17 Eskadra Wywiadowcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
17 Eskadra Wywiadowcza
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 13 kwietnia 1920
Rozformowanie 18 stycznia 1921
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

17 eskadra wywiadowczapododdział lotnictwa Wojska Polskiego początków II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

59 eskadra Breguetów przyjechał do Polski z Armią generała Hallera w maju 1919 roku. Wyposażona była w samoloty Breguet XIV A2 pilotowane przez Francuzów.

W sierpniu 1919 roku na bazie francuskiej eskadry sformowano 59 eskadrę lotniczą. Rozkazem z 13 kwietnia 1920 roku 59 eskadra lotnicza otrzymała nazwę 17 eskadra wywiadowcza. W tym czasie została wcielona do II dywizjonu lotniczego i rozpoczęła swoją działalność wojenną[1][2].

20 września 1919 roku stacjonowała na lotnisku Kraków, wchodząc w skład Grupy Lotniczej armii gen. Hallera.

Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 roku eskadry 6. i 17. połączono tworząc 6 eskadrę wywiadowczą w Łucku[3].

Na froncie[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1920 rozpoczęła działania bojowe. W połowie lipca 1920 roku eskadrę, która utraciła na froncie wszystkie maszyny, wycofano do Krakowa.

11 sierpnia przybyła z Krakowa do Dęblina, 13 sierpnia miała 6 samolotów, 15 sierpnia była na lotnisku polowym pod Radomiem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]