13 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
13 Eskadra Myśliwska
Ilustracja
Godło eskadry
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 13 kwietnia 1920
Rozformowanie 1925
Organizacja
Dyslokacja Bydgoszcz
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość V dywizjon myśliwski

13 eskadra myśliwskapododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Sformowana 14 lutego 1919 roku jako 2 Wielkopolska eskadra lotnicza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

2 Wielkopolska eskadra lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Samolot i piloci z 2 Eskadry Wielkopolskiej na froncie pod Jarocinem

Eskadra została sformowana 14 lutego 1919 roku w Poznaniu i należała do Wojska Wielkopolskiego. Została wyposażona w samoloty rozpoznawcze Halberstadt CL.II i myśliwskie Albatros D.III. Pierwszym dowódcą został rtm. pil. Tadeusz Grochowalski. Wiosną 1919 roku eskadra otrzymała 11 samolotów myśliwskich Albatros D.III (Oef).

Jednostka brała udział w walkach o Wielkopolskę, a następnie wojnie polsko-radzieckiej. 4 sierpnia 1919 skierowana na front wschodni przydzielona gen. Stanisławowi Szeptyckiemu (lotnisko Chorzewo k. Mołodeczna). 20 września 1919 roku stacjonowała w Kisielewiczach, wchodząc w skład I Grupy Lotniczej.

13 eskadra myśliwska[edytuj | edytuj kod]

Rozkazem z 13 kwietnia 1920 roku otrzymała nazwę 13 eskadry myśliwskiej.

13 sierpnia bazowała na lotnisku polowym w Siekierkach pod Warszawą, wyposażona była w 7 jednomiejscowych samolotów myśliwskich.

Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 roku eskadra stacjonowała w Bydgoszczy.

W sierpniu 1921 roku 13 eskadra myśliwska wchodziła w skład V dywizjonu myśliwskiego 3 pułku lotniczego w Poznaniu (lotnisko Ławica).

111 eskadra myśliwska[edytuj | edytuj kod]

W 1925 zmieniono nazwę eskadry na 111 eskadrę myśliwską. W 1926 na uzbrojenie weszły myśliwce SPAD 51 i SPAD 61. Dowodził nią por. pil. Oskar Muller, później kpt. pil. Adam Kowalczyk[1]. Jesienią 1928 w ramach uporządkowania nazewnictwa, jednostkę przemianowano na 131 eskadrę myśliwską[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Sankowski: Ławica lat dwudziestych, w: "Lotnictwo z szachownicą" nr 3, s.11-15.
  2. Brummer i Zawadzki 2000 ↓, s. 86.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]