2 Batalion Balonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Batalion Balonowy
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 15 września 1929
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadał
Tradycje
Święto 15 września
Dowódcy
Pierwszy ppłk Aleksander Wilcz-Wilsz
Ostatni ppłk obs. bal. Julian Sielewicz
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska Balonowe
Podległość 1 Grupa Aeronautyczna
1 Grupa Lotnicza
Lotnictwo wojskowe w 1939

2 Batalion Balonowy (2 bbal) – pododdział Wojsk Balonowych II RP w latach 1929-1939.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1929 nastąpiły zmiany w organizacji lotnictwa wojskowego w tym i wojskach balonowych. W 1929 w Jabłonnie, na bazie wydzielonej kompanii balonów zaporowych z toruńskiego 1 batalionu balonowego sformowany został 2 batalion balonowy. Wiosną tego roku batalion został podporządkowany dowódcy 1 Grupy Aeronautycznej w Warszawie, która w 1936 została przemianowana na 1 Grupę Lotniczą.

Święto batalionu obchodzono 15 września, w rocznicę sformowania jednostki w 1929.

Batalion nie posiadał sztandaru.

Żołnierze 2 batalionu balonowego brali udział w prestiżowych zawodach o Puchar Gordona Bennetta. Byli nimi: Władysław Pomaski, Franciszek Hynek, Zbigniew Burzyński, Władysław Wysocki, Bronisław Koblański.

Mobilizacja 1939[edytuj | edytuj kod]

Grób Stanisława Foltańskiego na Starych Powązkach w Warszawie – dowódcy 4 kompanii balonów zaporowych we wrześniu 1939

Podczas mobilizacji batalion zmobilizował następujące kompanie balonowe:

  • 6 kompania balonów obserwacyjnych - odwód Naczelnego Dowództwa - dowódca kpt. Zbigniew Józef Burzyński
    • zastępca dowódcy i oficer manewrowy – ppor. Kazimierz Siemaszkiewicz
    • oficer techniczny – ppor. rez. Stanisław Bobrowski
    • obserwator - ppor. Wincenty Jan Juszko
    • obserwator - ppor. Alojzy Murawski
    • obserwator – ppor. rez. inż. Alfred Zawadzki
    • dowódca plutonu obsługi balonu – NN
    • dowódca plutonu OPL i OPGaz – NN
    • dowódca plutonu transportowego – NN
    • dowódca drużyny łączności – NN
    • szef kompanii - sierż. Ludwik Nowak, a następnie plut. Mikołaj Wojtiuk
      • podoficer gospodarczy – plut. Mikołaj Wojtiuk
      • w kompanii: kpr. Edward Kardacz i kpr. Kobyliński
  • 7 kompania balonów obserwacyjnych - odwód Naczelnego Dowództwa - dowódca kpt. Michał Ptasiński
    • zastępca dowódcy i oficer manewrowy – ppor. Kajetan Kalisz
    • oficer techniczny – ppor. rez. Zygmunt Olechowski
    • obserwator – ppor. Edmund Józef Wegnerowski
    • obserwator – ppor. rez. Czesław Marian Krawiecki
    • obserwator – ppor. rez. dr Stanisław Sekutowicz
    • dowódca plutonu obsługi balonu – NN
    • dowódca plutonu OPL i OPGaz – plut. Julian Lasocki
    • dowódca plutonu transportowego – NN
    • dowódca drużyny łączności – NN
    • szef kompanii – sierż. Otton Misler
      • podoficer sprzętowy – plut. Jan Mierzejewski
  • 3 kompania balonów zaporowych – dowódca kpt. Bronisław Wacław Koblański
    • dowódca I plutonu – por. rez. Zygmunt Lasota
    • dowódca II plutonu – ppor. rez. Wacław Stanisław Barański
    • dowódca plutonu parkowego – ppor. rez. Teofil Motyliński
    • dowódca plutonu transportowego – NN
    • szef kompanii – sierż. Józef Bielec
  • 4 kompania balonów zaporowych – dowódca por. Stanisław Foltański
    • dowódca I plutonu – por. rez. Józef Antoni Brożek
    • dowódca II plutonu – ppor. rez. Leszek Teofil Wasilewski
    • dowódca plutonu parkowego – ppor. rez. Ryszard Marian Lachman
    • dowódca plutonu transportowego – NN
    • szef kompanii – st. sierż. Bolesław Bukowski
  • 5 kompania balonów zaporowych – dowódca ppor. Czesław Antoni Wrzesień
    • dowódca I plutonu – ppor. rez. Jerzy Kazimierz Żuralski
      • zastępca dowódcy I plutonu – plut. Jan Łukaszczyk
    • dowódca II plutonu – ppor. rez. mgr Jan Karol Stefan Hewelke
    • dowódca plutonu parkowego – ppor. rez. Stanisław Jan Depowski
      • zastępca dowódcy plutonu parkowego – plut. Michał Kowalenia
    • dowódca plutonu transportowego – NN
    • szef kompanii – sierż. Stefan Napiątek

Zmobilizowana kompania balonów obserwacyjnych liczyła 6 oficerów obserwatorów balonowych oraz 190 podoficerów i szeregowych. Kompania balonów obserwacyjnych według etatu powinna była posiadać na stanie dwie powłoki balonowe (typu BD), dwie dźwigarki oraz tabor samochodowy.

Kompania balonów zaporowych składała się z: drużyny dowódcy, 2 plutonów balonów zaporowych typu N i NN po 5 tandemów oraz plutonu transportowego i plutonu parkowego.

Plan mobilizacyjny „W" przewidywał zmobilizowanie przez 2 batalion balonowy również:

  • Komendy Bazy Balonowej nr 1 wraz z kwatermistrzostwem,
  • Głównej Składnicy Balonowej nr 1,
  • Batalionu Szkolnego Bazy Balonowej,
  • Parku Bazy Balonowej.

Obsada Bazy Balonowej po mobilizacji:

  • Komenda Bazy Balonowej nr 1 – komendant bazy ppłk Julian Sielewicz
    • zastępca komendanta bazy – mjr Kazimierz Wincenty Kraczkiewicz
    • w dyspozycji komendanta bazy:
      • mjr Stanisław Tadeusz Gumiński
      • kpt. Jan Czesław Bronisław Dratwa
      • kpt. Edward Wirszyłło
  • Kwatermistrzostwo Bazy Balonowej nr 1 – kwatermistrz mjr Roman Kłoczkowski
    • oficer ewidencyjny – por. Sergiusz Masłakowiec
    • oficer gospodarczy [płatnik] – por. Adam Śmiałkowski
    • dowódca kompanii gospodarczo-wartowniczej – dowódca NN
  • batalion szkolny – dowódca mjr Franciszek Hynek
    • dowódca kompanii szkolnej – por. Jerzy Łaszewski
    • dowódca kompanii zapasowej balonów obserwacyjnej – NN
    • dowódca kompanii zapasowej balonów zaporowych – NN
  • Park Bazy – komendant kpt. Władysław Pomaski
    • oficer nadzoru technicznego – kpt. Michał Zub
    • kierownik składnicy parku – por. Stefan Sidor
    • oficer parku – ppor. rez. Karol Hülle
    • oficer parku – ppor. rez. inż. Stanisław Połujan
    • kierownik warsztatu mechanicznego – chor. Józef Obtułowicz
    • dowódca plutonu samochodowego – sierż. Ryszard Radoła
    • w bazie:
      • por. Stanisław Kotowski
      • por. rez. Antoni Stanisław Bogucki
      • por. rez. Stanisław Dąbrowski
      • por. rez. Teofil Stanisław Szymczykiewicz
      • ppor. rez. Tadeusz Adam Błoniarz
      • ppor. rez. Cezary Boguski
      • ppor. rez. Rudolf Józef Czerwiński
      • ppor. rez. inż. Eugeniusz Jezierski
      • ppor. rez. inż. Tadeusz Kowalik
      • ppor. rez. Jerzy Roszkowski
      • ppor. rez. Witold Marian Sokołowski

Główna Składnica Balonowa nr 1:

  • kierownik składnicy – mjr Konstanty Piotrowicz
    • zastępca kierownika składnicy – kpt. Hubert Kolaszyński

Żołnierze 2 Batalionu Balonowego[edytuj | edytuj kod]

Z lewej Zbigniew Burzyński, po prawej stronie stoi Franciszek Hynek
Dowódcy batalionu
  • ppłk Aleksander Alfons Wilcz-Wilsz (28 V 1929[1] – 9 II 1931)
  • ppłk obs. bal. Julian Sielewicz (9 II 1931 - 1939[2])
Zastępcy dowódcy batalionu
Oficerowie batalionu

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

W 1924 we Francji skonstruowano balon obserwacyjny na uwięzi Caquot BD. Rok później zapadła decyzja o wyposażeniu w balony tego typu polskiej armii. Umowę podpisano 23 kwietnia 1925 roku. Pod koniec lat 20 uruchomiono w Wojskowej Wytwórni Balonów produkcję seryjną, pod oznaczeniem CZB-BD, a później WWB-BD i WBS-BD. Stanowiły one, wraz ze starszymi balonami CZB R-1 i CZB R-2 podstawowy sprzęt 1 Batalionu Balonowego w Toruniu i 2 Batalionu Balonowego w Legionowie.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • 13 września 2008 na cmentarzu w Jabłonnie została odsłonięta tablica pamiątkowa honorują oficerów i żołnierzy 2 Batalionu Balonowego, ofiar zbrodni katyńskiej[3];
  • Od 2018 tradycje 2 bbal kontynuuje Ośrodek Rozpoznania Obrazowego (ORO)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych” 1929, 6 lipca, nr 11, s. 197.
  2. Jacek Szczepański, Wojska balonowe ..., s. 44.
  3. Uroczyste odsłonięcie tablicy. jablonna.pl, 16 września 2008. [dostęp 12 stycznia 2015].
  4. Dz.Urz.MON z 2018 poz. 26

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Kozak, Zbigniew Moszumański, Jacek Szczepański: 2 Batalion Balonowy. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 2006. ISBN 83-88773-35-6.
  • Jacek Szczepański: Wojska balonowe: Legionowo 1897-1939. Pruszków: "Ajaks", 2004. na książce ​ISBN 83-88773-72-10​. ISBN 83-88773-72-0.
  • Andrzej Przedpełski: Lotnictwo Wojska Polskiego: zarys historii 1918-1996. Warszawa: "Bellona", 1997. ISBN 83-11-08650-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]