.młodszych

2007


Łukasz Ćwiczak, Sebastian Kusak, Marek Czopko, Mateusz Faka, Maciej Gozdecki, Kornel Kołacz, Mateusz Podstolak, Mateusz Stalmach, Sebastian Bajorek, Maciej Domański, Łukasz Gorzelany, Piotr Marynowski, Paweł Pisarczyk, Jakub Popielarz, Kamil Rado, Paweł Sedlaczek, Patryk Stępień, Igor Wójtowicz
trener: Witold Karaś

Stal II Mielec[edytuj | edytuj kod]

Druga drużyna Stali w sezonie 2004/05, po zajęciu 1. miejsca w grupie mieleckiej B-klasy, awansowała do A-klasy, gdzie w sezonach 2005/06 i 2006/07 zajmowała 3. miejsce. W sezonie 2007/2008 po zajęciu 1. miejsca awansowała do klasy okręgowej, grupy dębickiej. W klasie okręgowej Stal II Mielec grała do 2012, zajmując przez 3 sezony miejsca w środku tabeli, jednak po zajęciu w sezonie 2011/12 przedostatniego miejsca, spadła do A-klasy.

Największym osiągnięciem rezerw Stali było dotarcie do IV rundy Pucharu Polski w sezonie 1992/93 (Stal II w PP).

Muzeum Stali[edytuj | edytuj kod]

W siedzibie klubu przy ul. Solskiego działa muzeum w którym można oglądać kolekcję pamiątek związanych ze Stalą. Powstało ono w 2003 z inicjatywy Stowarzyszenia Sympatyków Stali "3xS" i Leszka Śledziony.

Istotne mecze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (4). STALmielec.com, 3 kwietnia 2007. [dostęp 07/09/2007].
  2. 2,0 2,1 2,2 3xStal: To było 43 lata temu. [dostęp 25/07/2007].)
  3. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (12). STALmielec.com, 7 lipca 2007. [dostęp 06/09/2007].
  4. Spartak Moskwa – Stal Mielec 0:0 (Aszchabad, 17.02.1971)
    Stroitiel Aszchabad – Stal Mielec 0:1 (0:0) (Aszchabad, 20.02.1971; gol: Lato 46')
    Pamir Duszanbe – Stal Mielec 2:1 (Duszanbe, 24.02.1971; gol: Gąsior)
    Ałga Frunze – Stal Mielec 0:2 (Frunze, 27.02.1971; gole: Sekulski, Karaś)
    Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (1). STALmielec.com, 12 lutego 2007. [dostęp 06/09/2007].
  5. 5,0 5,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (9). STALmielec.com, 23 maja 2007. [dostęp 07/09/2007].
  6. 6,0 6,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (10). STALmielec.com, 31 maja 2007. [dostęp 07/09/2007].
  7. 7,0 7,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (3). STALmielec.com, 6 marca 2007. [dostęp 07/09/2007].
  8. 8,0 8,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (2). STALmielec.com, 20 lutego 2007. [dostęp 06/09/2007].
  9. 9,0 9,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (25). STALmielec.com, 26 listopada 2007. [dostęp 27/11/2007].
  10. 10,0 10,1 WKS Śląsk Wrocław – Historia Wrocławskiego Klubu – Puchar Polski 1976. [dostęp 27/11/2007].
  11. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (14). STALmielec.com, 27 lipca 2007. [dostęp 07/09/2007].
  12. 12,0 12,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (24). STALmielec.com, 13 listopada 2007. [dostęp 27/11/2007].
  13. 13,0 13,1 Historial: Resultados y Clasificaciones del Trofeo Colombino. (hiszp.). [dostęp 05/12/2007].
  14. 14,0 14,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (26). STALmielec.com, 3 grudnia 2007. [dostęp 05/12/2007].
  15. 18 listopada 1978 rozegrano pożegnalny mecz dla Henryka Kasperczaka pomiędzy Stalą Mielec a jego nowym klubem FC Metz (6:2). W pierwszej połowie Kasperczak zagrał w barwach Stali, natomiast w drugiej wystąpił jako zawodnik Metz.
  16. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (16). STALmielec.com, 30 sierpnia 2007. [dostęp 07/09/2007].
  17. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (6). STALmielec.com, 4 maja 2007. [dostęp 07/09/2007].
  18. 18,0 18,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (22). STALmielec.com, 2 listopada 2007. [dostęp 02/11/2007].
  19. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (11). STALmielec.com, 28 czerwca 2007. [dostęp 07/09/2007].
  20. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (13). STALmielec.com, 17 lipca 2007. [dostęp 07/09/2007].
  21. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (15). STALmielec.com, 2 sierpnia 2007. [dostęp 07/09/2007].
  22. 22,0 22,1 Wyniki plebiscytu na Jedenastkę i Trenera Wszech Czasów Stali Mielec na stronie Stowarzyszenia 3xS
  23. 23,0 23,1 Polska U-17 – FKS STAL MIELEC 0:2. STALmielec.com, 5 sierpnia 2008. [dostęp 06/08/2007].
  24. Janusz Białek nowym trenerem FKS STAL MIELEC!. STALmielec.com, 2 lipca 2007. [dostęp 28/10/2007].
  25. Leszek Śledziona: nie Jagiellonia, a Odra!. STALmielec.com, 1 października 2007. [dostęp 28/10/2007].
  26. czas na duet Hariasz & Chamielec!. STALmielec.com, 1 października 2007. [dostęp 28/10/2007].
  27. w nowym roku FKS STAL MIELEC poprowadzi Andrzej Jaskot!. STALmielec.com, 2 grudnia 2007. [dostęp 05/12/2007].
  28. Grzegorz Wcisło nowym trenerem FKS STAL MIELEC!. STALmielec.com, 8 lipca 2008. [dostęp 21/07/2008].
  29. Janusz Białek nowym trenerem Stali Mielec. hej.mielec.pl, 5 lipca 2009. [dostęp 06/07/2009].
  30. Tomasz Tułacz nowym trenerem piłkarzy Stali Mielec. hej.mielec.pl, 10/07/2011. [dostęp 14/02/2012].
  31. STALmielec.com: Stal Mielec jednak zostaje w III lidze, Sokół w Nisko w IV!. 10/07/2011. [dostęp 11/07/2011].
  32. Roman Gruszecki nowym trenerem STALi!. STALmielec.com, 14 lutego 2012. [dostęp 14/02/2012].
  33. Witamy Bogusława Wyparło!. STALmielec.com, 11 kwietnia 2013. [dostęp 11/05/2013].
  34. BRAK SŁÓW… STAL-CONCORDIA 0:1. STALmielec.com, 1 maja 2014. [dostęp 08/06/2014].
  35. Stan na podstawie sezonów 1927–2011/12; Mistrzostwa Polski 1920 – 2012. 90minut.pl. [dostęp 20/10/2012].
  36. Przemysław Zubrycki: Regionalni mistrzowie w latach 1927-2000. 90minut.pl. [dostęp 29/04/2008].
  37. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (18). STALmielec.com, 28 września 2007. [dostęp 30/09/2007].
  38. Jérôme Faugeras: European Clubs Ranking – Clubs having reached quarter-finals at least once (ang.). [dostęp 2008-02-22].
  39. Jérôme Faugeras: European Clubs Ranking – The all-time table (from 1955/56) (ang.). [dostęp 2009-01-14].
  40. Jérôme Faugeras: European Clubs Ranking – The C1 (UEFA Champion Clubs' Cup and Champions League) – all-time table (from 1955/56) (ang.). [dostęp 2009-01-15].
  41. Jérôme Faugeras: European Clubs Ranking – The C3 (UEFA Cup) – all-time table (from 1971/72) (ang.). [dostęp 2009-01-15].
  42. 42,0 42,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (27). STALmielec.com, 10 grudnia 2007. [dostęp 03/01/2008].
  43. 43,0 43,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (28). STALmielec.com, 17 grudnia 2007. [dostęp 21/01/2008].
  44. 44,0 44,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (29). STALmielec.com, 27 grudnia 2007. [dostęp 22/01/2008].
  45. 45,0 45,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (30). STALmielec.com, 14 stycznia 2008. [dostęp 31/01/2008].
  46. 46,0 46,1 Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (31). STALmielec.com, 7 lutego 2008. [dostęp 02/03/2008].
  47. Leszek Śledziona: Fleszem ze Stali (32). STALmielec.com, 12 lutego 2008. [dostęp 03/03/2008].
  48. 48,0 48,1 Suma meczów i goli w barwach Stali w rozgrywkach ligowych na wszystkich szczeblach, Pucharze Polski, pucharach międzynarodowych (Puchar Europy, Puchar UEFA, Puchar Intertoto)
  49. Stan na 10/08/2013.
  50. 50,0 50,1 Waldemar Mazgaj: Kibice wybrali Sportowców Podkarpacia. W: Nowiny [on-line]. 31 stycznia 2008. [dostęp 01/02/2008].
  51. 51,0 51,1 Nowiny nagrodziły STAL FKS!. STALmielec.com, 31 stycznia 2008. [dostęp 01/02/2008].
  52. Rob Moore and Karel Stokkermans: European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") (ang.). [dostęp 01/02/2008].
  53. "Setka", która wstrząsnęła polską piłką. Magazyn Futbol / Onet.pl, 3/06/2009. [dostęp 17/06/2009].
  54. Pod nieobecność Zbigniewa Hariasza, który jest również trenerem reprezentacji U-16 i uczestniczył w jej zgrupowaniu oraz dwóch meczach, mielecki zespół w spotkaniach z JKS Jarosław w lidze i z Radomyślanką Radomyśl Wielki w regionalnym Pucharze Polski poprowadził jego asystent Marek Chamielec
  55. Poland Youth Championships 2006. [dostęp 03/11/2007].
  56. Turniej finałowy klubowych Mistrzostw Polski Juniorów Starszych. STALmielec.com, 9 lipca 2006. [dostęp 06/11/2007].
  57. PAP: Stal Mielec mistrzem Polski juniorów młodszych. pzpn.pl. [dostęp 14/07/2007].
  58. 58,0 58,1 58,2 Turniej Finałowy Klubowych Mistrzostw Polski Juniorów. STALmielec.com, 14 lipca 2007. [dostęp 03/11/2007].
  59. PAP: Amica Wronki mistrzem Polski juniorów starszych. pzpn.pl. [dostęp 14/07/2007].
  60. HISTORIA OKS "Odra" Opole – Pięć medali juniorów. [dostęp 03/11/2007].
  61. POLSKA U-16 – FKS STAL MIELEC 0:3. STALmielec.com, 14 maja 2008. [dostęp 22/05/2008].
  62. FKS STAL II MIELEC – Polska U-18 1:1. STALmielec.com, 22 maja 2009. [dostęp 26/06/2009].
  63. Polska U-19 – FKS STAL MIELEC 0:3. STALmielec.com, 22 lipca 2009. [dostęp 30/07/2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Pozycje użyte w tworzeniu artykułu
(dotyczy także artykułów Stal Mielec w krajowych rozgrywkach w piłce nożnej, Stal Mielec w Pucharze Polski i Stal Mielec w europejskich pucharach)
Inne pozycje związane z tematem
  • Józef Witek, Wiesław Madej: 100 lat mieleckiego Klubu Sportowego Gryf na tle historii mieleckiego sportu 1909-2009. Mielec: Mawi Studio Mielec, 2010. ISBN 978-83-930451-1-2.
  • Józef Witek: Encyklopedia miasta Mielca. Tom 3. Mielec: Wydawnictwo "AWR Korso", 2009. ISBN 978-83-60849-69-9.
  • Czesław Michalski: Sport. W: Feliks Kiryk (red.): Mielec. Studia i materiały z dziejów miasta i regionu T. 2. Mielec: Krajowa Agencja Wydawnicza w Rzeszowie, 1988, s. 685-705. ISBN 83-03-02423-X.
  • Leszek Śledziona: 70 lat Stali Mielec 1939-2009: suplement do wystawy w Muzeum Regionalnym w Mielcu w dniach 15.05-05.09.2009 r.. Mielec: Muzeum Regionalne w Mielcu, 2009. ISBN 978-83-61911-08-1.
  • Jan Filipowski, Andrzej Kosiorowski: Przez cztery dziesięciolecia z Fabrycznym Klubem Sportowym "PZL-Stal" Mielec. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979.
  • Jan Filipowski, Andrzej Kosiorowski: 30 lat Fabrycznego Klubu Sportowego PZL-STAL Mielec. Rzeszów: 1969.
  • Wojciech Gorczyca, Władysław Morytko, Marek Szymczak: 50 lat Fabrycznego Klubu Sportowego PZL-Stal Mielec 1939-1989: 500 mecz w I lidze piłki nożnej. Mielec: FKS PZL-Stal Mielec, 1989.
  • Wojciech Gorczyca: Fabryczny Klub Sportowy "PZL-STAL" Mielec. Mielec: 1982.
  • Andrzej Gowarzewski: Biało-czerwoni : piłkarska reprezentacja Polski 1921-2001 : ludzie mecze fakty daty. Katowice: GiA, 2001. ISBN 83-88232-08-8.
  • Andrzej Gowarzewski: O tytuł mistrza Polski : 1920-2000 = History of Polish championships. Katowice: "GiA", 2000. ISBN 83-88232-02-9.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Tabela wszech czasów I ligi polskiej w piłce nożnej
Mistrzostwa Polski w piłce nożnejMistrzowie Polski juniorów w piłce nożnej
I liga polska w piłce nożnejII liga polska w piłce nożnejIV liga polska w piłce nożnej (grupa podkarpacka)
Podkarpacki ZPN
Reprezentacja Polski w piłce nożnej

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]